18.05.2016

Τα σκουπίδια της ψυχής μου ήρθε η ώρα να πετάξω

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

red_flowers

Κουράστηκα εδώ,

να ζω για εσένα την αγάπη που σκοτώνει 

ότι ωραίο γερνά,

ξημέρωμα σε ώρα ανατολής

γητειές του φεγγαριού, 

όταν στα μάτια γρήγορα νυχτώνει

στα χέρια αγιάζουν τα σημάδια 

μιας καρδιάς αμαρτωλής.

 

Τα σκουπίδια της ψυχής μου 

ήρθε η ώρα να πετάξω

ονειρεύομαι ακόμη 

ένα καθρέφτη μαγικό

μια φορά μονάχα φτάνει 

βαθιά μέσα να κοιτάξω

και ξυστά να προσπεράσω 

της ψευτιάς το τραγικό.

 

Μαύρη λάσπη στα φτερά μου, 

η βροχή έχει αργήσει

από το βυθό της μνήμης, 

σήκωσα λευκά πανιά

στου Αχέροντα το ρέμα

μαύρη πέτρα θα κυλήσει

με την πίκρα θα μεθύσω

και θα κόψω τα σκοινιά.

 

Στα σκαλοπάτια του σπιτιού σου, 

δίκασε η μοίρα τη ζωή

διπλοκλειδώσανε τα χείλη,

αντίο να μην ειπωθεί

απ’ τα υπόγεια του Έρωτα μου 

με μια καινούρια αναπνοή

φιλώ ακριβό το φως του ήλιου 

μη μου χαθεί, μην πληγωθεί.

 

Μεθούν κι ανθίζουν τα γεράνια, 

ο Μάης στα κόκκινα γελά

πάντα με ζάλιζε η φουρτούνα 

μα δε ζητούσα τη στεριά

δεν θέλω χάρτη, ούτε πυξίδα, 

ούτε γυρεύω άλλο μπελά

την τρέλα μου ακριβά πουλάω 

με μπόρα και με ξαστεριά.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 01 – 02 Αυγούστου 2026

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 01 – 02 Αυγούστου 2026

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και...

Το παράδοξο της ψυχής

Το παράδοξο της ψυχής

Πώς να φυλάξεις μια ψυχή σε ένα κάστρο;  Κι αν τη φυλάξεις ίσως να απομείνει το κουφάρι.  Γιατί η ψυχή θε να ναι ελεύθερη να σεργιανά και να ατενίζει Κι όπως γυρίζει να καρπώνεται τη σκέψη που ορίζει. Νομίζει.    Σαν και το κουφάρι που τη σέρνει δεν είναι κάστρο;  Κι...

Μια σημείωση

Μια σημείωση

Τι είναι, ας πούμε, η τύχη;Ό,τι σε καταβαραθρώνειΩς επί το πλείστονΑπαντάς. Αυτό είναι γνωστό κυρίως στους ζωντανούς. Λέγοντας αυτά στον καθρέφτη, το ανύπαρκτο αυτό ον, τον μελιστάλαχτο δολοφόνο της σάρκας, τον αγνό τιμωρό του θολού ονείρου που όλο με ποθεί και μένα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μια σημείωση

Μια σημείωση

Τι είναι, ας πούμε, η τύχη;Ό,τι σε καταβαραθρώνειΩς επί το πλείστονΑπαντάς. Αυτό είναι γνωστό κυρίως στους ζωντανούς. Λέγοντας αυτά στον καθρέφτη, το ανύπαρκτο αυτό ον, τον μελιστάλαχτο δολοφόνο της σάρκας, τον αγνό τιμωρό του θολού ονείρου που όλο με ποθεί και μένα...

Ανεστραμμένα είδωλα

Ανεστραμμένα είδωλα

Στην κοίτη ενός σπασμένου καθρέφτη, είδα τον κόσμο ανάποδα. Τα πουλιά βυθίζονταν στον ουρανό, σαν πέτρες σε πηγάδι. Τα δέντρα κρεμόντουσαν από τα σύννεφα, με τις ρίζες τους γυμνές στον άνεμο, και οι άνθρωποι περπατούσαν,  κρατώντας στα χέρια τους, τα πρόσωπά τους, σαν...

Τελοσπάντων

Τελοσπάντων

Αυτό το «τελοσπάντων»πόσες φορές το είδα γραμμένο,σε τοίχους,σε μηνύματα,πόσες φορές το άκουσασε ατέρμονες συζητήσεις,σε ερωτικά καβγαδάκια. Πάντα το θεωρούσα αδιαφορία. Μια εύκολη έξοδο,μια λέξη για να τελειώσει η κουβέντα,μια πόρτα που κλείνει χωρίς θόρυβο. Μέχρι...

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    δεν θέλω χάρτη, ούτε πυξίδα,
    ούτε γυρεύω άλλο μπελά
    την τρέλα μου ακριβά πουλάω
    με μπόρα και με ξαστεριά…

    Καλή σου μέρα Ζωή…

    Απάντηση
  2. Ζωή Δικταίου

    Ας δικαιώνεται το Φως στην καρδιά σου κι ας ανοίγει δρόμο στα όνειρα. Καλή σου μέρα Μάχη.

    Απάντηση
  3. Ζωή Δικταίου

    Ανοικτή η καρδιά στ’ αλφαβητάρι του ήλιου Άννα, να γράφει το Φως. Την αγάπη μου.

    Απάντηση
  4. Mάρθα Δήμου

    Μεθούν κι ανθίζουν τα γεράνια,

    ο Μάης στα κόκκινα γελά….
    Τί όμορφο που είναι! συγχαρητήρια!

    Απάντηση
  5. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Όταν ο λόγος κυλάει σαν το νεράκι της νεροτριβής, ανακατεύοντας με μαεστρία την έμπνευση της ψυχής και τα χιράμια της καρδιάς έχουμε το υπέροχο δημιούργημά σου!
    ΜΠΡΑΒΟ ΖΩΗ!

    Απάντηση
  6. Ζωή Δικταίου

    Πόσο τρυφερά τα σχόλια σας, στις αναγνώσεις της ψυχής μου. Από καρδιάς ευχαριστώ, Ασήμίνα. Μάρθα, Χρυσούλα. Στης Αγάπης το δρόμο να σκοντάφτει τ’ όνειρο σας στο Φως.

    Απάντηση
  7. Σοφία Ντούπη

    πάντα με ζάλιζε η φουρτούνα

    μα δε ζητούσα τη στεριά… Υπέροχα λόγια… δυνατό το νόημά τους!!! Μου άρεσε πολύ…για μία ακόμη φορά θα σου πω μέσα από την ψυχή μου Ζωή…Μπράβο!!!

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *