Ποίηση
Με λένε… βροχή
Στο παραθύρι σου και απόψε ήρθα δειλά-δειλά
σου χτύπησα απαλά το τζάμι, μα εσύ δεν έβγαλες μιλιά.
Τα δάκρυα στο πρόσωπό σου κύλησαν καυτά,
ήρθα για να γίνουμε ένα και να θυμηθούμε τα παλιά.
Τότε που ήσουν μικρό παιδί και τρελαινόσουν μαζί μου
στις χούφτες σου με κράταγες και ξεδιψούσες ζωή μου.
Την ομπρέλα σου είχες πάντα μαζί, μα δε τη χρησιμοποιούσες
σου άρεσε να βρέχεσαι και πονηρά μου χαμογελούσες.
Η μυρωδιά μου ανάμεικτη, ίδια με τα συναισθήματά σου
ευθύς θα ξεπλύνω τον καημό που ’χει φωλιάσει στην καρδιά σου.
Ο ήχος μου σα μελωδία, θα γλυκάνει τον ψυχισμό σου
τη μελαγχολία σου θα διώξω, είμαι εγώ το φάρμακό σου.
Πάτα στα πόδια σου γερά, η ζωή είναι μια περιπέτεια
όλα κρέμονται από μια κλωστή,
ξεχάστηκα και δε σου έχω συστηθεί, με λένε… βροχή.
_
γράφει η Βάσω Καρλή
Η ιστοσελίδα τοβιβλίο.net είναι δωρεάν για όλους. Αν σας αρέσει, μπορείτε να τη στηρίξετε.
ΔωρεάΜείνετε ενημερωμένοι
Διαλέξτε τι θέλετε να λαμβάνετε στο email σας. Χωρίς ανεπιθύμητη αλληλογραφία, με διαγραφή με ένα κλικ.
1η και 3η Παρασκευή του μήνα
Ενημερωτικό δελτίο
Οι νέες κριτικές, τα ποιήματα και τα κείμενα του τοβιβλίο.net σε μία σύνοψη.
Με κάθε νέο διαγωνισμό
Λογοτεχνικοί διαγωνισμοί
Μάθετε πρώτοι για κάθε νέο λογοτεχνικό διαγωνισμό και τις προθεσμίες του.
Κάθε Παρασκευή
Προσφορές των εφημερίδων
Όλες οι προσφορές των εφημερίδων του Σαββατοκύριακου συγκεντρωμένες.
Περισσότερα από: Βάσω Καρλή
ΌλαΠοίηση
Όλα τα ποιήματαΓράφετε ποίηση ή πεζογραφία;
Στείλτε μας το κείμενό σας για δημοσίευση στο τοβιβλίο.net.
