Select Page

Η θύμηση της ομορφιάς του φθινοπώρου

Η θύμηση της ομορφιάς του φθινοπώρου

Η θύμηση της ομορφιάς του φθινοπώρου
όταν το διάχυτο φως καταργεί τις σκιές
αντανακλάσεις χρυσαφένιες μαστιγώνουν την ώχρα,
στα μάτια δάκρυα αστείρευτα.
Θα παραδοθείς κι αυτή τη φορά στα παιχνίδια της μνήμης
και στο βάθος της αλήθειας.
Μεσάνυχτα, έρχεται αθόρυβα η σιωπή.
Ρωτάς τι είναι η θλίψη… φωνή τρεμάμενη.
Το μέλλον μιας μελαγχολίας σου ψιθυρίζω. Αύριο.
Δεν ακούς. Αύριο θα αργήσει η αυγή.
Τη φλούδα του κορμιού απειλεί ο θάνατος.
Ξημέρωμα στις όχθες της λίμνης συνάψαμε ανακωχή.
Ποιος ετοιμάστηκε να δρέψει τον καρπό.
Κόκκινα μήλα,
κάτω απ’ τον έμπυρο ουρανό αθάνατα.
Στο όνειρο της επιστροφής
ένα παράθυρο αντίκρυ στον ήλιο.
Το άλλο στην άβυσσο.
Μύστες μιας πανάρχαιας προσευχής.
Ο προαιώνιος χορός των χρωμάτων
κρεμεζί και σμαραγδένιο, σιντεφένιες διαφάνειες
Εικόνες καινούριες θέματα παλιά
τόσο γνώριμα κάτω απ’ την πρώτη βροχή.
Η ίδια υπόσχεση ξανανθίζει στα λόγια του χτες.
Σε διαδρομές μοναχικές ξαναγυρνούμε ταξιδιώτες
αθέατοι οδοιπόροι της Αγάπης.
Οι άγγελοι διστακτικοί ξεμάκρυναν
ακολουθώντας άλλο καραβάνι.
Το σεληνόφωτο του Έρωτα ρότα αιώνια
Κλείνεις τα μάτια αφήνεσαι
κοιμάσαι μα δεν ονειρεύεσαι, κάτι απ’ τον εαυτό σου έχεις αφήσει
ένα άγγιγμα στο σπασμένο καθρέφτη
κι ένα βλέμμα δυσπιστία γεμάτο.
Άδεια η καρδιά από αμαρτίες, καίγεται.
Με τα φτερά της αθωότητας κι Εσύ
Θα φύγεις… Αύριο.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Νίκος Φάκος

Μελισσουργώ, διαβάζω και γράφω. Σ' αυτά τα τρία αντίβαρα ακροβατώ και ζω στιγμές. Σ' αυτήν την πορεία βρέθηκα στην όμορφη οικογένεια του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net όπου φιλοξενούνται γραπτά μου. Πιστεύω ότι η δύναμη της γλώσσας έχει μία απειρίζουσα εντροπία και η γραφή είναι ο μοχλός που αποτυπώνει την ύπαρξή μας. Ίσως και τη ματαιοδοξία μας. Ζω στην όμορφη Κύμη και έχω ως το σημείο ισορροπίας μου τις δυο μου κόρες.

5 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Σε διαδρομές μοναχικές ξαναγυρνούμε ταξιδιώτες
    αθέατοι οδοιπόροι της Αγάπης…

    πράγματι Ζωή…

    Καλημέρα

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    κοιμάσαι μα δεν ονειρεύεσαι, κάτι απ’ τον εαυτό σου έχεις αφήσει Έτσι δεν γίνεται πάντα; Κάτι από τον εαυτό μας δεν αφήνουμε πίσω; Έτσι είναι ο έρωτας κάτι κρατάμε κάτι χάνουμε και στο τέλος ακλουθούμε άλλο καραβάνι!!! Υπέροχα λόγια Ζωή… δυνατά τα συναισθήματα που αφήνουν πίσω τους!!! Καλό βράδυ!!!

    Απάντηση
  3. Ζωή Δικταίου

    Καλημέρα Μάχη. Ας μείνουμε εκεί οδοιπορώντας, γιατί ευτυχώς εκεί, ούτε η ζωή αλλά ούτε και η αγάπη γίνονται συνήθειες.

    Απάντηση
  4. Ζωή Δικταίου

    Καλημέρα Σοφία. Ναι, όλοι κάτι θυσιάζουμε από τον εαυτό μας και είναι συγκίνηση όταν αυτό το κάτι με τα χρόνια αποδεικνύεται φως κι ας ντύνεται η ψυχή τη μοναξιά κατάσαρκα.

    Απάντηση
  5. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Σε διαδρομές μοναχικές ξαναγυρνούμε ταξιδιώτες
    αθέατοι οδοιπόροι της Αγάπης……..

    Πριν διαβάσω ΚΑΝΕΝΑ σχόλιο επέλεξα συμπτωματικά τους ίδιους στίχους με τη Μάχη μας! Τυχαίο? ΔΕΝ νομίζω!!!
    Κρύβεις όλη την αλήθεια σε δυό γραμμές!!!!!!!
    ΜΠΡΑΒΟ !!!!!!!!!!!!!! ΖΩΗ!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Ακολουθήστε μας!

Ακόλουθοι

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!