Γράμμα προς τον Θάνατο

23.04.2016

Τι φοβεροί που είμαστε οι άνθρωποι και πόσο αδιάφορα

πίνουμε καφέ μέσα στην βόλεψη και στην δροσιά του αίματος...

 

Καλημέρα Θάνατε

καλή σου μέρα θεριστή!

Κοίταξα πόσο ωραία σβήνουν οι ψυχές...

 

Θα πρέπει να με ευχαριστείς,

πόσες πιρόγες διέσχισαν τον Αχέροντα

και πόσες ακόμη θα σου 'ρθούν;

 

Είμαι και 'γω μέσα σε αυτούς

κάθε μέρα ανεβοκατεβαίνω το ρέμα

σαν Ερμής ψυχοπομπός.

 

Καλήμερα Θάνατε!

Κράτησε μου μια σκοτεινή και παγερή γωνιά,

το οβολό για τον χάρο μου τον φύλαξα καλά...

 

Άνοιξα το παράθυρο πρωί, πρωί

τ' αεροπλάνα, μυριάδες πίσω τους ψυχές πέταγαν

με παιχνίδια στολισμένες οι βάρκες έρμαιες

 

και τα κτίρια, σκόνη αυτό που τους αξίζει

είσαι ωραίος Θάνατε, θεριστή

το βλέπεις σ' αγαπάω.

 

Έπρεπε να σου 'γραφα καιρό τώρα

μα σαν μαθητούδι ντρεπόμουν

να μιλήσω στο ίνδαλμα μου

 

Το βράδυ, -μυστικό- σε φαντάζομαι,

έτσι έμαθα ξυπνάω κοιμάμαι με 'σένα.

Είμαι από γενιά ανθρώπου

κι έχω μάθει να σε προσκυνώ.

 

Είμαι μυημένος μαζί σου έχουμε μεγαλώσει μαζί

από μικρός σε θυμάμαι έξω από το παραθύρι

φύση μου... Θάνατε σιαμαίε.

 

_

γράφει ο Τσαμπίκος Σπάθας

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου