clown

Βάλε τη μάσκα κρύψε τον πόνο
Κάνε γκριμάτσες του γέλιου μόνο
Τι κι αν το είναι σου όλο πονάει
στο παλκοσένικο λάμψη σκορπάει
Μυτούλα κόκκινη μάτια βαμμένα
χειλάκια όμορφα ρούχα σχισμένα
Λόγια ανάκατα βήμα που τρέμει
παραμυθάκι για την ανέμη
Μάτια ορθάνοιχτα μικρά χεράκια
Άκου πως παίζουνε τα παλαμάκια
Πάλι τα έκανες να ξεχαστούνε
ίσως και αύριο να ξαναρθούνε
Ίσως το μέλλον τους με σένα μοιάζει
Τόσο αβέβαιο κρύο κι αγιάζι
Όμως στα σίγουρα θα προσπαθήσουν
κάστρα και όνειρα κι αυτά να χτίσουν
Γέλα παλιάτσο μην τα τρομάξεις
Λίμνη και βότσαλο να συνταιριάξεις
Λίμνη ο κόσμος τους με τέλμα μοιάζει
Κανένα βότσαλο δεν την ταράζει
Καράβι ξέμπαρκο πού να σαλπάρει;
Ο καπετάνιος του καπνό φουμάρει
Είναι στον κόσμο του φράγκο δε δίνει
Δεν τον αγγίζει κλάμα κι ωδίνη
Μα εσύ παλιάτσο μου ξέρεις τον τρόπο
γέφυρα γίνεσαι άγνωστων τόπων
Γέλα μα αύριο θα ναι το τέλος
σε μια παράσταση ευθύνης βέλος
Βάλε σημάδι μην αστοχήσεις
Γέλα παλιάτσο και μη λυγίσεις!

 

_

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!