Για “πάντα” μην ορκίζεσαι

14.03.2016

Η θάλασσα αγρίεψε
όταν της μίλησε τ'αγέρι
γιατί για "πάντα"της ορκίστηκε
Θα της κρατά το χέρι

Εκείνο δε φοβήθηκε
της χάϊδεψε το κύμα
το για "πάντα" της τραγούδησε
κι όλα πηγαίναν πρίμα

Το σύννεφο τους ζήλεψε
κι άρχισε να κλαίει
ποιός ξέρει το ξαστέρωμα
τι του'πε κι υποφέρει

Τ’αγέρι το λυπήθηκε
και του άγγιξε το χέρι
μα η θάλασσα σαν ζήλεψε
τα πάνω κάτω δεν άργησε να φέρει

Τ'αγέρι τι να πεί
και τι να εξηγήσει
το "πάντα" που ορκίστηκε
το είχε λησμονήσει

Χόρευαν οι τρεις κι έκλαιγαν
μέχρι της αυγής την φέξη
κι ο ήλιος τους πλησίασε
και ζέστανε την κάθε λέξη

Ξάφνου όλα σταμάτησαν
ηρέμησε η πλάση
το "πάντα" που ορκίστηκαν
τους είχε πια γελάσει.

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Μπράβο Σοφία…
    Πολύ όμορφο … Το ”πάντα” των ανθρώπων το μετρά αντίστροφα ο χρόνος και το πεπρωμένο… Γι αυτό ας αρκεστούμε σε ένα ” όσο κρατήσει κι όπου μας φτάσει!”

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου