Αύριο… να γυρίσεις τους ωροδείχτες του Έρωτα

4.06.2015

 

 

Νυχτώνει.

Ξένη μεταξύ ξένων προσποιούμαι

από αμηχανία την οικειότητα.

Τα χρώματα

σκουραίνουν στον ορίζοντα αταίριαστα.

Με μολυβί της θλίψης

σου ζωγράφισα ένα σύννεφο.

Παιχνίδια της καρδιάς

και της απόστασης.

Δεν υπάρχει άλλη αλήθεια,

έτυχε να ζούμε...

παραπλανητικά σημάδια παντού

πρόσωπα μάσκες, άδεια βλέμματα.

Μονάχα από τον ουρανό

μια γνώριμη παλιά οικειότητα

μας ελκύει.

Πίσω από τη στέγη με τα κεραμίδια

σκοτεινά παράθυρα

χωρίς τζάμια.

Σαϊτεμένο απ' τη σκουριά

το σιδερένιο κάγκελο,

στο στενό μπαλκόνι σκονισμένα

περιμένουν ακόμη τα όνειρα.

Τίποτα δε δίνει ένα στοιχείο ζωής,

τίποτα και η σιωπή προκλητική,

απειλή, δίχως αρχή και χωρίς τέλος.

Ίδιες καρδιές άλλοι πόθοι.

Στην ίδια πόλη ηττημένοι νικητές.

Σπίθες στην άβυσσο.

Το τραγούδι της ψυχής

αντανακλά την πληγή.

Κάτω απ' την τρεμάμενη φλόγα

στου κεριού τον καπνό

ζωντανεύουν οι μνήμες.

Σε θυμάμαι,

σκυμμένο πάνω στ' αλφαβητάρι της μοναξιάς

"...να ενισχύσεις τις συγκινήσεις της

Ζωής, να φυλακίσεις το ασήμι

μιας χειμωνιάτικης μαρμαρυγής

μιαν άλλη πανσέληνη νύχτα,

Αύριο ... να γυρίσεις,

τους ωροδείχτες του Έρωτα

σε χρόνο δικό σου, εντός,

στα έγκατα του πυρωμένου νου

το μυστήριο της Αγάπης

για να κοινωνήσεις την καρδιά

στην έλευση του απροσδόκητου

τα θαύματα..." έλεγες...

θα μου χάριζες για πάντα

το ...Αύριο ...έτσι πίστευα

μη σωπαίνεις

δε γυρεύω απαντήσεις

πιο πολύ από της νύχτας το χάδι

... εσένα αγαπώ.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Χριστίνα Γαλιάνδρα

    Υπέροχο Ζωή!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου