τοβιβλίο.net

Select Page

Η αποθάρρυνση

Η αποθάρρυνση

Θα έχετε παρατηρήσει βέβαια ότι όταν είσαι σε φάση έμπνευσης κι αρχίζεις να γράφεις, είναι είτε γιατί είσαι ευτυχισμένος είτε δυστυχισμένος. Σε μια μέση κατάσταση η έμπνευση απούσα.

Υπάρχει και η περίπτωση να είσαι αποθαρρυμένος κι όλα μέσα σου να είναι παγωμένα. Κι ίσως να υπάρχει έμπνευση αλλά έτσι που πάγωσε κι αυτή μαζί με όλα τα άλλα είναι ως εί παρούσα. Το τοπίο νεκρό σαν να το κτύπησε αστροπελέκι και νέκρωσε τη φύση. Η λίμνη της ψυχής σου πάγωσε κι αυτή και πουλιά, πάπιες και κύκνοι γλιστρούν στην παγωμένη απλωσιά απορημένοι και ανήμποροι.

Τα δάκτυλα στο πιάνο δεν «κεντούν», απλώς κάνουν προσπάθεια να πουν κάτι κι αυτό από συνήθεια. Βλέποντας δε πόσο αυτό το «κάτι» είναι κρύο, εγκαταλείπεται η προσπάθεια. Δεν είναι παρά ένα συνηθισμένο «κάτι» που καλά έκανε και σταμάτησε. Όταν η μουσική δεν σού «μιλάει», απόφυγέ την.

Η αποθάρρυνση μοιάζει με βαρυχειμωνιά και ‘συ εκτεθειμένος στις καιρικές αντιξοότητες, γυμνός, να πονά το κορμί σου από το κρύο. Το μυαλό, από τον πάγο που το καταψύχει, δεν λειτουργεί. Αναρωτιέσαι γιατί ζεις. Κι αν ζεις τι είδους ζωή είναι αυτή. Μοιάζει με κόλαση. Ας είναι καταγάλανος ο ουρανός. Εσύ κατάμαυρο τον βλέπεις, έτοιμο να πέσει πάνω σου .

Τα φυτά, τα δέντρα, λουλουδιασμένα;;;

Οφθαλμαπάτη είναι. Παραίσθηση. Μόλις πριν ένα λεπτό ήταν κατάξερα, πότε πρόλαβαν και άνθισαν;

Παραίσθηση σου λέω και μη μου λες μα… 

Και τι κάνεις τώρα που η ζωή σου είναι ακίνητη; Τι κάνεις; Αφήνεσαι σ’ αυτήν τη θανάσιμη ακινησία;

Βρες ένα ζεστό ρούχο και ρίξε το πάνω στη γύμνια σου. Άναψε μια μικρή φωτιά και ζέστανε τα ξυλιασμένα από την παγωνιά μέλη σου. Αν σου… βρίσκεται, πάρε ένα καυτό φιλί και θέρμανε την καρδιά σου, ζωντάνεψέ την. Κάνε θριαμβευτική είσοδο σε μιαν αγκαλιά κι άκου τη μουσική που βγαίνει από χείλη αγαπημένα. Γιατί αγαπάς, δεν είν’ έτσι; Και η αγάπη είναι ο μεγάλος εχθρός της αποθάρρυνσης, το γιατρικό που την σκοτώνει, που λιώνει τους πάγους σου και φέρνει καλοκαιριά. Μονάχα η δική της φλόγα το καταφέρνει αυτό. Οσάκις, λοιπόν, αποθαρρύνεσαι, αναζήτησέ την. Και δεν μιλώ βέβαια μόνο για την ερωτική αγάπη αλλά για την ίδια την αγάπη σε όποια της μορφή!!!

Κάνε το και θα με θυμηθείς, πανάκεια σου λέω…

_

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Εγγραφείτε στο newsletter

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος