Εραστές, ερασιτέχνες της αιωνιότητας

31.05.2015

 

 

Απόψε,

γονατίζω μπροστά στο φεγγάρι

απόψε,

προσκυνώ το φως

πλημμύρα γίνανε τα μάτια

αντίκρυ στη ζωή,

βλέμματα άδεια, βρέχει...

Θάλασσα δάνεισε μου

μια φορά τα μπλε

να ταξιδέψω

κι ας μη γυρίσω ποτέ.

Πεθαίνει κανείς για την αγάπη;

Έσβησε,

η πυγολαμπίδα του νου

τόσα ξενύχτια...

την είδα να φωτίζει αμυδρά

για τελευταία φορά

μακριά από τα φώτα της πόλης

θυμάσαι... στην ακτή

περιμέναμε ώρες πριν χαράξει η αυγή

εκεί, στο σκουριασμένο φανοστάτη.

Γέμισαν τα όνειρα εφιάλτες

κόμποι αξεδιάλυτοι

γελούν οι μάγισσες

στα καινούρια σκοτάδια

σε προστατεύει η σκιά

ανατρέποντας το αναμενόμενο τέλος.

Αύριο,

ξεφυλλίζοντας το τετράδιο της βροχής

παρέα μ' ένα κόκκινο μπαλόνι

σηκώνοντας το βάρος τ' ουρανού

και τη μελαγχολία από το χώμα

εραστές, ερασιτέχνες της αιωνιότητας.

Αύριο...

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    Χ Α Ρ Ο Υ Λ Α !!!!!! Με συγκίνησες και πάλι !

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου