Σβήνω το τσιγάρο μου πάνω στον χάρτη Όχι δεν κάηκε ο κόσμος ακόμη Μόνο εγώ καίγομαι Η σιωπή μουδιάζει στις στάχτες. Είναι ψέματα πως κάποια στιγμή αναγεννιέσαι Ό,τι έκαψες σου άφησε ένα αποτύπωμα που δεν ξεχνιέται Μόνο εσύ ξεχνιέσαι Πρώτα από εσένα Ύστερα απ’ όλους...

Ένα ποτό ακόμα. Ένα τσιγάρο ακόμα. Σώμα στεγνό. Να αντέχει. Να απέχει απ΄την καρδιά. Το σκαρί μου γδαρμένο, κρατάει άμυνα γερά. Μια τζούρα ακόμα. Παίρνω βαθιές ανάσες. Να αντισταθεί η σκέψη σε αυτό το βουητό. «Τι μουρμουρίζεις, ρε κάθαρμα πάλι;». Κλείνω τα αυτιά...

Νύχτα κι είπες να φύγεις Ένα βήμα η εκπνοή Φορούσες ένα μπλε φουστάνι Και μια γαλάζια θλίψη στα μάτια Νύχτα Κι είπες να φύγεις Σε πήραν στο κατόπι Κάτι σκοτωμένα όνειρα Κάτι μαραμένα μυστικά Νύχτα Κι είπες να φύγεις Το φεγγάρι μοίραζε τ΄άστρα στο σκοτάδι Με ένα...

Πίσω απ’ το τζάμι θωρακισμένο το όνειρο Ο κόσμος μια γυάλινη σφαίρα Κυλάει στη βροχή Σέρνεται σαν το σκουλήκι στο χώμα Τσαλαβουτάει σε λάσπη χρυσή Κρατάει απόσταση ασφαλείας και ουρλιάζει στον άνεμο Δεν πάει κόντρα, μονάχα οπισθοχωρεί Τη στάχτη κερνάει Ξανά και...

Η μικρή μας πόλη Ευτελής παράδεισος Λάκκος λεόντων Και υποχείριων θηριοδαμαστών Σε χρυσό περιτύλιγμα Μεγαλώνει, μικραίνει, σαπίζει Μα δεν πεθαίνει η ρουφιάνα Σκοτώνει αθώους Ρουφάει το μεδούλι τους κι αναγεννιέται Η μικρή μας πόλη Τρώει αχόρταγα και πίνει Γλεντάει...

απόσπασμα από το καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2017 του ιστότοπου τοβιβλίο.net και των εκδόσεων "τοβιβλίο". Κράτα...

Η ανατολή μου έχει χρώμα μπλε Από θάλασσα κι ουρανό πλάστηκε η καρδιά της Κι η άβυσσος σμίλεψε την ψυχή της σε έναν βυθό αδάμαστο Κάθε ξημέρωμα καταδύομαι μέσα του Για να αγγίξω εκείνο το φως, που χορεύει μέσα στο σκοτάδι Τα βήματά μου πατούν γερά σε μια στιβαρή...

Απαγορεύεται. Γκρίζα σήμανση στο βλέμμα. Υγρασία κόκκινη σε μαύρη πληγή. Το αίμα σαπίζει στους αριθμούς. Ένα, δύο, τρία βήματα. Τέσσερα, πέντε, έξι. Στο έβδομο βήμα η πυκνοκατοικημένη πόλη. Άστεγη. Μυρίζει θάνατο. Κουρέλια τα πένθη της σε κάθε γωνιά. Επόμενο...

Βουτιά στην ψυχή Εκεί στα βαθιά ούτε φωνή ούτε ακρόαση Μάντισσα καρδιά δε λες τι βλέπεις Πες μου έναν χρησμό ή έστω ένα παραμύθι Κι ύστερα, άσε με στις νεράιδες να με νανουρίσουν Άσπιλος, κανένας ύπνος δεν άγγιξε το νου Ο φόβος μου σε κρατάει με ένα λεπτό νήμα και...

Σε είδα εγκλωβισμένη. Στον εαυτό. Σε έναν. Μετά σε πολλούς. Στα προσωπεία τσακισμένη. Προσποίηση πρώτη. Λήψη πρώτη. Σε ξαναείδα. Με άλλη φορεσιά Σε καινούρια δεσμά. Σε σώμα κατακλυσμό. Χαμόγελο ξύλινο. Κράτησε ένα λεπτό. Προσποίηση δεύτερη και τα βλέφαρα κινούνται....

Μονόχειρες σε παρόν δύσβατο Σε απόσταση ασφαλείας Θεατές και πρωταγωνιστές Σε έργο τραγικό ή σε κωμωδία Η παράσταση συνεχίζεται Μετά από τόσα παρατεταμένα χειροκροτήματα Βραβεία, επαίνους, διθυραμβικές κριτικές «Θέλεις να φύγουμε;» μου είπες Ξεφύλλιζα το παιδικό...

Θα έρθεις Το σώμα μου θα σε ορίσει Θα φοράω τον ορίζοντα στον λαιμό Ο κόσμος θα απλώνει πάνω μου εκείνο το πέπλο Θα σε σκεπάσω να μην κρυώνεις Θα έρθεις Θα δροσιστείς απ’ το αίμα μου Ατέλειωτο θα ξεχύνεται Έμβρυο διψασμένο Που γδέρνει τη μήτρα να βγει Θα έρθεις,...

Μια μέλισσα στέκεται ακίνητη εδώ και ώρα πάνω στο τζάμι μου. Δείχνει κουρασμένη σχεδόν εξουθενωμένη. Πλησιάζω το χέρι μου και ακουμπώ το τζάμι. Για δες την. Πάει κοντά του χωρίς να φοβάται. Ακούω το μουρμούρισμά της. Τραγουδάει. Ναι. Τραγουδάει. Τι όμορφα. Ξέρω τι...

Σώσε με Φρέσκο το αίμα Στον τοίχο κυλάει ο πόνος Χρώμα κόκκινο Στο σώμα Το σύνθημα φωνάζει Σώσε με Νεκρές οι λέξεις Στα μάτια ανταμώνουν τις σιωπές Κοίτα με Ξεριζώνω την ψυχή Αλλότρια τα κομμάτια Η καρδιά στεγνή, ζητάει αίμα Να βγει η ανάσα Πού να κοιτάξω; Με βλέπω...

          Σε ρώτησαν για μένα οι γνωστοί οι καθημερινοί οι οικείοι αλλά, και οι μακρινοί οι γνωστοί άγνωστοι Όλοι αυτοί, που με γνωρίζουν μα ούτε, που θέλουν να με ξέρουν Σε ρώτησαν για μένα αυτοί, που κρύβονται πίσω απ’ τα παράθυρα αυτοί,...

Ένα γδάρσιμο σε πληγή ασημένια Ένα φως να πληγώνει την αιωνιότητα Αυτό να θυμάσαι Ένα αστέρι σε ρηχό ουρανό Βήματα να τρεκλίζουν στα αγκάθια Να ποθούν τα μάτια ένα ξέφωτο Κι η καρδιά να γρατσουνίζει, αδιέξοδα Η πλάνη φωτοστέφανο, φορεμένη στα μαλλιά Κάλπικη μαγεία...

Τον μεθάω τον χειμώνα Με κρασί ροζέ τον τραγουδάω Οι στίχοι κρυφοί Η μελωδία από εσένα Μεθάω και πετάω Ανοίγω τα φτερά στον γαλανό ουρανό Δεν πονάω Το δάκρυ κρασί Ροζέ για αρχή Κόκκινο στο φτερό και μεθάω Εσένα σε μεθάω με λευκό Λυτρώνομαι...τραγουδάω Οι στίχοι...

απόσπασμα από το καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2017 του ιστότοπου τοβιβλίο.net και των εκδόσεων "τοβιβλίο". Το βιβλίο μπορείτε να το κατεβάσετε ελεύθερα κάνοντας κλικ στην εικόνα πιο κάτω Κλικ εδώ για περισσότερες πληροφορίες για το Καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2016 Κράτα...