τοβιβλίο.net
Χρήστος Βαλκάνης

Δημοσιεύσεις

Οι μονόλογοι της οικογένειας Σαντρέ, ο μονόλογος της Μαιρούλας

Οι μονόλογοι της οικογένειας Σαντρέ, ο μονόλογος της Μαιρούλας

Πω,πω,πωωω... τί άκουσαν τ΄αυτάκια μου; Τελικά έχουν δίκιο οι μεγάλοι, που λένε ότι όποιος κρυφακούει, υποφέρει. Την πάτησα σαν χαζή. Τελικά η περιέργεια σκότωσε την γάτα, αλλά και μένα μαζί. Ααα... ξέχασα να σας συστηθώ. Εγώ λοιπόν, είμαι η Μαιρούλα, η βαφτιστήρα της...

Διαβάστε Περισσότερα
Οι μονόλογοι της οικογένειας Σαντρέ, ο μονόλογος της γιαγιάς Αφρούλας

Οι μονόλογοι της οικογένειας Σαντρέ, ο μονόλογος της γιαγιάς Αφρούλας

(Εμφανίζεται στην σκηνή η γιαγιά Αφρούλα,κουρασμένη, κουτσαίνοντας και πλέκοντας) Ωχ Παναγιά μου... Όχιιι, που θα έλειπα εγώ από δω. Εγώ είμαι η γιαγιά Αφρούλα. Είμαι εδώ, για να παρακολουθήσω τον εγγονό μου, τον Γιαννάκη. Όπως καταλάβατε, είμαι πάντα δίπλα του, χωρίς...

Διαβάστε Περισσότερα
Οι μονόλογοι της οικογένειας Σαντρέ, ο μονόλογος της γιαγιάς Κωστούλας

Οι μονόλογοι της οικογένειας Σαντρέ, ο μονόλογος της γιαγιάς Κωστούλας

Εγώ είμαι η Κωστούλα,η γιαγιά των παιδιώωωων... Ναι, ναι... αυτή. Άν και είμαι μεγάλη γυναίκα πια, τα ΄χω όχι τετρακόσια, αλλά χίλια τετρακόσια. Τα εγγόνια μου, ούτε εκατό. Όσο για την κόρη μου, με το ζόρι πενήντα. Ο δε γαμπρός μου, μηδέν από μηδέν, μηδέν. Μάνα και...

Διαβάστε Περισσότερα
Οι μονόλογοι της οικογένειας Σαντρέ, ο μονόλογος του Γιαννάκη

Οι μονόλογοι της οικογένειας Σαντρέ, ο μονόλογος του Γιαννάκη

Με λένε Γιάννη κι όχι Γιαννάκη, όπως με φωνάζουν όλοι. Δεν είμαι πια παιδάκι. Είμαι άντρας και μάλιστα τριάντα χρόνων. Ζω με την γιαγιά μου την Αφρούλα από τα πέντε μου χρόνια. Πολύ την αγαπώ. Τη γιαγιά μου την Κωστούλα δεν την πολυσυμπαθώ γιατί είναι μπαλτάς. Οι...

Διαβάστε Περισσότερα
Οι μονόλογοι της οικογένειας Σαντρέ, ο μονόλογος της εγγονής

Οι μονόλογοι της οικογένειας Σαντρέ, ο μονόλογος της εγγονής

Όταν γεννήθηκα, ήμουν τόσο άσχημη, που ούτε και η μάνα μου δεν με ήθελε. Αυτά, μου τα 'πε η γιαγιά μου η Κωστούλα, όταν πήγαινα πια στο γυμνάσιο. Είναι πολύ καλή η γιαγιά μου, αλλά ο λόγος της μπαλτάς. Όπου έπεφτε, έκοβε. Όχι ότι δεν είχε δίκιο, αλλά... δεν είχε...

Διαβάστε Περισσότερα
Χαρταετός

Χαρταετός

Καλημέρα παππού. Κάθε πρωί κοιτάζω τον ουρανό και σε χαιρετώ. Ψάχνω τα σύννεφα, ένα ένα, αλλά ζαλίζομαι και δεν μπορώ να σε δω. Είπα να καθίσω να σου γράψω τα νέα μου και να σου τα στείλω αύριο πρωί πρωί, με τον χαρταετό μου. Θυμάσαι που μου έμαθες να φτιάχνω...

Διαβάστε Περισσότερα
Ένα νυφικό για πάντα

Ένα νυφικό για πάντα

Καλημέρα Θεώνη. Σου γράφω αυτό το γράμμα, γιατί ο κόμπος στο λαιμό δε μου επιτρέπει να σου τηλεφωνήσω. Σίγουρα θα έμαθες για τον θάνατο της φίλης μας, της Γιώτας. Δύο ημερών νύφη κι έφυγε. Έφυγε με το νυφικό της. Το ρύζι στόλιζε ακόμη τις μαύρες της μπούκλες. Δεν...

Διαβάστε Περισσότερα
Το έπαθλο, του Χρήστου Βαλκάνη

Το έπαθλο, του Χρήστου Βαλκάνη

Γεια σου Μερόπη.   Θα αναρωτιέσαι βέβαια, για το πως σε ανακάλυψα μετά από τόσα χρόνια. Όταν κάτι σε καίει και σου βαραίνει την ψυχή, έστω και μετά από πολύ καιρό, μια δύναμη σε ωθεί, να το ψάξεις. Αυτό το κάτι για μένα, ήσουν εσύ. Μια παιδική φίλη, που μ...

Διαβάστε Περισσότερα
Τα στρατιωτάκια

Τα στρατιωτάκια

Πρώτη μου φορά γράφω γράμμα και δεν ξέρω πως να το αρχίσω. Κατ’ αρχάς, θα πρέπει να σε χαιρετήσω.   Είναι και όλα αυτά που πρέπει να σου γράψω και δυσκολεύομαι πολύ. Μετά από δεκαεφτά χρόνια έρευνας, αγωνίας και απογοήτευσης, σήμερα έμαθα εντελώς τυχαία, για το...

Διαβάστε Περισσότερα
Πενήντα χρόνια

Πενήντα χρόνια

Καλησπέρα, Μάνα, μητέρα ή μαμά, δε θα σε αποκαλέσω. Θα σε καλησπερίσω ως κυρία Ευγενία. Έτσι όπως σίγουρα θα σ’ αποκαλεί όλος ο κόσμος σου. Σε θυμάμαι, έστω και αμυδρά, μιας κι έχουμε να βρεθούμε κοντά στα πενήντα χρόνια. Προχθές με ειδοποίησαν, πως ετοιμάζεσαι να πας...

Διαβάστε Περισσότερα
Ο Τάκης

Ο Τάκης

Γειά σου μανούλα Επειδή είμαι πολύ μικρή ακόμη και δεν ξέρω να γράφω, ζήτησα τη βοήθεια της γιαγιάς Ευσταθίας. Εγώ λέω αυτά που θέλω κι αυτή τα γράφει σ΄ ένα χαρτί. Γράφει γρήγορα. Άρα θα τα ξέρει όλα τα γράμματα, απ’ έξω κι ανακατωτά. Γράφει και κλαίει συνέχεια. Μου...

Διαβάστε Περισσότερα
Δε με βαστούν τα πόδια μου πια

Δε με βαστούν τα πόδια μου πια

Καλημέρα κόρη μου. Εύχομαι το γράμμα μου, να σας εύρει όλους καλά. Μην καλείς άδικα το τηλέφωνό μου. Έγινε διακοπή τον προηγούμενο μήνα, λόγω χρεών. Σας πεθύμισα. Έχω να σας δω δέκα χρόνια. Καλή η ξενιτειά παιδάκι μου, αλλά η πατρίδα καλύτερη. Μπορεί να απόκτησες...

Διαβάστε Περισσότερα

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο