Ποίηση
Δίχως τέλος
Πάνε χρόνια από τότε
Για πρώτη φορά ένιωσα πως τίποτα δεν γνωρίζω
Πως είμαι ένα άσπρο χαρτί
Μπέρδεψα την πείνα με τη δίψα
Τον πόνο με τη χαρά
Το γέλιο με το κλάμα
Για πρώτη φορά έπιασα τον εαυτό μου
να παραδίνεται στο θεό των ονείρων
την ίδια στιγμή που τα πόδια μου
ανέβαιναν τα σκαλοπάτια προς την κρεβατοκάμαρα
Για πρώτη φορά μια ανώτερη δύναμη
με πρόσταξε να ανοίξω τα μάτια
Ξαπλωμένη στο κρεβάτι
Μες στο κατασκόταδο
Ένιωσα τη μικρή σου ανάσα στο πλάι μου
Ανέπνεες στο λεχωνιάρικο καλάθι σου
Ανέπνεα κι εγώ
Για πρώτη φορά κατάλαβα τι σημαίνει «για πάντα»
Για πάντα να νοιάζομαι
Όσο ζω κι όσο η ψυχή μου υπάρχει
Σε αυτό ή σε ένα άλλο σύμπαν
Θα νοιάζομαι για πάντα για σένα
Βρήκα κάτι στη ζωή αυτή δίχως τέλος.
Η ιστοσελίδα τοβιβλίο.net είναι δωρεάν για όλους. Αν σας αρέσει, μπορείτε να τη στηρίξετε.
ΔωρεάΜείνετε ενημερωμένοι
Διαλέξτε τι θέλετε να λαμβάνετε στο email σας. Χωρίς ανεπιθύμητη αλληλογραφία, με διαγραφή με ένα κλικ.
1η και 3η Παρασκευή του μήνα
Ενημερωτικό δελτίο
Οι νέες κριτικές, τα ποιήματα και τα κείμενα του τοβιβλίο.net σε μία σύνοψη.
Με κάθε νέο διαγωνισμό
Λογοτεχνικοί διαγωνισμοί
Μάθετε πρώτοι για κάθε νέο λογοτεχνικό διαγωνισμό και τις προθεσμίες του.
Κάθε Παρασκευή
Προσφορές των εφημερίδων
Όλες οι προσφορές των εφημερίδων του Σαββατοκύριακου συγκεντρωμένες.
Περισσότερα από: Ελένη Δεληβοριά
ΌλαΠοίηση
Όλα τα ποιήματαΓράφετε ποίηση ή πεζογραφία;
Στείλτε μας το κείμενό σας για δημοσίευση στο τοβιβλίο.net.
