Η ευρεσιτεχνία
Μεσάνυχτα. Η Ματίνα είπε: «Ας κάνω λίγη υπομονή ακόμα. Έτσι και πάει η ώρα 12.30 θα το έχω αποφύγει το ψυγείο, με τα γλυκά του και το απίστευτο παγωτό παρφέ, που έφτιαξε η μάνα. Θα σημαίνει ότι…
Αρχική › Δημιουργοί › Μ › Λένα Μαυρουδή Μούλιου
Δημιουργός
Μεσάνυχτα. Η Ματίνα είπε: «Ας κάνω λίγη υπομονή ακόμα. Έτσι και πάει η ώρα 12.30 θα το έχω αποφύγει το ψυγείο, με τα γλυκά του και το απίστευτο παγωτό παρφέ, που έφτιαξε η μάνα. Θα σημαίνει ότι…
Είχε περάσει από το checking και περίμενε να ανακοινωθεί η πτήση της για να αρχίσει η επιβίβαση. Άκουγε μουσική από το MP3 της και συγχρόνως διάβαζε το βιβλίο που κρατούσε και που εδώ και ώρα δεν…
Με το που ξύπνησε και άνοιξε τα παράθυρα να μπει το φως της μέρας στο δωμάτιο, μπήκε κι ένα βέλος με ένα χαρτί καρφιτσωμένο πάνω του και πήγε και καρφώθηκε στον απέναντι από το παράθυρο τοίχο. Στην…
Το σπίτι το πατρικό μου στον πρώτο όροφο μονοκατοικίας. Το χώριζε θαρρείς από το ισόγειο, μια τεράστια τσίγκινη κατασκευή εν είδει... τέντας! Ήταν ό,τι καλύτερο θυμάμαι από τα νιάτα μου. Σαν άρχιζαν…
Όμορφο χωριό, με αρκετούς σχετικά κατοίκους, πράγμα κάπως ασυνήθιστο, που ξαφνιάζει ευχάριστα τους επισκέπτες. Τα χωριά μας και μάλιστα τα ορεινά, ως γνωστόν, κατοικούνται, ως επί το πλείστον, από…
Και εκεί που ζεις σε μια Νιρβάνα, σε έναν κόσμο ακίνητο αδιάφορο, μισοπεθαμένο, έρχεται η Αγάπη και σου κτυπά την πόρτα. Ανοίγεις μια χαραμάδα τη βλέπεις στα κλεφτά, την ακούς που κτυπά περιμένοντας,…
Είχα έναν φίλο που τον αγαπούσα και κυρίως τον εκτιμούσα πολύ. Φίλοι από τα παιδικά μας χρόνια. Μεγαλώσαμε, μας πήρε η μπάλα της ζωής, απομακρυνθήκαμε, μα δεν χαθήκαμε τελείως. Το έφερε έτσι η τύχη…
Ύψος:1.63 το πολύ. (Για τα σημερινά δεδομένα απελπιστικά κοντός). Αδύνατος. Όχι κοκαλιάρης. Μαλλιά μαύρα, μακρυά και ίσια. Μυαλό ξυράφι. Μάτια πρασινογάλανα και μεγάλα, που θαρρείς και έπιαναν το…
Ημέρα ηλιόλουστη, χαρά Θεού. Η Έλλη κάθεται στην κουκλίστικη κουζινίτσα της. Τακτοποιεί τους λογαριασμούς της, που είναι η μόνιμη μα και μοναδική επαφή της με τα ΕΛ.ΤΑ. Μια επαφή που ποτέ δεν τη…
?Καλημέρα σας. Παρακαλώ θα μπορούσα να μιλήσω με την οικοδέσποινα, την κυρία Τσιρίδου;» «Γιατί, μ’ εμάς τους οικοδεσπότες δεν κάνει να μιλήσετε;» «Μα αστειεύεστε; Και βέβαια μπορώ. Το θέμα μου όμως…
Κάτι παράθυρα στο στενό σκοτεινό δρομάκι της γειτονιάς άνοιξαν, κάποια άλλα αμπαρώθηκαν περισσότερο, κάποια άλλα κουφωτά, με τους κατοίκους να προσπαθούν να καταλάβουν τι συνέβαινε, προφυλαγμένοι και…
?Ο Επόμενος παρακαλώ». «Καλημέρα σας». «Καλή σας μέρα. Τι μπορούμε να κάνουμε για σας;» «Πολλά μπορείτε. Αρκεί να θέλετε». «Να τα και τα αστειάκια μας πρωί πρωί». «Με συγχωρείτε κυρία μου, αλλά για…
Στο χωριό της μάνας μου σπάνια πηγαίνουμε. Υπάρχει εκεί το πατρικό της σπίτι και μάλιστα σε πολύ άριστη κατάσταση. Μία κυρία του Χωριού, η Κατερίνα έναντι μιας κάποιας πάγιας αμοιβής το περιποιείται…
Συνήθιζε να της λέει μια ρήση του Λουντέμη, όταν τον πιάνανε οι ρομαντισμοί και οι ερωτικές παρελθοντολογίες του: