Αίθουσες αναμονής

4.04.2020

Είχε ξεχάσει, καταπώς φάνηκε, πώς είναι να βρίσκεσαι σε μια αίθουσα αναμονής. Και όχι μια οποιαδήποτε αίθουσα· έξω από μια τεράστια γυάλινη πόρτα, χωρίς ορατότητα στα ενδότερα εννοείται, η οποία οδηγεί στα χειρουργεία.

Γνωρίζει, γιατί το έχει βιώσει όταν το σπλάχνο της βρισκόταν στην παιδική ηλικία, πως η επέμβαση στην οποία θα υποβαλλόταν, δεν είναι τόσο σοβαρή κι ούτε πως διαρκεί ώρες. Όπως γνωρίζει και τις πολλές αλλεργίες που έχει παρουσιάσει το παιδί της ύστερα από αλλεπάλληλες χειρουργικές επεμβάσεις.

Εκεί επικεντρώνεται, καιρό τώρα, όλη η αγωνία της· να μην υποστεί κάποιο αλλεργικό σοκ κατά την διάρκεια της επέμβασης. Το μόνο που καθησυχάζει την ίδια και όλη την οικογένεια, είναι πως γίνεται σε δημόσιο νοσοκομείο και πως χειρουργός και αναισθησιολόγοι είναι γνώστες και πανέτοιμοι ν’ αντιμετωπίσουν οποιοδήποτε πρόβλημα αλλεργίας παρουσιαστεί και όχι μόνον.

Έχουν έρθει – μάνα, πατέρας και κόρη – σχεδόν αχάραγα στο νοσοκομείο και ξέρουν πως θα πρέπει να είναι το πρώτο χειρουργείο, διότι ο χώρος πρέπει να είναι αποστειρωμένος για ώρες από όσα θα μπορούσαν να δημιουργήσουν οποιοδήποτε πρόβλημα. Έτσι και γίνεται.

Οι δυο γονείς χαιρετούν το βλαστάρι τους, δίνοντάς της από ένα φιλί και ο καθένας “κρυφά” από τον άλλον, προσεύχονται σε ό, τι παντοδύναμο πιστεύουν.

Μαζεύεται κι άλλος κόσμος, συνοδοί αυτών που μπαίνουν στα χειρουργεία. Το δικό μας ζευγάρι δεν μπορεί να καθίσει σε καρέκλα και πότε στο ένα τεράστιο παράθυρο που βλέπει στον Λυκαβηττό και πότε στο άλλο που έχει θέα στην μεγάλη λεωφόρο, προσπαθεί να κρατήσει συντροφιά ο ένας στον άλλον.

Οι ώρες περνούν και περνούν βασανιστικά. Οι χειρουργημένοι που μπήκαν μετά το παιδί τους, βγαίνουν ένας-ένας, νέοι συνοδοί έρχονται και οι δύο αυτοί γονείς περιμένουν καρτερικά. Κάθε που ανοίγει αυτή η τεράστια πόρτα, τα μάτια τους ψάχνουν μήπως δουν να βγαίνει από το βάθος το καμάρι τους ή κάποιος τελοσπάντων, να τους ενημερώσει γιατί καθυστερούν τόσο.

Ο πατέρας έχει κουραστεί πια κι έχει βρει ένα κάθισμα. Εκείνη η μάνα, όμως, έχει κάνει χιλιόμετρα, περπατώντας πάνω-κάτω και πέρα-δώθε τον διάδρομο που οδηγεί στα χειρουργεία. Όσο κι αν της κάνει εκείνος νόημα να καθίσει δίπλα του, εκείνη αρνείται.

Σκέψεις τρελές και βασανιστικές περνούν από το μυαλό της, όπως κι από του πατέρα, αλλά κανείς τους τους δεν τις μαρτυρά στον άλλον.

Σε κάποια στιγμή, τέσσερις ώρες μετά, αφού έχουν μείνει πια οι δυο τους και δύο άλλοι, βγαίνει νοσοκόμος και ζητά από τους άλλους να περάσουν στον προθάλαμο των χειρουργείων. Παγώνουν για μια στιγμή. Ύστερα από λίγο βγαίνουν οι συνοδοί αυτοί ζεματισμένοι· ο άνθρωπός τους υπέστη ανακοπή στην διάρκεια της επέμβασης…

Κοιτάζονται οι δύο γονείς, χωρίς να μιλά κανείς τους με το στόμα, ενώ η έκφραση κι η ματιά τους μαρτυρούν ανησυχία μεγαλύτερη απ’ αυτήν που είχαν μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Γιατροί, νοσοκόμοι βγαίνουν και ξαναμπαίνουν και το παιδί τους πουθενά…

“Αν συνέβαινε κάτι, δεν θα μας ειδοποιούσαν;” αναρωτιέται η μάνα που τώρα δεν την κρατούν τα πόδια της κι έχει καθίσει δίπλα στον πατέρα. Εκείνος αμίλητος με σφιγμένα χαρακτηριστικά.

“Γιατί αργούν τόσο;” αναρωτιέται κι εκείνος, που αρνείται να σκεφτεί οτιδήποτε αρνητικό.

“Όλα πήγαν καλά! Σε λίγο θα την ξυπνήσουμε…” βγήκε πρώτα η χειρουργός και ύστερα από λίγο και η αναισθησιολόγος.

“Σας ευχαριστούμε!…” μ’ ένα στόμα και οι δύο γονείς. “Επιτέλους!” συμπλήρωσε η μάνα μόλις έκλεισε πάλι η πόρτα.

“Τελικά είναι δυνατόν να είχαμε ξεχάσει πώς είναι να περιμένεις έξω από ένα χειρουργείο; Το πιο πιθανόν είναι να γερνάμε…” γέλασε εκείνη κι εκείνος της έπιασε το χέρι…

 

_

γράφει η Αθηνά Μαραβέγια

Ακολουθήστε μας

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Διαβάστε κι αυτά

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου