Αύριο… θα φύγω

4.08.2015

 

 

Αύριο... θα φύγω

νιώθω αυγή, έρχεσαι να προλάβεις,

μα θα ' ναι νύχτα σκοτεινή

η νύχτα η τελευταία

σε ποιό Άγιο Δισκοπότηρο, ψυχή θα μεταλάβεις

τόσο γυμνή, τόσο φτωχή

τόσο γλυκιά κι ωραία.

Μοιάζει με πράξη αφαίρεσης

του Έρωτα η πορεία

καθρέφτης βενετσιάνικος που ράγισε στα δύο

τρέχουμε άλλη διαδρομή

πάνω στην ίδια ευθεία

αναζητώντας στ' όνειρο

ένα κοινό σημείο.

Εικόνα μου άγια,

προσευχή, τ' άσπρα μαλλιά μου λύνω,

στη σκέψη μου η Σκέψη Σου,

αμόλυντη πηγή,

της νιότης μου μια θύμηση,

Εσένα μόνο αφήνω,

Του Αυγούστου...

σ' αφανέρωτο βυθό, μαρμαρυγή.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

                                                   ΒΑΓΙΟΣ (Προς τον αναγνώστη):  Τον ήλιο δένω στ’ άρμενα κι έναν Σταυρό στην πλώρη,                                                       άγκυρα λύνω και ζητώ απ’ τον παραγιό μου φόκο1....

14 σχόλια

14 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Θαυμάσιο!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Στην υπέροχη καρδιά σου, δεν θα μπορούσε να φτάσει με άλλον τρόπο. Ευχαριστώ Μάχη.

      Απάντηση
  2. drmakspy

    Όμορφο και με ωραίο ρυθμό, γεμάτο από εκείνο το συναίσθημα της χωρίς επιστροφή πορεία προς ένα επικείμενο χωρισμό, απλά γιατί η ζωή μας πάει αλλού….

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Στο ίδιο καραβάνι για το φως, αυτό που πορεύεται χωρίς επιστροφή…

      Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Υπέροχο το ποίημά σας Ζωή τρυφερό… συναισθηματικό… υπέροχο!!!

    Απάντηση
  4. Ζωή Δικταίου

    Ειλικρινά σας ευχαριστώ για την αποδοχή, τη διακριτικότητα, τον ανοιχτό ορίζοντα της καρδιάς σας. Ας είναι να ανθούν οι ευχές σας από καλοσύνη και να θυμάστε, μια καλή ζωή είναι αυτή που εμπνέεται από την αγάπη και καθοδηγείται από τη γνώση. Την αγάπη μου καταθέτω.

    Απάντηση
  5. Ανώνυμος

    Γνώρισα την ποιήτρια μέσα από το fb και ενθουσιαστηκα, από εκείνη την στιγμή ρουφω την γραφή της,είναι ιδιαίτερη!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Εύχομαι από καρδιάς ανεμπόδιστο δρόμο στο φως και στην Αγάπη. Καλοσύνη σας που με κατεδέχεστε.

      Απάντηση
  6. Ανώνυμος

    Υπέροχοοοοοο…?

    Απάντηση
  7. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Μοιάζει με πράξη αφαίρεσης

    του Έρωτα η πορεία

    καθρέφτης βενετσιάνικος που ράγισε στα δύο

    τρέχουμε άλλη διαδρομή

    πάνω στην ίδια ευθεία

    αναζητώντας στ’ όνειρο

    ένα κοινό σημείο.

    Λυρικό, πανέμορφο, αληθινό….
    Μπράβο σας!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου