Η κλεψύδρα

14.10.2020

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου.

Και συνειδητοποιείς

δεν υπάρχουν περιθώρια

για ανοχές.

Έζησες,

προσπαθώντας

όσο γινόταν

να καταλαβαίνεις τους άλλους

να ανέχεσαι συμπεριφορές

λόγια, πράξεις

κι όταν αντιλαμβάνεσαι

πως η κλεψύδρα τελειώνει

κοιτάζεις τον εαυτό σου.

“Πότε ανέχτηκες και συγχώρεσες

δικά μου παραπτώματα;”

σε ρωτάς.

“Πότε μου δικαιολόγησες

σκέψεις, συμπεριφορές;”

Σε στήνεις στον τοίχο.

Κατεβάζεις το κεφάλι

και απλά υπόσχεσαι:

“Από δω και πέρα

θα σ’ αγαπάω πιο πολύ.

Από δω και πέρα

θα σε νοιάζομαι περισσότερο.

Από δω και πέρα και για όσο

θα σε φροντίζω

και δεν θ’ αφήνω κανέναν

να σε δηλητηριάζει

να σε στενοχωρεί.

Θα φροντίσω

να βρίσκεσαι μακριά

από κείνους που δεν σε νοιάζονται.

Άλλωστε

είναι τόσες οι ασχήμιες γύρω σου

που δεν έχεις ανάγκη

να σε χολιάζουν

και αυτοί που

υποτίθεται σε νοιάζονται 

και σ’ αγαπούν.

Για όσο κρατήσει

η κλεψύδρα…”

 

_

γράφει η Αθηνά Μαραβέγια

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Σεμνότητα

Σεμνότητα

- Στον πατέρα μου–   ​Ο Ήλιος κρύος και καυτός και πάνω σου η Εκάτη.* Από την κούνια ορφανός, ταφή με ρούχα εργάτη.   _ γράφει ο Φώτης Μάλλιος   *Θεά της σελήνης, των νεκρών και των...

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου