τοβιβλίο.net

Select Page

Γλαυκές σιωπές

Γλαυκές σιωπές

Άνοιξη πικρή ευώδιασε
στο θαλερό μύρο του πελάγου.
Ο μπάτης με θλίψη αργοπέρασε
του στεναγμού τα φύλλα.
Το ηλιοπέσιμο με περπάτησε στου καρτεριού το φάρο.
Ένα φεγγάρι νιο φάνηκε από μακριά
κωπηλατώντας στις γλαυκές σιωπές,
γιομάτο απ΄τις μυρουδιές σου.
Το σεληνόφως ρώτησα αν πουθενά σε είδε
συμπονετικά μού έγνεψε και χάθηκε στη μέρα.
Στου ήλιου τα σχοινιά στέγνωσα την ατελεύτητη ελπίδα
Μέχρι θανάτου λαβώθηκα απ΄της αναμονής τ΄αλέτρι.
Ζωγράφισα μια παύλα στην ακρογιαλιά
κι αδράχνοντας του φεγγαριού μια χάντρα
πλάι της την κάρφωσα να μοιάζει με τελεία.

_

γράφει η Βίκυ Δρακουλαράκου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Χαρούλα Σμαρνάκη

Η αγάπη και το πάθος μου για τη μελέτη της ελληνικής γλώσσας αλλά και της κλασικής γραμματείας με οδήγησαν στη Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Κρήτης, στο Τμήμα Φιλολογίας, με ειδίκευση στον Τομέα Κλασικών Σπουδών. Ωστόσο μου άρεσε πάντοτε να γράφω. Ή πιο συγκεκριμένα, μου άρεσε να γράφω περισσότερο από το να μιλάω. Μάλλον από νωρίς πίστεψα στη δύναμη, τη γοητεία του γραπτού λόγου και στον τρόπο που εκφράζεται η ψυχή και τα συναισθήματά της μέσα από αυτόν. Και κάπως έτσι ξεκίνησα να γράφω άρθρα, κείμενα, ποίηση και παιδικά παραμύθια. Για να βάζω σε κάποια άκρη του μυαλού μου χωριστά τα καλά από τα άσχημα, τα αληθινά από τα ψεύτικα και μέσα από το παιχνίδισμα και το συνταίριασμα των λέξεων να τους αλλάζω θέση και να γίνονται όλα ξανά από την αρχή. Γράφω για να να ξεθυμώνω με τον κόσμο που ζω και για να θυμώνω περισσότερο με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου και δεν πολυκαταλαβαίνω. Και για να μπορώ κάθε βράδυ να ονειρεύομαι πως αυτός ο κόσμος ίσως γίνει κάποτε λίγο καλύτερος.

1 σχόλιο

  1. Βίκυ Δρακουλαράκου

    Σας ευχαριστώ θερμά !

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Bazaar βιβλίων

Έρευνα

Εγγραφείτε στο newsletter

Ενημέρωση μόνο για λογοτεχνικούς διαγωνισμούς

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος