wooden_b

Τίποτα το ιδιαίτερο δεν θα συμβεί και σήμερα

εγώ θα εξακολουθήσω να κάνω τον γελωτοποιό

εσείς θα χειροκροτήσετε κατενθουσιασμένοι

με αυτό το παρατεταμένο χειροκρότημα,

που καλεί τον καλλιτέχνη ξανά και ξανά στη σκηνή

εγώ βέβαια δεν είμαι καλλιτέχνης

μόνο ένας απεγνωσμένος αλήτης του δρόμου

ένας παλιάτσος πολύ αστείος, που σας κάνει και γελάτε

άθλιος αρκετά ώστε να εξευτελίζομαι για μια μπουκιά ψωμί

και μια γωνιά όπου θα στέκομαι έως ότου με καλέσετε.

Δεν λέω μου ταιριάζουν ετούτα τα σχοινιά

της μαριονέτας, που μου φορέσατε

καλύτερα να με σέρνετε εσείς

παρά να σέρνομαι μόνος μου

μου αρκεί και το ξεροκόμματο, που μου δίνετε

δεν θα πεθάνω έτσι της πείνας

δεν θα με βρουν παγωμένο σε καμιά γωνιά του δρόμου.

Ας είστε καλά εσείς, που με μαζέψατε

κι εγώ το μόνο, που χρειάζεται να κάνω

είναι να ανεβαίνω σε αυτό το βάθρο, που μου στήσατε

μου θυμίζει ικρίωμα ξέρετε

και να χοροπηδάω τραγουδώντας και γελώντας

κάτω από το σκοινί, που κρεμάστηκε η αξιοπρέπειά μου.

Ας είστε όμως καλά εσείς, που με μαζέψατε

και να είστε σίγουροι πως δεν είμαι από αυτούς,

που δαγκώνουν το χέρι που τους ταΐζει.

Ήταν το πρώτο, που μου έμαθαν από παιδί

να μην ρωτάω επίσης για το πως και το γιατί

είμαι επομένως άρτια εκπαιδευμένος.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!