Θερμή υποδοχή. Σας καλωσορίζουμε στην νέα παρτίδα.   Κραυγή. Κανείς δεν πρόφτασε στο άκουσμα τους.   Ηδονή. Η μόνη λέξη που ορίζεται.   Κλωστή. Κομπιάζει η φωνή και πνίγεται η αντίδραση.   Τρικυμία. Η στεριά σβήνεται / Η απόφαση ασθμαίνει....

Α. Δίχως αύριο Ποιητική καρδιά. Ανάβει γαλαξίες. Χάνει το παιχνίδι από έλλειψη ημερήσιας τόλμης. Κομπάζει κι οδύρεται. Έτσι, ανέγγιχτη όπως κατάντησε. Να αγαπιέται σιωπηλά και μακρινά. Κρυφά να γράφουνε γι’ αυτή κι αυτή να μην τα ξέρει τα ραβασάκια του...

Καλές Γιορτές! Μια γλυκιά μελαγχολία από κούτσουρο καμμένο και εορταστική ηχώ. Χρόνια Πολλά! Ένα μωρό γεννήθηκε ξανά. Το κλάμα του, ελπίδα θα μας δώσει. Καλά Χριστούγεννα! Αλήθεια, έχεις χρόνο να τα νοιώσεις. Ούτε φέτος θα ενδώσεις; Ένας μίζερος διαβάτης στην αγορά...

Αχτινοβόλησε ξανά η χαρά του οικοδεσπότη. Δέθηκε η αγάπη με την πράξη και άνοίχτηκε η πόρτα, χύθηκαν τα λόγια. Χείμαρρος ορμητικός κυλούσε η καλοσύνη και τα παιδιά ζεστάθηκαν από το γέλιο που αντηχούσε εντός του μικρού σπιτιού, του φτωχικά ντυμένου με τους τέσσερις...

Επέλαση σφραγίδας κραυγάζει ο "Σωτήρας". Ανίσχυρη κατάντια κυβερνά τα επουράνια σαν να πραγματώνεται το αδύνατο αντάμωμα. Το ρολόι προχωρεί και ο χρόνος δε γυρνάει. Δε γυρνάει, πάει μπροστά. Δεν στηρίζει οπισθορήσεις, παρμένες άτυπες ειδήσεις απ' το ιδεατό "καινό"....

 Αγχομάχη:  Λαχανιασμένη κούραση Πόση χαρά σου φέρνει η πληγή μου;   -Τα μάτια αδιάκοπα κοιτάζουν τριγύρω ανήσυχα    και το θεριό φωνάζουν-           «Λίγη χαρά, λίγη ψυχή,   μου γκρέμισες τα ουράνια.   Θλίψη της γης, καημός του θρήνου.   Σέρνεις τη μοίρα μου σε...