Αιώνιο καταφύγιο

11.01.2016

farmland

Εδώ ειπώθηκαν και έγιναν τόσα πολλά. Από ένα αγνό σ’ αγαπώ ως ένα αμετάκλητο χωρίζουμε, από ένα αθώο φιλί ως τον απόλυτο έρωτα, από ένα ταξίδι της λησμονιάς ως αυτό της ανάμνησης.

Χαράζουμε κάθε φορά τη δική μας ιστορία. Μας περιβάλλει το κλίμα των εποχών και των ανθρώπων που τις συνόδεψαν. Άλλοτε ήταν ψυχρό και με κλάματα, άλλοτε ήταν καλοκαίρι και χέρι-χέρι με τα κοντομάνικα δίνονταν όρκοι που δε θα έσπαγαν ποτέ, άλλοτε η μοναξιά κυριαρχούσε και άλλοτε καθώς τα φύλλα έπεφταν υποτάσσονταν οι ψυχές και τα σώματα και αφήνονταν στη συγκίνηση της στιγμής.

Όλοι έχουμε ζήσει εκεί, σ’ ένα τέτοιο μέρος… ή υπήρξαμε περαστικοί κι ακόμα σταματάμε για να θυμηθούμε ή να ξεχάσουμε, να γελάσουμε ή να κλάψουμε δυνατά.

Βρίσκουμε καταφύγιο, ονειρευόμαστε, χαλαρώνουμε, αγχωνόμαστε… τα πάντα. Είναι το κατάλληλο μέρος για να έρθουμε πιο κοντά στις δυνάμεις και στις αδυναμίες μας, πιο κοντά στον αληθινό εαυτό μας.

 

_

γράφει η Πόπη Κλειδαρά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Μέρες τώρα βλέπω αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου με θέμα όσα τράβηξε η ανθρωπότητα από τους σημερινούς -και όχι μόνο- συμμάχους μας, τους Γερμανούς. Ασχήμια, απανθρωπιά, βαναυσότητα και ό, τι αρρωστημένο μπορεί να γεννήσει το μυαλό του...

Σε χρώμα διαδρομές

Σε χρώμα διαδρομές

Από μια τζαμαρία μέσα.Κοιτώ τον Ουρανό. Kοιτώ μια κουκκίδα στο βάθος να χορεύει, να στροβιλίζεται και ακίνητη να μένει.Να μεγαλώνει. Να αλλάζει σχήμα.Γνώριμο σχήμα να παίρνει.Ν' αποχτά φτερά. Φτερούγες απλωμένες. Αστραφτερές.Στα χρώματα της Ίριδας.Κύκλους...

Μια μάνα

Μια μάνα

Η ωραιότερη περίοδος μια γυναίκας, για τις περισσότερες, είναι η εγκυμοσύνη. Εκτός από τις ορμόνες που χορεύουν σε τρελό ρυθμό, το συναίσθημα της προσμονής είναι στο έπακρό του. Νοιώθει εκείνο το "σποράκι" να μεγαλώνει και με τον καιρό κάτι φτερουγίσματα...

Μικρός τιτανικός

Μικρός τιτανικός

 Κοίταξε τώρα. Καπνίζω. Καπνίζω με ατελείωτη μανία και ο καπνός γεμίζει όλο μου το είναι. Πού είσαι να με αποτρέψεις, να με σταματήσεις από τη συνήθεια που σιχαίνεσαι τόσο πολύ; Μου έλεγες ότι το τσιγάρο θα με σκοτώσει. Μέγα λάθος. Θέλεις να σου πω εγώ τι...

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Οικονομία εαυτού

Οικονομία εαυτού

Σκορπίστηκες από 'δω κι από 'κει.Μοίρασες την ψυχή σου σε χίλια κομμάτια κι έδωσες σε όλους από λίγο.Μέχρι που άδειασες και τώρα δεν έχεις να σου δώσεις τίποτα.Τα πήραν όλα, αφού τα πρόσφερες. Σε εσένα, κανένας και τίποτα.Ας πρόσεχες… _γράφει η Νίκη...

Μια μέρα νεκρή

Μια μέρα νεκρή

Είναι ένα ταξίδι, που καρτεράω.Ένα ταξίδι με τρένο.Το ονειρεύομαι,Nα διασχίζει τις ράγες πάνω στη θάλασσα,Να κατεβαίνει στο βυθό,Να μου γνωρίζει την άβυσσο.Ξέρω.Ξέρω.Τα τρένα δεν ταξιδεύουνΠάνω σε θάλασσεςΟύτε καταδύονται σε βυθούςΜα είναι και αυτό ένα...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Sofia Kioroglou

    Πολύ όμορφο! Όλοι βρίσκουμε το καταφύγιο μας. Μου άρεσε πολύ το ανάγνωσμα

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου