Άι Βασίλης σε οριζόντια πτώση!

16.12.2020

Άι Βασίλης σε οριζόντια πτώση!

(Ημερολόγιο εγκλεισμού, Δεκέμβρης 2020)

 

Από την ώρα που ξύπνησα ο Άγιος Βασίλης βρίσκεται πεσμένος με τα μούτρα στο χαλί! 

Τουλάχιστον μέχρι την ώρα που έπεσα για ύπνο χθες το βράδυ, εκείνος συντρόφευε διακοσμητικά το φετινό χριστουγεννιάτικο δέντρο. Τώρα είναι ξαπλωμένος μπρούμυτα μπροστά από το δέντρο, αλλάζοντας δραστικά το feng shui του σπιτιού!

Σύμφωνα με την αρχαία κινέζικη φιλοσοφία τόσο το σημείο όσο και ο τρόπος που είναι τοποθετημένα τα αντικείμενα μέσα στο σπίτι επηρεάζουν την ενέργεια του χώρου! Δεν έπεσε για καλό με τα μούτρα κατάχαμα ο Santa! Φως φανάρι!

Αλήθεια τώρα, πίστεψες πως περίμενα το feng shui για να υποψιαστώ πως κάτι δεν πάει καθόλου καλά με την ενέργεια του σπιτιού, της πόλης, της χώρας, του πλανήτη… φέτος τα Χριστούγεννα;   

Κόντρα στην κινέζικη φιλοσοφία, άφησα τον Άγιο Βασίλη εκεί σε πρηνή θέση και συνέχισα να κινούμαι στο χώρο σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Σκέφτηκα πως κι εγώ όταν καταρρέω δε θέλω να με ενοχλούν. Θέλω να με αφήνουν να ζω την πτώση μου «όμορφα και ωραία» και μετά να σηκώνομαι μόνη μου, να σκουπίζομαι και να βαδίζω ξανά προς την κορυφή! Ο διακοσμητικός Άγιος Βασίλης βέβαια δε γίνεται να σηκωθεί μόνος του, πάντως εγώ αποφάσισα να του δώσω το χρόνο να «ζήσει» την προσωπική του κατάρρευση συμπάσχοντας ταυτόχρονα μαζί του! Με τούτα και με τ’ άλλα θυμάμαι τα λόγια του Κώστα Μόντη και απευθύνομαι στον σαβουριασμένο αγιοβασίλη: «Πόση πτώση άραγε μας μένει ως την κορφή;». «Ε, Άγιε Βασίλη;»

Όπως και να ‘χει ας τον επαναφέρω επιτέλους σε όρθια στάση. Ας δώσω πια ένα τέλος στο σώριασμα αυτό, μήπως διορθωθεί η ενέργεια και μαζί με τον Άγιο Βασίλη ανέβει και η διάθεση! Ποτέ δεν ξέρεις! Αυτή τη φορά έρχονται ως αναλαμπή στο νου κάποια άλλα λόγια ενός Γάλλου λογοτέχνη, ονόματι Jean Cocteau, τα οποία δανείζομαι: «Η ζωή είναι μια οριζόντια πτώση»… και συνεχίζεται!   

 

_

γράφει η Ελένη Δεληβοριά

Ακολουθήστε μας

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου