Το πιο πρόσφατο
Άφιλτρο τσιγάρο
Έλεγα και σου έδειχνα την απλωμένη πόλη προς τα κάτω. Βράδυ στο ‘μπαλκόνι’ της Σαλονίκης. Εγώ δεν την έλεγα ποτέ Σαλονίκη!.
Διαβάστε →Αρχική › Δημιουργοί › Λ › Φώτης Λούκας
Δημιουργός
Το πιο πρόσφατο
Έλεγα και σου έδειχνα την απλωμένη πόλη προς τα κάτω. Βράδυ στο ‘μπαλκόνι’ της Σαλονίκης. Εγώ δεν την έλεγα ποτέ Σαλονίκη!.
Διαβάστε →Τα καλοκαίρια γυρίζαμε έξω. Οι μανάδες στο σπίτι οι πατεράδες στη δουλειά εμείς στις αλάνες. Οι αλάνες - δρόμοι, ήταν σαν τις γελοιογραφίες του Mordillo. Αν σου έφευγε η μπάλα στην κατηφόρα, είχες…
Κάθισε απέναντι του όταν βγήκε από το μικρό κουζινάκι. Τράβηξε την καρέκλα προσεκτικά να μην κάνει θόρυβο, μάζεψε την ποδιά της γύρω από τα γόνατα κι έκατσε μαζεμένη με τα μάτια ριγμένα στα σχέδια…
Πρωτοχρονιά στο χιονισμένο Βερολίνο και όλα τα λαμπιόνια της πόλης αναβοσβήνουν κουρασμένα.
Έπιανα δουλειά ακριβώς στις 12 το βράδυ. Στις δώδεκα και πέντε έπρεπε να διακόψω για να ακουστεί το σήμα του σταθμού.
Μεγάλωνε σ' ένα χωριό πάνω απ' τα ερείπια της αρχαίας Ολυμπίας. Μέσα στα πεύκα και στο σαθρό χώμα που ο Αλφειός κάθε τόσο τραβούσε προς την θάλασσα.
Στους άλλους βγήκε μια απορία στα ξαφνικά. Σίγησαν τα πιρούνια. Ξεχάστηκαν κάτι λαδομπούκια να μουλιάζουν στη σαλάτα.
Με το χαρτί της άδειας μισοτσαλακωμένο στη τσέπη βγήκαμε απ το διοικητήριο. Φούρια και χαμόγελα.
Ξημέρωνε ένας Σεπτέμβρης ανάμεσα στην εκκλησία της Θεοτόκου και την παραλία.
Ήταν ένας δρόμος. Χαραγμένος από τα βήματα των ανθρώπων που έμεναν στο πλάι του. Με πέτρες και χώματα. Και σκόνη τα καλοκαιρινά απογεύματα. Με ανταύγειες τα δειλινά και με το μάτι να χάνεται στον…