Η ερωμένη του τέλους

3.07.2016

Η μαλώτρα αλήθεια μου στήνει χορό.

Τις συνέπειες των λόγων της

πώς να δεχτώ;

Ματαιωμένη στέκομαι, μπρος σε πόθους ευσεβείς.

Η πίκρα, μάνα αυστηρή μου ψιθυρίζει

«έτσι θα μεγαλώσεις»!

 

Είχα νόμιζα, όσα ήθελα και λαχταρούσα.

Μα τα «θέλω» της αγάπης μου, ήταν μοναχικά.

Η ανάγκη η δική μου, δεν ήταν η «αλήθεια» η δική του.

Στο νου όλα φαντάζουν, απατηλά.

 

Απ’ τα μάτια τα δάκρυα κυλάνε,

Φόρο τιμής αφήνουν στα όνειρα

που στον αέρα, σκορπάνε.

Ποια είναι η αλήθεια;

Ποιο είναι το ψέμα;

Στα μάταια του κόσμου είναι όλα κρυμμένα.

Στέκομαι μόνη στην αρχή του δρόμου.

Μπροστά μου, η στιγμή του τέλους.

 

Στου φόβου την πνοή, σα καλαμιά λυγάω.

Ρούχα βαριά

το πένθος φοράω.

Κάθε καμπάνα που χτυπά,

του λογισμού τις ηδονές πλησιάζει,

η αύρα του τέλους όμως,

είναι εδώ, με τρομάζει.

 

Αχ Ζωή γιατί είσαι γλυκόπικρη;

Του ολάνθιστου κήπου σου τη χαρά,

πώς θα γευτώ;

Ζωή, ήσουν η διάσημη πλανεύτρα της μοναξιάς μου!

Όμορφη μου εσύ, ήσουν η λατρεία της ψυχής μου!

Ξεδιάντροπη ερωμένη, τώρα, του τέλους!

 

_

γράφει η Ελίνα Παππά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Άδειο σπίτι

Άδειο σπίτι

Μπήκα μετά από καιρό. Στο άδειο σπίτι. Με πήρε αγκαλιά το κύμα του χρόνου. Ήταν κρυμμένος εκεί πριν από μένα. Χρόνος Οικόσιτος. Χρόνος Άγγελος. Άυλος. Η ρομφαία του, ακίδα διπλόχορδη.   Περιφέρεται Ανάμεσα στ’ αγαπημένα φορέματα της μάννας. Άδεια φορέματα στις...

Θα σε περιμένω

Θα σε περιμένω

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου