Για ‘σένα, της Κατερίνας Μεταξοπούλου

8.02.2016

storm

Για ‘σένα που αντίκρισες το πρωί στον καθρέφτη έναν ξένο να σε κοιτά.

Για ‘σένα που βολεύτηκες στα δεδομένα σου και δεν έψαξες για ζητούμενα.

Για ‘σένα που δεν αγκάλιασες, επειδή ντράπηκες.

Για ‘σένα που δεν άγγιξες, για να μην ποθήσεις.

Για ‘σένα που δεν πόθησες, για να μην κινδυνεύσεις.

Για ‘σένα που αγάπησες, αλλά δεν εκδηλώθηκες.

Για ‘σένα που δεν αγάπησες, για να μην πληγωθείς.

Για ‘σένα που μίσησες, για να περηφανευτείς πως είσαι σκληρός και δεν έχεις ευαισθησίες, ξεχνώντας πως το μίσος είναι απλώς ο μανδύας που κρύβει τα αληθινά αισθήματα.

Για ‘σένα που προσπέρασες, για να μην θυμάσαι.

Για ‘σένα που ξέχασες, για να μην πονάς.

Για ‘σένα που θύμωσες, για να μην συγχωρήσεις.

Για ‘σένα που προτίμησες να αφαιρέσεις, για να μην προσθέσεις.

Για ‘σένα που απελπίστηκες, για να μην παλέψεις.

Για ‘σένα που ηττήθηκες, γιατί σου φάνηκαν ασήκωτες οι ευθύνες που επωμίζεται ο νικητής.

Για ‘σένα που φοβήθηκες να ομολογήσεις την αλήθεια, για να μη δεχτείς τις συνέπειες.

Για ‘σένα που κρύφτηκες στο ψέμα, για να είναι ευτυχισμένοι οι άλλοι.

Για ‘σένα που δεν προσευχήθηκες για ένα καλύτερο αύριο, γιατί πίστεψες πως δεν θα έρθει ποτέ.

Για ‘σένα που δεν πρόλαβες να δεις τον ήλιο σήμερα, επειδή τα σύννεφα πλησίαζαν κοντά του και φοβήθηκες μήπως βραχείς.

Για ‘σένα που συμβιβάστηκες σε μια σταγόνα, γιατί νόμιζες πως η θάλασσα θα σε πνίξει.

Για ‘σένα που χαμογέλασες με τα χείλη κι όχι με τα μάτια.

Για ‘σένα που δε μου είπες «καλημέρα», επειδή ήσουν βιαστικός.

Για ‘σένα, φίλε μου, υπάρχει ένα δώρο και λέγεται «ΤΩΡΑ». Μη λησμονήσεις να το ανοίξεις, να το θαυμάσεις και να το αξιοποιήσεις.

Για ‘σένα που το κάθε «ΤΩΡΑ» σου γίνεται «ΠΡΙΝ», επειδή έκανες λάθος επιλογή… Υπάρχει μια δεύτερη ευκαιρία! Άδραξε την «ΤΩΡΑ»!

 

_

γράφει η Κατερίνα Μεταξοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    ”ΓΙΑ ‘σένα , που το κάθε σου ”ΤΩΡΑ”γίνεται ”ΠΡΙΝ,”επειδή έκανες λάθος επιλογή.Υπάρχει μια δεύτερη ευκαιρία!…Άδραξέ την ”ΤΩΡΑ”!
    Τόσες καλογραμμένες αλήθειες στο κείμενό σου Κατερίνα. Πολύ μου άρεσε …

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Αυτό το πολύτιμο και μονάκριβο Τώρα που μπορεί να αλλάξει οτιδήποτε στο παρελθόν και να χαράξει νέα πορεία…
    Ομορφες και δυνατές οι συμβουλές σας.

    Απάντηση
  3. Έλενα Σαλιγκάρα

    Όπως το διάβαζα ένιωθα πως η “λίστα” δε θα έχει τελειωμό. Πόσα πράγματα προσπερνάμε… Μπράβο σας, πολύ καλό!

    Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Σαν να ανοίξατε ένα σκονισμένο κουτί που έχουμε όλοι καταχωνιασμένο στην ψυχή μας και να ξέφυγαν από μέσα τόσα πολλά ¨για σένα¨… που ήταν όλα ¨για μένα¨… και για όλους μας! Πολύ δυνατό μπράβο σας!!!

    Απάντηση
  5. Ελένη Κύρογλου

    “Για ‘σένα που συμβιβάστηκες σε μια σταγόνα, γιατί νόμιζες πως η θάλασσα θα σε πνίξει.” Θαυμάσιο κείμενο! Τόσο αληθινό! Αντιπροσωπεύει την καθημερινότητα και τη ζωή του καθενός από ‘μας… Τις αποφάσεις που διστάζουμε να πάρουμε και τις αναβολές, όλα όσα έχουμε ονειρευτεί και από δειλία δεν αφήσαμε να πραγματοποιηθούν… Συγχαρητήρια! Για σένα, λοιπόν, Κατερίνα που άγγιξες τ’ απωθημένα κάθε ανθρώπου, που κατάφερες να δεις στα μύχια της ψυχής μας, εύχομαι να πραγματοποιηθεί το όνειρό σου και να ασχοληθείς με αυτό που τόσο αγαπάς, τη συγγραφή.

    Απάντηση
  6. Σταυρος Χατζηιωαννιδης

    Ειναι ευλογια η ευχερεια καποιου στον γραπτο λογο….και την εχετε…!!!

    Απάντηση
  7. Μαίρη Καραχάλιου

    Για όλους εμάς που δεν ζήσαμε… Ποτέ δεν είναι αργά. Να είσαι καλά κορίτσι μου, μας τράνταξες έστω και τώρα να τολμήσουμε όσα δεν ζήσαμε… Μπράβο Κατερίνα!

    Απάντηση
  8. Σωτηρία

    Μπράβο σου Κατερίνα !! Υπέροχο!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου