Η αποθάρρυνση

21.10.2018

Θα έχετε παρατηρήσει βέβαια ότι όταν είσαι σε φάση έμπνευσης κι αρχίζεις να γράφεις, είναι είτε γιατί είσαι ευτυχισμένος είτε δυστυχισμένος. Σε μια μέση κατάσταση η έμπνευση απούσα.

Υπάρχει και η περίπτωση να είσαι αποθαρρυμένος κι όλα μέσα σου να είναι παγωμένα. Κι ίσως να υπάρχει έμπνευση αλλά έτσι που πάγωσε κι αυτή μαζί με όλα τα άλλα είναι ως εί παρούσα. Το τοπίο νεκρό σαν να το κτύπησε αστροπελέκι και νέκρωσε τη φύση. Η λίμνη της ψυχής σου πάγωσε κι αυτή και πουλιά, πάπιες και κύκνοι γλιστρούν στην παγωμένη απλωσιά απορημένοι και ανήμποροι.

Τα δάκτυλα στο πιάνο δεν «κεντούν», απλώς κάνουν προσπάθεια να πουν κάτι κι αυτό από συνήθεια. Βλέποντας δε πόσο αυτό το «κάτι» είναι κρύο, εγκαταλείπεται η προσπάθεια. Δεν είναι παρά ένα συνηθισμένο «κάτι» που καλά έκανε και σταμάτησε. Όταν η μουσική δεν σού «μιλάει», απόφυγέ την.

Η αποθάρρυνση μοιάζει με βαρυχειμωνιά και ‘συ εκτεθειμένος στις καιρικές αντιξοότητες, γυμνός, να πονά το κορμί σου από το κρύο. Το μυαλό, από τον πάγο που το καταψύχει, δεν λειτουργεί. Αναρωτιέσαι γιατί ζεις. Κι αν ζεις τι είδους ζωή είναι αυτή. Μοιάζει με κόλαση. Ας είναι καταγάλανος ο ουρανός. Εσύ κατάμαυρο τον βλέπεις, έτοιμο να πέσει πάνω σου .

Τα φυτά, τα δέντρα, λουλουδιασμένα;;;

Οφθαλμαπάτη είναι. Παραίσθηση. Μόλις πριν ένα λεπτό ήταν κατάξερα, πότε πρόλαβαν και άνθισαν;

Παραίσθηση σου λέω και μη μου λες μα… 

Και τι κάνεις τώρα που η ζωή σου είναι ακίνητη; Τι κάνεις; Αφήνεσαι σ’ αυτήν τη θανάσιμη ακινησία;

Βρες ένα ζεστό ρούχο και ρίξε το πάνω στη γύμνια σου. Άναψε μια μικρή φωτιά και ζέστανε τα ξυλιασμένα από την παγωνιά μέλη σου. Αν σου… βρίσκεται, πάρε ένα καυτό φιλί και θέρμανε την καρδιά σου, ζωντάνεψέ την. Κάνε θριαμβευτική είσοδο σε μιαν αγκαλιά κι άκου τη μουσική που βγαίνει από χείλη αγαπημένα. Γιατί αγαπάς, δεν είν’ έτσι; Και η αγάπη είναι ο μεγάλος εχθρός της αποθάρρυνσης, το γιατρικό που την σκοτώνει, που λιώνει τους πάγους σου και φέρνει καλοκαιριά. Μονάχα η δική της φλόγα το καταφέρνει αυτό. Οσάκις, λοιπόν, αποθαρρύνεσαι, αναζήτησέ την. Και δεν μιλώ βέβαια μόνο για την ερωτική αγάπη αλλά για την ίδια την αγάπη σε όποια της μορφή!!!

Κάνε το και θα με θυμηθείς, πανάκεια σου λέω…

_

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου