Διαπίστωση

11.05.2016

Είναι και αυτό που μου λείπεις.

Που το κρεβάτι μας είναι απλό, άψυχο διακοσμητικό.

Που έχει ποτίσει η κολόνια σου τα σωθικά του.

 

Είμαι καλά.

Απλά κοιμάμαι στο πάτωμα.

 

_

γράφει η Άντια Αδαμίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Ένα ΠΟΊΗΜΑ βονσάι Μικρότερο αυτού αλλά και περιεκτικότερου δεν έχω διαβάσει Το ΛΑΚΩΝΊΖΕΙΝ εστί φιλοσοφείν;;; Αυτό.

    Απάντηση
  2. Μαριέλλα Κροκίδου

    Απλα καταπληκτική οπως παντα!

    Απάντηση
  3. Έφη Γεωργάκη

    Μπράβο!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου