Γαλαξίες

18.11.2018

Διάφανη διάτρητη βραδιά

Όπως εγώ.

Ιόντα απόστασης

Ελλάμψεις

Βαθύ ποτάμι χιλιομέτρων

Όσο απέχουν οι άνθρωποι

Όσο ζυμώνεται η σκέψη.

Στενός ορίζοντας πίσω μας

Μα οι γαλαξίες μπρος μας.

Κόκκινοι γίγαντες

Pulsars

Πανσπερμία αστέρων

Και ψυχών

(Η μήπως είναι όλα αστρική σκόνη

Και μαύρες τρύπες;)

Συμπαντικοί κρότοι του άχρονου.

Ενάδες.

Το χρώμα τυφλώνει.

Θα χαθώ σε ένα νεφέλωμα

Ιριδίζον και άπιαστο.

Εκεί θα τραγουδήσω

Καταλύοντας τον χρόνο

Τις αισθήσεις

Το είναι μου.

 

_

γράφει η Αριάδνη Πορφυρίου

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

  Κατάκοπος ο νους απόθεσε απέναντι το βλέμμα στου γέροντα την όψη Ανέβασα πάλι πυρετό το παιδί θέλει παπούτσια τηλεφώνησε η Μαρία Ήρεμος ο παππούς στη μοναξιά του σε συνομιλητή αόρατο μοιάζει να ψιθυρίζει Το τιμολόγιο ανείσπρακτο αγάπη μου, της είπα Μα όχι, έχει...

Αποτυχίαι

Αποτυχίαι

  Αποτυχίαι εισίν άπασαι αι προσπάθειαι ημών κι όλο το γυροφέρνουμε όλο παρακαλούμε την τύχην δια λίγη λύπησιν· κι απογοητευμένοι εκ της εκβάσεως την τύχη ποδοπατούμε αρπάζουμε λεηλατούμε κι ούτε ρωτούμε τους καλούς τρόπους κάπου παρατούμε κι ανθούμε.   _...

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου