Αύριο, νυχτώνει φθινόπωρο, της Χαρούλας Βερίγου

23.01.2016

σχόλια

nixtonei fthinoporoΌταν ο ποιητής αποπειράται να γράψει με λόγο πεζό, είναι σχεδόν βέβαιο πως η ιστορία θα θυμίζει ποίημα περισσότερο παρά μυθιστόρημα γραμμένο χωρίς μέτρο κι ομοιοκαταληξία! Η Χαρούλα Βερίγου, μια εξαίρετη σύγχρονη ποιήτρια, καταφέρνει μέσα από το βιβλίο της «Αύριο, νυχτώνει φθινόπωρο» από τις εκδόσεις Φίλντισι, να μαγέψει τον αναγνώστη της με τις εικόνες, το μεστό της λόγο και τα συναισθήματα που γλαφυρά αναδύονται μέσα από τις λέξεις του μυθιστορήματος.

Η Ζωή, μεγαλωμένη σε μια οικογένεια με ιδανικά εντελώς διαφορετικά από της ίδιας, τολμά να νιώσει τον έρωτα και να τον δει στα μάτια του Αλέξανδρου από την πρώτη κιόλας φορά που τον αντίκρυσε. Γεμάτη όνειρα και προσδοκίες πέφτει μπροστά σε ένα ανυπέρβλητο τοίχος που έχει υψώσει μπροστά της το οικογενειακό της περιβάλλον. Με συντροφιά τη μοναξιά και την απελπισία, μόνη και σχεδόν χωρίς κανένα σύμμαχο προσπαθεί να κρατήσει το όνειρο και τον έρωτα ζωντανό.

Η Χαρούλα Βερίγου, που με μεγάλη βεβαιότητα μπορεί να συμπεράνει κανείς διαβάζοντας την ποίησή της πως είναι ένας άνθρωπος ευαίσθητος, δε θα μπορούσε παρά να διανθίσει το βιβλίο με έντονα λογοτεχνικά στοιχεία τα οποία ομορφαίνουν το λόγο ενώ η ροή της ιστορίας δεν αφήνει κενά και δεν κουράζει τον αναγνώστη. Η αγωνία, ο έρωτας, η προσδοκία αλλά και η καταπίεση, το αίσθημα της απόγνωσης αλλά και γενικότερα οι ανθρώπινοι χαρακτήρες περιγράφονται με πολύ ωραίο τρόπο, με τη γραφή της συγγραφέως να συνδράμει στη ζωντάνια της ιστορίας. Για τους αναγνώστες που έχουν ιδιαίτερη προτίμηση σε αυτού του είδους τις ιστορίες, το βιβλίο «Αύριο, νυχτώνει φθινόπωρο» είναι μια πάρα πολύ καλή επιλογή!

Ακολουθήστε μας

Η ευαισθησία είναι η νέα δύναμη, της Anita Moorjani

Η ευαισθησία είναι η νέα δύναμη, της Anita Moorjani

γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Ένα ακόμη δυνατό βιβλίο προσωπικής ανάπτυξης, από την Ανίτα Μούρτζανι, τη συγγραφέα που έζησε μια επιθανάτια εμπειρία με απώτερο σκοπό της μέσα από αυτό το εγχειρίδιο, να μας συμβουλέψει και να μας μυήσει, στον κόσμο της ενσυναίσθησης, που...

Οχτώ ντετέκτιβ, του Alex Pavesi

Οχτώ ντετέκτιβ, του Alex Pavesi

Οχτώ ντετέκτιβ ονομάζεται το συγγραφικό ντεμπούτο του Alex Pavesi, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Οχτώ γρίφοι για δυνατούς λύτες, που όλοι μαζί συνθέτουν ένα ευφυέστατο νουάρ αστυνομικό θρίλερ, που υπόσχεται να κλέψει τις εντυπώσεις. Στα τέλη της δεκαετίας...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου Κώστας Θερμογιάννης

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Οχτώ ντετέκτιβ, του Alex Pavesi

Οχτώ ντετέκτιβ, του Alex Pavesi

Οχτώ ντετέκτιβ ονομάζεται το συγγραφικό ντεμπούτο του Alex Pavesi, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Οχτώ γρίφοι για δυνατούς λύτες, που όλοι μαζί συνθέτουν ένα ευφυέστατο νουάρ αστυνομικό θρίλερ, που υπόσχεται να κλέψει τις εντυπώσεις. Στα τέλη της δεκαετίας...

Ο Τζίμης στην Κυψέλη, του Χρήστου Χωμενίδη

Ο Τζίμης στην Κυψέλη, του Χρήστου Χωμενίδη

- γράφει η Λεύκη Σαραντινού - Στον κόσμο του θεάτρου, της σύγχρονης Αθήνας των τελών του 20ου και των αρχών του 21ου αιώνα - και, πιο συγκεκριμένα, της Κυψέλης-, αλλά και στον ψυχισμό του κεντρικού ήρωά του, του Τζίμη Παπιδάκη διεισδύει διεξοδικά ο μεγάλος δεξιοτέχνης...

Ο φυσιοθεραπευτής, της Μέμης Καρυώτου

Ο φυσιοθεραπευτής, της Μέμης Καρυώτου

γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Το βιβλίο "Ο φυσιοθεραπευτής", μια όμορφη νουβέλα, θυμίζει παραμύθι... πραγματεύεται φαινόμενα της εποχής όπως το bulling και τον παιδικό ρατσισμό και μας περιγράφει τη μοναχική πορεία του ήρωα Σταύρου, γεμάτη ερωτηματικά και χαμένα κομμάτια...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Ζωή Δικταίου

    Έχοντας ήδη διανύσει μισό αιώνα ζωής και αξιοποιώντας την πορεία της αντίστροφης μέτρησης, καταλαβαίνω την αξία της αισιοδοξίας, όταν το ρίσκο με φτάνει στην άκρη του γκρεμού. Έχουν περάσει τόσα χρόνια από τότε.Τώρα πια, έχω αγαπήσει τα καρφιά που με πόνεσαν. Θαρρώ πως έγιναν ασημένιες παραμάνες στην καινούρια φορεσιά της καρδιάς. Νιώθω τυχερή επιλέγοντας και τη μοναξιά ως στάση ζωής, γιατί μου επιτρέπει να κρατώ σε εγρήγορση τις αισθήσεις και σίγουρα, με τη μοναδική μουσική ενορχήστρωση που μας προσφέρεται μέσω των στοιχείων της φύσης, άνεμος, νερό, δέντρα, βράχια, βροχή, αυτή η κατάσταση μοιάζει πολυτέλεια και δρόμος φυγής. Κάπως έτσι μου προκύπτει να καταθέτω και την ψυχή μου με λέξεις. Με πολεμούν οι λέξεις, κύριε Θερμογιάννη, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Ξενυχτώ πολλές φορές, γράφω, σβήνω, ξαναγράφω, διορθώνω, κι όλο αδιόρθωτη μένω καταλήγοντας πως, μόνο μέσα στην υπέρβαση βρίσκεται η λύτρωση, γιατί έτσι προάγεται το πνεύμα και η ψυχή σε άλλα επίπεδα και υπέρβαση καμιά φορά είναι να μπορούμε να ζούμε και με αυτά που μας πόνεσαν. Ας χτίζουμε γέφυρες, από καρδιά σε καρδιά, μέχρι το φως να αγαπήσει τις πληγές και η νοσταλγία να ξεγελάσει την αδέσποτη θλίψη, Αύριο… όταν θα έχουμε σωθεί από τον εαυτό μας και θα φαντάζει άσυλο ο Έρωτας, να μιλάμε, να συναντιόμαστε, να κοιταζόμαστε στα μάτια και Αύριο συνοδοιπόροι στο φως. Αύριο… συνηθίζω να λέω και να γράφω, Αύριο, όταν η αίγλη και το θαύμα της ζωής θα βιώνεται και θα συντελείται στο νου, όχι μόνο ως ανθρώπινη κατάσταση αλλά και ως αγέννητη αστροφεγγιά της αιωνιότητας, ας είστε εκεί στο δυνατό παρόν. Σας ευχαριστώ από καρδιάς. Είναι γεμάτα καλοσύνη τα επαινετικά σας λόγια κύριε Θερμογιάννη.

    Απάντηση
    • Κώστας Θερμογιάννης

      Σας πολεμούν οι λέξεις!… Τι να πει κανείς και τι να απαντήσει σε αυτό; Πώς να απαντήσει κάποιος σε έναν άνθρωπο που έχει συναίσθηση πως οι λέξεις έχουν ανάγκη να τιθασευτούν; Πόσο αληθινό είναι αυτό που είπατε και πόσο λίγο το έχουμε συνειδητοποιήσει!

      Κυρία Βερίγου, εγώ σας ευχαριστώ διότι μέσα από τα γραπτά σας μας δείχνετε έναν άλλο δρόμο και τρόπο σκέψης, γεμάτο φως και αλήθεια. Να είστε πάντα δημιουργική!

      Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Θέλω να αφήσω και εδώ σε αυτήν την πολύ όμορφη παρουσίαση του Κώστα, την αγάπη μου και τη χαρά μου για αυτό το βιβλίο. Αυτό το Αύριο στο οποίο καταθέτετε την ψυχή σας είναι το Αύριο που φωτίζει, που χαρίζει ελπίδα που δίνει τη δικαίωση της ψυχής. Στο Σήμερα θα σας ευχηθώ να καταγράφετε όλα όσα χωρά η καρδιά σας – και είναι πολλά – για να μπορούμε να διαβάζουμε και να ταξιδεύουμε και εμείς μαζί σας σε κόσμους έγχρωμους και αξιοπρεπείς με ένα σακίδιο στην πλάτη γεμάτο από Αγάπη. Από το πρώτο ποίημα που διάβασα από εσάς…μέχρι τώρα δεν χορταίνω να βουτάω στις λέξεις που σας πολεμούν και να γίνομαι πλουσιότερη.

    Σας εύχομαι από την καρδιά μου εκείνα τα καλά ταξίδια που πρέπει να κάνουν πένες σαν και τη δική σας…να γυρίζουν όλο τον κόσμο και να φωτίζουν εκείνα τα δύσκολα και σκιερά απάτητα μέρη της ψυχής.

    την Αγάπη μου

    Απάντηση
  3. Ζωή Δικταίου

    Φθινόπωρο ήταν, καλή μου Μάχη και κρατώ ακόμη, έντονη την ανάμνηση της τελευταίας άφεγγης λάμψης στα μάτια. Από τότε, έρχεται κάθε φορά το φθινόπωρο, για να υπογραμμίζονται επιθυμίες που δεν έχει νόημα πια να εκδηλωθούν, επιθυμίες που υποκρύπτονται με επιμέλεια σε μια διαρκή αναζήτηση της αυθεντικής ζωής. Έχει γίνει το τοπίο της ψυχής μου, έχει αυτό το κάτι που όλα μιλούν και όλα σωπαίνουν ταυτόχρονα. Στο θρόισμα των φύλλων καταφέρνει να μένει κυρίαρχη η αίσθηση της απουσίας του περιττού και με γοητεύει. Μια βόλτα είναι αρκετή καμιά φορά. Ίσως να έχει συμβεί και σ’ εσένα, ν’ αφήνεις το βλέμμα να γυρίσει πίσω στο χρόνο, πόσο απλά, με τη μυρωδιά της νοτισμένης γης και να αναπολείς, μ’ ένα συναίσθημα θολό, γνωρίζοντας πως τίποτα δεν σε χωρίζει από το φως. Ξεδιπλώνω την ψυχή μου. Αισθάνομαι την ευγένεια, την ευαισθησία, την ανθρωπιά, τη δική σου, τη δική σας, χαρακτηριστικό γνώρισμα σε αυτόν τον όμορφο δικτυακό τόπο και γεμίζω συγκίνηση. Αντιλαμβάνομαι την αγάπη και τη συνοδοιπορία και είναι αληθινός πλούτος ο καλός σου λόγος. Από καρδιάς σ’ ευχαριστώ και εύχομαι στο φως όλες οι σκέψεις σου να δικαιώνονται με αγάπη.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου