Δεύτερη ζωή δεν έχει

4.04.2019

Ποτέ δε θα ξεχάσει, το πρώτο τεστ που έγραψε στο δημοτικό. Ακόμη θυμάται το γραπτό του. Τα αποτελέσματα απογοητευτικά.
Κανένας όμως δεν τον μάλωσε. Αντιθέτως, όλοι του είπαν να μη στεναχωριέται, γιατί στο δεύτερο θα τα πάει καλύτερα. Δεν τους πίστεψε. Τελικά όμως είχαν δίκιο.
Κάτι παρόμοιο συνέβαινε και με τους φίλους του. Ό,τι παιχνίδι και να έπαιζαν, σχεδόν ποτέ δεν τα κατάφερνε να βγει πρώτος.
Αμέσως τον έπιανε το παράπονο και με το ζόρι συγκρατούσε τα δάκρυά του. Για να τον παρηγορήσουν του έλεγαν ότι αν το πιστέψει πραγματικά και βάλει όλες του τις δυνάμεις, τη δεύτερη φορά, θα βγει σίγουρα νικητής.
Μεγαλώνοντας, όταν ήρθε η ώρα να παντρευτεί, ήταν πολύ ευτυχισμένος. Σίγουρος ότι έχει βρει τη γυναίκα των ονείρων του, πέταγε στον έβδομο ουρανό.
Ένας χρόνος πέρασε και αντί να γιορτάσουν την επέτειό τους, εκείνοι υπέγραφαν τα χαρτιά διαζυγίου.
Απαρηγόρητος ήταν. Συγγενείς και φίλοι, του συμπαραστάθηκαν με το παραπάνω.
Μαντέψτε τι του έλεγαν όλοι: «Μπορεί ν’ ατύχησες στον πρώτο σου γάμο, αλλά θα δεις στο δεύτερο, όλα θα εξελιχθούν πιο καλά.
Βαρέθηκε να του λένε τα ίδια και τα ίδια. Ό,τι και αν γινόταν στη ζωή του, στ’ αυτιά του ηχούσαν συνεχώς οι ίδιες λέξεις: «Υπάρχει και δεύτερη φορά».
Δεν ήταν λίγες οι φορές που σκεφτόταν, -ότι αφού του πάνε όλα στραβά,- να ξαναγεννηθεί και να ζήσει τη ζωή του από την αρχή.
Ποτέ όμως δε βρέθηκε κανείς να του πει ότι «Δεύτερη ζωή δεν έχει».

_

γράφει η Βάσω Καρλή

 

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Γιατρός στον τόπο του

Γιατρός στον τόπο του

Τον γιατρό τον γνώρισα σε κάποιο «μακρινό» παρελθόν, τότε που προσποριζόμουν τα προς το ζην ως επαρχιακός δημοσιογράφος. Γιατρός με την απόλυτη Ιπποκράτεια έννοια. Καρδιολόγος στο τοπικό Νοσοκομείο, εξαίρετος ως επιστήμονας και ως άνθρωπος. Κάποιος φίλος νοσηλευτής...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

Βανίλια

Βανίλια

Μια πόρτα άνοιξε πίσω της. Ένιωσε τον βαρύ ίσκιο του να απλώνεται στο χώρο. Άκουσε την παλιά ψάθινη καρέκλα να τρίζει. Η αναπνοή της έμεινε να αφουγκράζεται. Ένα σούρσιμο κι ένα απαλό ρυθμικό χτύπημα των δακτύλων του στο τραπέζι. Έκανε να κινηθεί, μα τα πόδια της δεν...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Βάσω Καρλή

    Ευχαριστώ πολύ για την επιμέλεια, καθώς και για τον τίτλο σπουδής!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου