Επιλέξτε Page

Η καλή χρονιά

17.01.2016

 

 

Κατέβηκα τα σκαλιά αργά 

στις μύτες των ποδιών

Με ένα φανάρι φώτιζα δειλά 

τα περασμένα λόγια

τους παιδικούς μου ήχους 

και τις ζωγραφιές

Στα κλεφτά μαρτυρούσα 

την πραγματικότητά μου

Σε τούτο το κελάρι 

υπομονετικά ζυμώνονται 

σε δρύινα βαρέλια χυμοί

από περασμένα όνειρα

Ομορφοπατημένα ιερά 

τα σταφύλια της ψυχής

στον τρύγο της ζωής 

από το αμπέλι της καρδιάς

Όρκο σου δίνω εαυτέ 

πως θα ‘ρθει η καλή χρονιά

ποτήρια γυάλινα 

ηχηρά θα τσουγκρίσουμε

γευόμενοι αριστοκρατικά 

τις αρωματικές μας επιθυμίες

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

10 σχόλια

10 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    Η πιο ωραία υπόσχεση που μπορεί να δώσει κάποιος στον εαυτό του! Αρκεί να την κρατήσει όλη τη χρονιά. Σου το εύχομαι Μάχη!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Χριστίνα μου πράγματι είναι δύσκολη υπόσχεση αλλά αξίζει να την τηρήσει… Καλή Κυριακή!

      Απάντηση
  2. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Και αν ΔΕΝ τσουγκρίσεις τα κρυστάλλινα ταγιέ ποτήρια με τρόπο αριστοκρατικό αλλά παρά ταύτα με τρόπο συνηθισμένα γιορτινό με ένα κρασί που να μοσχοβολά Ελληνικό αμπέλι και να λαμπυρίζει στα γιορτινά απλά σου γυάλινα ποτήρια ΆΣΧΗΜΑ θα’ ναι κοριτσάκι;;;Δεν θα την νιώσεις τη γιορτή;
    Σε κάθε περίπτωση εσύ να κρατήσεις την υπόσχεσή σου είτε αριστοκρατική είτε αστική. και είναι αυτό που έχει σημασία τελικά και άσε με εμένα να λέω ”εξυπνάδες’…
    Καλό απομεσήμερο!!!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Γλυκιά μου Λένα…διόλου δε με απασχολεί το ποτήρι που θα κρατήσω…ούτε αναζητώ αμπελάκια ξένα… Εξάλλου βρήκες το άτομο που δεν ανταλλάζει έναν Ροδίτη, μία Βηλάνα, ένα Κοτσιφάλι, ένα Ξινόμαυρό, ένα Λιάτικο..ένα Ασύρτικο, ένα Αθήρι, ένα Μπεγλέρι, ένα Αγιωργίτικο και πολλά άλλα ελληνικά γευστικά σταφύλια που κρατούν ιστορίες και ιστορίες πάνω τους, με κανένα άλλο σταφύλι του κόσμου!! Η αριστοκρατία στην οποία αναφέρομαι και επιμένω, ανήκει στην επιθυμία που έχει ο δύσμοιρος εαυτός. Στα ονειρα που κρύβει και τους αξίζουν τα καλύτερα βαρέλια του κόσμου για να αναδείξουν τα αρώματά τους. Γιατί πρέπει. Γιαί μας το οφείλουμε. Γιατί αν δεν αγωνιστούμε για εκείνα δε θα αλλάξει ποτέ και τίποτα σε τούτον τον κόσμο. Και αν δεν φανταστούμε μια τέτοια αριστοκρατία…αλλά οτιδήποτε άλλο λιγότερο “πολυτελές’ ..μια ζωή θα συμβιβαζόμαστε με το καλούπωμα που τους κάνει ο καθείς…

      την καλησπέρα μου!!

      Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Η ωραιότερη ευχή και η κάθε μέρα μια νέα προσπάθεια για να την πραγματοποιήσεις για να είναι η κάθε χρονιά καλύτερη!!!Πολύ όμορφο Μάχη μου. Καλό μεσημέρι!!

    Απάντηση
  4. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ όμορφες οι παρομοιώσεις του ποιήματός σου Μάχη. Βγάζει δυναμισμό και ελπίδα 🙂

    Απάντηση
  5. Σοφία Ντούπη

    Μερικές φορές τα ζούμε αυτά τα χρόνια και τσουγγρίζουμε αυτά τα ποτήρια. Τα γεμάτα από τα ομορφοπατημένα σταφύλια και όνειρα ψυχής … μα το αντιλαμβανόμαστε όταν τα χάνουμε!… Κι άλλες φορές, σ’ άλλες ζωές δεν έρχονται ποτέ τα χρόνια αυτά, όσες ευχές κι όσους όρκους κι αν δώσουμε. Όμορφο και πάλι το ποίημα σου Μάχη μου… γεμάτο όνειρο-αρώματα!!! Είθε να βγουν αληθινά!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου