Γέλα παλιάτσο!

Δημοσίευση: 20.02.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

clown

Βάλε τη μάσκα κρύψε τον πόνο
Κάνε γκριμάτσες του γέλιου μόνο
Τι κι αν το είναι σου όλο πονάει
στο παλκοσένικο λάμψη σκορπάει
Μυτούλα κόκκινη μάτια βαμμένα
χειλάκια όμορφα ρούχα σχισμένα
Λόγια ανάκατα βήμα που τρέμει
παραμυθάκι για την ανέμη
Μάτια ορθάνοιχτα μικρά χεράκια
Άκου πως παίζουνε τα παλαμάκια
Πάλι τα έκανες να ξεχαστούνε
ίσως και αύριο να ξαναρθούνε
Ίσως το μέλλον τους με σένα μοιάζει
Τόσο αβέβαιο κρύο κι αγιάζι
Όμως στα σίγουρα θα προσπαθήσουν
κάστρα και όνειρα κι αυτά να χτίσουν
Γέλα παλιάτσο μην τα τρομάξεις
Λίμνη και βότσαλο να συνταιριάξεις
Λίμνη ο κόσμος τους με τέλμα μοιάζει
Κανένα βότσαλο δεν την ταράζει
Καράβι ξέμπαρκο πού να σαλπάρει;
Ο καπετάνιος του καπνό φουμάρει
Είναι στον κόσμο του φράγκο δε δίνει
Δεν τον αγγίζει κλάμα κι ωδίνη
Μα εσύ παλιάτσο μου ξέρεις τον τρόπο
γέφυρα γίνεσαι άγνωστων τόπων
Γέλα μα αύριο θα ναι το τέλος
σε μια παράσταση ευθύνης βέλος
Βάλε σημάδι μην αστοχήσεις
Γέλα παλιάτσο και μη λυγίσεις!

 

_

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Τρία ποιήματα

Τρία ποιήματα

1. Στο μικρό δωμάτιο, μέτρησε τέσσερις  άσπρους τοίχους. Ψηλά ο ουρανός. «Ήρθε η Άνοιξη», σκέφτηκε. Τους έβαψε γαλάζιους  και πνίγηκε στη θάλασσα. 2. Στο σκονισμένο κομοδίνο  είχε ξεχάσει τα σκουλαρίκια της. Με χάλκινες ζωγραφιές.                Σε κλουβί, μικρά...

1-1-3

1-1-3

Η ζωή μας Νεφέλωμα κινούμενο το παίρνει ο αέρας, πότε δω, πότε εκεί μια βγαίνει μπροστά μια κρύβει το φως μια θλιμμένο τρέχει μ’ αγωνία μια ξανθό ζεσταίνει την καρδιά   Οι αλήτες κι οι ονειροπόλοι ξαπλώνουν καταγής και χαζεύουν σιωπηλοί χάνονται στην κίνηση Την...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Στους δημιουργούς της σελίδας τοβιβλίο.net…

    Σας ευχαριστώ πολύ που μου δίνετε την ευκαιρία να εκφραστώ μέσα από την πραγματικά δημιουργική σελίδα σας….Πολυ σημαντικό για μένα να υπάρχει ένα ”βήμα”… Να είστε πάντα καλά….Πολλές ευχές για έμπνευση… υγεία και δημιουργικότητα….

    Μετά τιμής,
    Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Απάντηση
  2. Έλενα Σαλιγκάρα

    Αισιόδοξο το μήνυμά σας! Ευχαριστούμε!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Να είστε καλά Κα Ε.Σαλιγκάρα…Ευχαριστώ για το σχόλιό σας…. Τιμή μου!

      Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Κα Πλοκαμάκη, μας συνεπαίρνετε κάθε φορά με την υπέροχη γραφή σας… κι ο παλιάτσος σας σήμερα είχε να μας πει τόσα πολλά!!! Μπράβο σας και πάλι… την καλημέρα μου και καλή βδομάδα.

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Κα Σοφία Στούπη,
      Σας ευχαριστώ πολύ για το όμορφο σχόλιό σας…. Με τιμάτε με τα σχόλιά σας όλοι και όλες….’Οσο για τον ”Παλιάτσο μου” και για το μήνυμά του , λέω απλά ότι είναι βιωματική η γραφή μου! Πόσοι από μας δεν δίνουμε τον καλύτερο εαυτό μας για να μη στενοχωρήσουμε αγαπημένα μας πρόσωπα παρ’ όλο το γεγονός ότι μέσα μας ακούγεται το πιο γοερό κλάμα για τις μύριες όσες αδικίες συμβαίνουν γύρω μας!!!!!!!!!!!!Καλή σας μέρα ….

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου