Έρωτας, του Στρατή Παρέλη

10.03.2016

blue_rose

Νικούν άστρα στον ουρανό κι η καρδιά σου συλλαβίζει
την σιγανή μουσική
της πρωίας-
Το γαλάζιο κλαίει πάνω στα πέταλα
των τριαντάφυλλων,
ο παράδεισος
δίνει στο Αναπάντεχο ορατότητα, όσοι
κελαηδισμοί ακούγονται είναι Δόξα,
στο αναγνωστικό του χειμώνα επικά είναι τα δέντρα κι επικροτούν
την εφ' όσον γαλήνη
μπόρεσε σωστά και σαρκώθηκε
για να σε δω για να με δεις μες από το λαύρο φιλί μου..
Είναι ο Έρωτας δόγμα λυτρωτικό, είναι
γλυκό βασανιστήριο
που σου ανήκει
και μου ανήκει
για να πάνε όλες
οι επιδιώξεις μας μπροστά..

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Προσκλητήριο άγγελμα η ανυπόταχτη ζωή ξέχωρης προσωπικής δημιουργίας και ολοκλήρωσης, με ρήξεις ανοιχτές, ανατροπές και επινοήσεις. Ο χρόνος, αξίωμα αναγνώρισης και δοκιμασία για δραστικές αλλαγές, σχεδιασμούς και υπερβάσεις. Ο τόπος, αναφορά, σπονδή και σημειολογία...

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Yiota Stratis

    Θαυμάσιο, ως συνήθως, το ποίημα του Στρατή Παρέλη.
    Υιώτα,
    “αστοριανή”
    ΝΥ

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου