Κάποτε, όταν τα πουλιάεκκόλαπταν την άνοιξημες στα γυαλένια μάτια τουςτο άγιο φως της μέραςκαθρέφτιζε ένστικτα άφευκταστο τζάμι του το νοτισμένο. Τώρα, ετοιμόρροπαστα χαλαρά κλουβιά των δέντρων πίσω από φύλλα αναιμικάδεν βλέπουν τίποτα στην ξαστεριάκαι...

Για να δείτε ολόκληρο το ημερολόγιο ή να το κατεβάσετε δωρεάν, κλικ...

Πόσο περίπλοκος είναι ένας ιστός αράχνης; Μεταξωτές κλωστές γεωμετρημένες σαν γάζα αιωρούμενη φιλτράρουν τον αέρα. Το παράθυρο είναι ανοιχτό σαν τέχνασμα καλωσορίσματος. Το περίτεχνο μοτίβο εντάσσεται σε προοπτική διάσταση σαν μεταβαλλόμενος οιωνός....

Μικρό ονειρικό πουλί, σε κρατώ μέσα από τη φυλακή του ύπνου ενώ ένα μαύρο ανυπότακτο γεράκι παρακολουθεί από το σκοτεινό δέντρο της νύχτας παροτρύνοντας τον εαυτό του στην απελευθέρωση του ξυπνήματος η οποία έχει το δικό της τοπίο τρόμου. Πώς θα σε σώσω όταν το...

Ένα μωρό μέσα στο χειμωνιάτικο κρύο, παρατημένο στο κατώφλι ενός ξένου. Τα ζεστά χέρια της μητέρας του το άφησαν εκεί. Ζητώντας μια θέση σ' αυτή τη γη κραυγάζει από το βάθος του μικρού του είναι όταν εκείνη φεύγει τρέχοντας, σαν αθόρυβη σκιά. Αντιστέκεται με όλη...

Την βρήκα σε έναν σωρό από σκουπίδια. Μια μικρή, λυπημένη κούκλα με τα μάτια κλειστά, το χέρι της να κρέμεται, τα μαλλιά της ακόμα μακριά αλλά αδύναμα και μπερδεμένα. Θα ήθελε να τη χτενίσεις. Είχε ένα όμορφο φόρεμα κάποτε με έναν ροζ φιόγκο. Δεν μπόρεσα να βρω τα...

Προς τι λοιπόν το χαμόγελο όταν η θλίψη είναι πάντα κοντά σαν μια παλιά ανάμνηση στην άκρη του μυαλού, σαν μια πικρή μνήμη που επαναλαμβάνει, το αργό, σκοτεινό τραγούδι της, σαν τα μπλουζ της άγριας νιότης που παίζεις στην καρδιά όταν εποχικοί ύμνοι δονούν ένα...

Όλα ξεκίνησαν από μια παλιά γραφομηχανή. Ποτέ πριν δεν ήταν σε θέση να γράψει, έως τη στιγμή που, εντελώς συμπτωματικά, αυτή η γραφομηχανή έπεσε στα χέρια του. Είχε προσπαθήσει επανειλημμένως, με όλα του τα χειρόγραφα να καταλήγουν στο καλάθι των αχρήστων. Αλλά με...

Ήταν μια από αυτές τις σύντομες στιγμές που μπορεί να συμβούν μεταξύ ξένων. Ιδρωμένη ακόμη από τη γιόγκα, είχε σταματήσει για έναν καφέ στο δρόμο για το αυτοκίνητο. Χαζεύοντας βαριεστημένα τους υπόλοιπους πελάτες, καθώς περίμενε να ακούσει το όνομά της, τον είδε να...

  Ο Τζέισον αγαπούσε το διάβασμα. Ήταν γι' αυτόν ο καλύτερος τρόπος να κρατάει το μυαλό του απασχολημένο, διασκεδάζοντας ταυτόχρονα. Εκεί έβρισκε το καταφύγιό του. Μέσα στα βιβλία. Όμως ο Τζέισον φοβόταν οτιδήποτε δεν μπορούσε να εξηγήσει, οτιδήποτε περιλάμβανε...

"Δεν μου αρέσει να παραπονιέμαι αλλά δεν θα 'πρεπε αυτό το πράγμα να ήταν τώρα μια πολυτελής λευκή άμαξα με μεγαλοπρεπή μαύρα άλογα;" "Τι είπες κοπελιά; Συγγνώμη, δεν άκουγα. Φταίνε τα νέα μου ακουστικά βαρηκοΐας. Είναι για πέταμα. Έκανα λάθος τελικά, θα έπρεπε να...

Βρήκα τη φωνή μου να κρύβεται σε ένα κουτί Πεταμένο σε μια σκονισμένη γωνία της σοφίτας Την καλόπιασα να βγει και την ξεσκόνισα Της έδωσα λίγο ζεστό τσάι για παρηγοριά. Βρήκα τη φωνή μου, αλλά έπρεπε να την ξεγελάσω για να μιλήσει Γιατί αρνήθηκε να αρθρώσει λέξη κι...