Η ερωμένη του τέλους

3.07.2016

Η μαλώτρα αλήθεια μου στήνει χορό.

Τις συνέπειες των λόγων της

πώς να δεχτώ;

Ματαιωμένη στέκομαι, μπρος σε πόθους ευσεβείς.

Η πίκρα, μάνα αυστηρή μου ψιθυρίζει

«έτσι θα μεγαλώσεις»!

 

Είχα νόμιζα, όσα ήθελα και λαχταρούσα.

Μα τα «θέλω» της αγάπης μου, ήταν μοναχικά.

Η ανάγκη η δική μου, δεν ήταν η «αλήθεια» η δική του.

Στο νου όλα φαντάζουν, απατηλά.

 

Απ’ τα μάτια τα δάκρυα κυλάνε,

Φόρο τιμής αφήνουν στα όνειρα

που στον αέρα, σκορπάνε.

Ποια είναι η αλήθεια;

Ποιο είναι το ψέμα;

Στα μάταια του κόσμου είναι όλα κρυμμένα.

Στέκομαι μόνη στην αρχή του δρόμου.

Μπροστά μου, η στιγμή του τέλους.

 

Στου φόβου την πνοή, σα καλαμιά λυγάω.

Ρούχα βαριά

το πένθος φοράω.

Κάθε καμπάνα που χτυπά,

του λογισμού τις ηδονές πλησιάζει,

η αύρα του τέλους όμως,

είναι εδώ, με τρομάζει.

 

Αχ Ζωή γιατί είσαι γλυκόπικρη;

Του ολάνθιστου κήπου σου τη χαρά,

πώς θα γευτώ;

Ζωή, ήσουν η διάσημη πλανεύτρα της μοναξιάς μου!

Όμορφη μου εσύ, ήσουν η λατρεία της ψυχής μου!

Ξεδιάντροπη ερωμένη, τώρα, του τέλους!

 

_

γράφει η Ελίνα Παππά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Τα τζάμια του παραθύρου ένα χέρι καθαρίζει, λες καθαρίζει τον ουρανό, τα σύννεφα του χειμώνα.   Το ημερολόγιο κρέμεται στον τοίχο.  Η μαθήτρια σε ένα τετραγωνάκι εκεί γράφει: «μέρα με ήλιο!».   Φυσάει αέρας δροσερός και ο ανεμοδείχτης τιμόνι που στριφογυρνάει στης...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου