Ηρωικός σπαραγμός

16.05.2016

depression_b

Μέρες λιγοστές

Την Ευτυχία μου είχα

Κρεμασμένη στο στήθος

Λάφυρο ή φυλαχτό

Δεν ξέρω αν ήταν

Μια μέρα αρπακτική

Από κακούς καιρούς

Γύμνωσε ο λαιμός μου

Άδειασε κι η ψυχή

Απορυθμισμένος εαυτός

Τα βήματα σέρνω στο χώμα

Στα καλντερίμια του νου

Οχτάρια κάνω βραδινά

Μιλούν συχνά για Εκείνη

Ναι, όλο και πιο συχνά μιλούν

Τη βρίσκω μέσα στις λέξεις

Με μια Ποίηση να τη φυλακίζει

Παρελθοντικά μιλούν όλοι πια

Με όμορφα λόγια αναμνηστικά

Σπαράζει εντός μου ένας ήρωας

Και τολμηρά μου ζητά

Σχεδόν με προκαλεί

Να πάω να τη σώσω…

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

16 σχόλια

16 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    Τι όμορφο ποίημα! Μια εσωτερική αναζήτηση, μια αγωνία , μια απόφαση λυτρωτική. Μπράβο Μάχη!

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Την Ευτυχία που ζητάς… την είδα καθισμένη…
    στ’ ακρόκλαδα της μοναξιάς…πικρά βαλαντωμένη…
    Άμε και πιάστη απ’ το φτερό…μη σου αχνοπετάξει…
    και βάλτει όνειρα να δει …σε κούνια από μετάξι…
    ΜΠΡΑΒΟ ΜΑΧΗ ΜΟΥ!!!!!!

    Απάντηση
  3. Αννα Ρουμελιωτη

    Τον θαυμασμο μου φιλη μου!!Με εκφραζει απολυτα το ποιημα σου!!Να εισαι καλα!!

    Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Τώρα εγώ τι να πω;
    “Την Ευτυχία μου είχα
    Κρεμασμένη στο στήθος!” Και ξαφνικά…
    “Γύμνωσε ο λαιμός μου!!!”
    Σπαρακτική που είναι η αλήθεια και η αναζήτηση της ευτυχίας!!!
    “Μπορώ να τη σώσω;;;;”
    Υπέροχο Μάχη μου!!!Μπράβο σου!!!

    Απάντηση
  5. Μάχη Τζουγανάκη

    Κυρία Χρυσούλα, τι να πω πάλι…κεντήσατε πάλι… !!
    Συγχαρητήρια και πάλι για τη βράβευσή σας!

    Απάντηση
  6. Μάχη Τζουγανάκη

    κομμάτια της Σοφία…μικρά αληθινά κομμάτια κάθε φορά…μπορούμε…
    Την αγάπη μου

    Απάντηση
  7. Spiros Makrigiannis

    Εξαιρετικό… Συμπυκνωμένο συναίσθημα που βγαίνει ασταμάτητο τσουνάμι…

    Απάντηση
  8. Πόπη Κλειδαρά

    Πολύ όμορφο…. όπως όλα που γράφεις. Λυπάμαι μόνο που δεν προλαβαίνω να τα διαβάζω όλα. Καλό βράδυ!

    Απάντηση
  9. Μάχη Τζουγανάκη

    Πόπη μου σε ευχαριστώ…πού να με προλάβεις..εδώ δεν προλαβαίνω εγώ εμένα.. Πίσω από την ουρά μου τρέχω! Καλό βράδυ!

    Απάντηση
  10. Έλενα Σαλιγκάρα

    Απλό, λιτό, απέριττο… και υπέροχο! 🙂

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου