Αύριο… θα φύγω

4.08.2015

 

 

Αύριο... θα φύγω

νιώθω αυγή, έρχεσαι να προλάβεις,

μα θα ' ναι νύχτα σκοτεινή

η νύχτα η τελευταία

σε ποιό Άγιο Δισκοπότηρο, ψυχή θα μεταλάβεις

τόσο γυμνή, τόσο φτωχή

τόσο γλυκιά κι ωραία.

Μοιάζει με πράξη αφαίρεσης

του Έρωτα η πορεία

καθρέφτης βενετσιάνικος που ράγισε στα δύο

τρέχουμε άλλη διαδρομή

πάνω στην ίδια ευθεία

αναζητώντας στ' όνειρο

ένα κοινό σημείο.

Εικόνα μου άγια,

προσευχή, τ' άσπρα μαλλιά μου λύνω,

στη σκέψη μου η Σκέψη Σου,

αμόλυντη πηγή,

της νιότης μου μια θύμηση,

Εσένα μόνο αφήνω,

Του Αυγούστου...

σ' αφανέρωτο βυθό, μαρμαρυγή.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

14 σχόλια

14 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Θαυμάσιο!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Στην υπέροχη καρδιά σου, δεν θα μπορούσε να φτάσει με άλλον τρόπο. Ευχαριστώ Μάχη.

      Απάντηση
  2. drmakspy

    Όμορφο και με ωραίο ρυθμό, γεμάτο από εκείνο το συναίσθημα της χωρίς επιστροφή πορεία προς ένα επικείμενο χωρισμό, απλά γιατί η ζωή μας πάει αλλού….

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Στο ίδιο καραβάνι για το φως, αυτό που πορεύεται χωρίς επιστροφή…

      Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Υπέροχο το ποίημά σας Ζωή τρυφερό… συναισθηματικό… υπέροχο!!!

    Απάντηση
  4. Ζωή Δικταίου

    Ειλικρινά σας ευχαριστώ για την αποδοχή, τη διακριτικότητα, τον ανοιχτό ορίζοντα της καρδιάς σας. Ας είναι να ανθούν οι ευχές σας από καλοσύνη και να θυμάστε, μια καλή ζωή είναι αυτή που εμπνέεται από την αγάπη και καθοδηγείται από τη γνώση. Την αγάπη μου καταθέτω.

    Απάντηση
  5. Ανώνυμος

    Γνώρισα την ποιήτρια μέσα από το fb και ενθουσιαστηκα, από εκείνη την στιγμή ρουφω την γραφή της,είναι ιδιαίτερη!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Εύχομαι από καρδιάς ανεμπόδιστο δρόμο στο φως και στην Αγάπη. Καλοσύνη σας που με κατεδέχεστε.

      Απάντηση
  6. Ανώνυμος

    Υπέροχοοοοοο…?

    Απάντηση
  7. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Μοιάζει με πράξη αφαίρεσης

    του Έρωτα η πορεία

    καθρέφτης βενετσιάνικος που ράγισε στα δύο

    τρέχουμε άλλη διαδρομή

    πάνω στην ίδια ευθεία

    αναζητώντας στ’ όνειρο

    ένα κοινό σημείο.

    Λυρικό, πανέμορφο, αληθινό….
    Μπράβο σας!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου