Ζωή, ζωή… παντού και πουθενά

31.07.2015

 

 

Αλλεπάλληλες οι μεταμφιέσεις

πόσα προσωπεία φοράς

επιστρατεύοντας

μια ακτίνα από χρωματιστό φως

ζωγραφίζεις

στην πάνω όψη της ψυχής

για να με ξεγελάσεις,

άλλη μια φορά ζωή,

ζωή... παντού και πουθενά.

Στο μακρινό παρελθόν

παλιά γράμματα ξεθωριασμένα

στο ξύλινο μπαούλο

σκαλιστά ρόδια και περιστέρια

χίλιες δυνατότητες συμβιώνουν

περιμένοντας να εκφραστούν

κι ύστερα, όταν η ψυχή ξεμασκαρεύεται

έχει τις καλύτερες προθέσεις

εξομολόγησης, συγνώμης...

σημάδι και αυτό των καιρών

μιας εποχής που την στενεύουν όλα

θαρρείς για να μη βρει

χαραμάδες ο άνεμος

να μη φυσήξει τις ελπίδες μας.

Με μελαγχολεί αφόρητα

το άσπιλο λευκό

αυτό, το χρώμα της αδιόρατης θλίψης

και τα αμόλυντα τοπία της αθωότητας.

Η ζωή δεν ξέρει από δικαιοσύνη

δεν έχει σφραγίδα αιώνιας πίστης,

όμως τα δημιουργήματα της μετρούν,

περισσότερο εκείνα

που αντέχουν στο χρόνο.

Ναυάγια ονείρων στο ξύπνημα, θρηνείς,

χαμένος σε λαβύρινθους λογικής

και στην άβυσσο της τρέλας

περιμένεις μια κίνηση

ψάχνεις βιαστικά στα μάτια,

στα χέρια, στις ανείπωτες σκέψεις

την ίδια ώρα ξεδιπλώνεται

σκοτεινό βελούδο το φόντο του ορίζοντα

δεν υπάρχουν διαδρομές διαφυγής,

αδυνατείς ν' ακολουθήσεις

ότι πίστεψες πεπρωμένο

κι ο έρωτας,

εκείνο το αγκάλιασμα

και ξάφνιασμα της νιότης

μόνο μια ανάμνηση πια,

μια ανάμνηση και μια ήττα

ένα σβηστό είδωλο σε καθρέπτη θολό.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    [..]μιας εποχής που την στενεύουν όλα
    θαρρείς για να μη βρει
    χαραμάδες ο άνεμος[…]

    Ταπεινά προσκυνά η καρδιά στις χρυσές σας λέξεις…
    Σας ευχαριστούμε για τα μαργαριτάρια που αφήνετε κάθε φορά να λαμπυρίζουν στο βυθό των σκέψεών μας…

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Aύριο… Μάχη, μέχρι εκείνο το αύριο κι ώσπου οι αιώνες να επιστρέψουν στην ουσία της ζωής και στην απαρχή της αθωότητας ας μοιραζόμαστε λόγια, εικόνες, σκέψεις, προσευχές, όνειρα, καρδιοχτύπια και τη μοναξιά στη μέση, γιατί είναι πλούτος να μοιράζεσαι και να ξοδεύεις από τους ταμιευτήρες της ψυχής το πιο αγνό ροδόσταμο, για έναν άνθρωπο έτσι απλά, γιατί σου … έκανε κλικ η συγκίνηση. Την καλημέρα μου και σ’ ευχαριστώ πολύ, από την ψίχα της ψυχής μου.

      Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Τελικά, ακόμη κι αν αυτό που μας ενώνει συμβαίνει μόνο στη σκέψη, πιστεύω πως τίποτε δεν μας προφυλάσσει καλύτερα απ’ ότι ο εσωτερικός πλούτος και στη δική μου καρδιά χορηγοί είστε όλοι εσείς και η αγάπη σας. Ευχαριστώ Σοφία.

      Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Ζώη απλά υπέροχο!!!
    Εικόνες αισθητικές, μελωδικές!!!
    Ένα ταξίδι αέρινο κάθε σας ποίημα!
    Σας ευχαριστούμε γι’ αυτό!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Ας έχεις γεμάτο το κανίσκι της χαράς και της ζωής με όλα τα αγαθά δώρα, αυτά που φέρνει η Ανατολή και ευλογεί η Δύση. Αναμφισβήτητα η δική σας συμπεριφορά αγάπης και η εκφρασμένη σας καλοσύνη, είναι σίγουρα το καλύτερο παράδειγμα και για την ταπεινότητα μου. Καλή σου ώρα Ελένη.

      Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Έμαθα πως, παντού η ψυχή όταν θέλει λευτερώνεται από τον πηλό, ακόμη και σε ένα φύλλο χαρτί, η ίδια η ψυχή απλώνει τα φτερά της και απλώνεται με το μελάνι, δίχως φόβο και τότε ο Έρωτας αποδεικνύεται μέγας και μάγος και πάντα παρών… τότε το μήλο μοιράζεται σε δυο κομμάτια για να μείνει πάντα ακέραιο και αδιαίρετο. Ας είναι το φως το μόνο εμπόδιο στο δρόμο σας.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου