Ηρωικός σπαραγμός

16.05.2016

depression_b

Μέρες λιγοστές

Την Ευτυχία μου είχα

Κρεμασμένη στο στήθος

Λάφυρο ή φυλαχτό

Δεν ξέρω αν ήταν

Μια μέρα αρπακτική

Από κακούς καιρούς

Γύμνωσε ο λαιμός μου

Άδειασε κι η ψυχή

Απορυθμισμένος εαυτός

Τα βήματα σέρνω στο χώμα

Στα καλντερίμια του νου

Οχτάρια κάνω βραδινά

Μιλούν συχνά για Εκείνη

Ναι, όλο και πιο συχνά μιλούν

Τη βρίσκω μέσα στις λέξεις

Με μια Ποίηση να τη φυλακίζει

Παρελθοντικά μιλούν όλοι πια

Με όμορφα λόγια αναμνηστικά

Σπαράζει εντός μου ένας ήρωας

Και τολμηρά μου ζητά

Σχεδόν με προκαλεί

Να πάω να τη σώσω…

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

16 σχόλια

16 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    Τι όμορφο ποίημα! Μια εσωτερική αναζήτηση, μια αγωνία , μια απόφαση λυτρωτική. Μπράβο Μάχη!

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Την Ευτυχία που ζητάς… την είδα καθισμένη…
    στ’ ακρόκλαδα της μοναξιάς…πικρά βαλαντωμένη…
    Άμε και πιάστη απ’ το φτερό…μη σου αχνοπετάξει…
    και βάλτει όνειρα να δει …σε κούνια από μετάξι…
    ΜΠΡΑΒΟ ΜΑΧΗ ΜΟΥ!!!!!!

    Απάντηση
  3. Αννα Ρουμελιωτη

    Τον θαυμασμο μου φιλη μου!!Με εκφραζει απολυτα το ποιημα σου!!Να εισαι καλα!!

    Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Τώρα εγώ τι να πω;
    “Την Ευτυχία μου είχα
    Κρεμασμένη στο στήθος!” Και ξαφνικά…
    “Γύμνωσε ο λαιμός μου!!!”
    Σπαρακτική που είναι η αλήθεια και η αναζήτηση της ευτυχίας!!!
    “Μπορώ να τη σώσω;;;;”
    Υπέροχο Μάχη μου!!!Μπράβο σου!!!

    Απάντηση
  5. Μάχη Τζουγανάκη

    Κυρία Χρυσούλα, τι να πω πάλι…κεντήσατε πάλι… !!
    Συγχαρητήρια και πάλι για τη βράβευσή σας!

    Απάντηση
  6. Μάχη Τζουγανάκη

    κομμάτια της Σοφία…μικρά αληθινά κομμάτια κάθε φορά…μπορούμε…
    Την αγάπη μου

    Απάντηση
  7. Spiros Makrigiannis

    Εξαιρετικό… Συμπυκνωμένο συναίσθημα που βγαίνει ασταμάτητο τσουνάμι…

    Απάντηση
  8. Πόπη Κλειδαρά

    Πολύ όμορφο…. όπως όλα που γράφεις. Λυπάμαι μόνο που δεν προλαβαίνω να τα διαβάζω όλα. Καλό βράδυ!

    Απάντηση
  9. Μάχη Τζουγανάκη

    Πόπη μου σε ευχαριστώ…πού να με προλάβεις..εδώ δεν προλαβαίνω εγώ εμένα.. Πίσω από την ουρά μου τρέχω! Καλό βράδυ!

    Απάντηση
  10. Έλενα Σαλιγκάρα

    Απλό, λιτό, απέριττο… και υπέροχο! 🙂

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου