Ζωή, ζωή… παντού και πουθενά

31.07.2015

 

 

Αλλεπάλληλες οι μεταμφιέσεις

πόσα προσωπεία φοράς

επιστρατεύοντας

μια ακτίνα από χρωματιστό φως

ζωγραφίζεις

στην πάνω όψη της ψυχής

για να με ξεγελάσεις,

άλλη μια φορά ζωή,

ζωή... παντού και πουθενά.

Στο μακρινό παρελθόν

παλιά γράμματα ξεθωριασμένα

στο ξύλινο μπαούλο

σκαλιστά ρόδια και περιστέρια

χίλιες δυνατότητες συμβιώνουν

περιμένοντας να εκφραστούν

κι ύστερα, όταν η ψυχή ξεμασκαρεύεται

έχει τις καλύτερες προθέσεις

εξομολόγησης, συγνώμης...

σημάδι και αυτό των καιρών

μιας εποχής που την στενεύουν όλα

θαρρείς για να μη βρει

χαραμάδες ο άνεμος

να μη φυσήξει τις ελπίδες μας.

Με μελαγχολεί αφόρητα

το άσπιλο λευκό

αυτό, το χρώμα της αδιόρατης θλίψης

και τα αμόλυντα τοπία της αθωότητας.

Η ζωή δεν ξέρει από δικαιοσύνη

δεν έχει σφραγίδα αιώνιας πίστης,

όμως τα δημιουργήματα της μετρούν,

περισσότερο εκείνα

που αντέχουν στο χρόνο.

Ναυάγια ονείρων στο ξύπνημα, θρηνείς,

χαμένος σε λαβύρινθους λογικής

και στην άβυσσο της τρέλας

περιμένεις μια κίνηση

ψάχνεις βιαστικά στα μάτια,

στα χέρια, στις ανείπωτες σκέψεις

την ίδια ώρα ξεδιπλώνεται

σκοτεινό βελούδο το φόντο του ορίζοντα

δεν υπάρχουν διαδρομές διαφυγής,

αδυνατείς ν' ακολουθήσεις

ότι πίστεψες πεπρωμένο

κι ο έρωτας,

εκείνο το αγκάλιασμα

και ξάφνιασμα της νιότης

μόνο μια ανάμνηση πια,

μια ανάμνηση και μια ήττα

ένα σβηστό είδωλο σε καθρέπτη θολό.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    [..]μιας εποχής που την στενεύουν όλα
    θαρρείς για να μη βρει
    χαραμάδες ο άνεμος[…]

    Ταπεινά προσκυνά η καρδιά στις χρυσές σας λέξεις…
    Σας ευχαριστούμε για τα μαργαριτάρια που αφήνετε κάθε φορά να λαμπυρίζουν στο βυθό των σκέψεών μας…

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Aύριο… Μάχη, μέχρι εκείνο το αύριο κι ώσπου οι αιώνες να επιστρέψουν στην ουσία της ζωής και στην απαρχή της αθωότητας ας μοιραζόμαστε λόγια, εικόνες, σκέψεις, προσευχές, όνειρα, καρδιοχτύπια και τη μοναξιά στη μέση, γιατί είναι πλούτος να μοιράζεσαι και να ξοδεύεις από τους ταμιευτήρες της ψυχής το πιο αγνό ροδόσταμο, για έναν άνθρωπο έτσι απλά, γιατί σου … έκανε κλικ η συγκίνηση. Την καλημέρα μου και σ’ ευχαριστώ πολύ, από την ψίχα της ψυχής μου.

      Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Τελικά, ακόμη κι αν αυτό που μας ενώνει συμβαίνει μόνο στη σκέψη, πιστεύω πως τίποτε δεν μας προφυλάσσει καλύτερα απ’ ότι ο εσωτερικός πλούτος και στη δική μου καρδιά χορηγοί είστε όλοι εσείς και η αγάπη σας. Ευχαριστώ Σοφία.

      Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Ζώη απλά υπέροχο!!!
    Εικόνες αισθητικές, μελωδικές!!!
    Ένα ταξίδι αέρινο κάθε σας ποίημα!
    Σας ευχαριστούμε γι’ αυτό!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Ας έχεις γεμάτο το κανίσκι της χαράς και της ζωής με όλα τα αγαθά δώρα, αυτά που φέρνει η Ανατολή και ευλογεί η Δύση. Αναμφισβήτητα η δική σας συμπεριφορά αγάπης και η εκφρασμένη σας καλοσύνη, είναι σίγουρα το καλύτερο παράδειγμα και για την ταπεινότητα μου. Καλή σου ώρα Ελένη.

      Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Έμαθα πως, παντού η ψυχή όταν θέλει λευτερώνεται από τον πηλό, ακόμη και σε ένα φύλλο χαρτί, η ίδια η ψυχή απλώνει τα φτερά της και απλώνεται με το μελάνι, δίχως φόβο και τότε ο Έρωτας αποδεικνύεται μέγας και μάγος και πάντα παρών… τότε το μήλο μοιράζεται σε δυο κομμάτια για να μείνει πάντα ακέραιο και αδιαίρετο. Ας είναι το φως το μόνο εμπόδιο στο δρόμο σας.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου