Η ψυχή, ξάρτι στη λήθη στης… Ζωής το παραμύθι

13.04.2016

Κολασμένη μου αλήθεια,
γίνε απόψε μια βροχή
στον καθρέφτη από συνήθεια
κι είμαι πάλι μοναχή.

Ξελογιάζεις τα όνειρα μου
σε αστέρια μακρινά
φέρνω ήλιους στην καρδιά μου
μα όλα μοιάζουν σκοτεινά.

Μεγαλείο η Αγάπη,
το άπιαστο, χειροπιαστό
μες το σύμπαν
στ’ άγριο χάος
άσε με, να βραδιαστώ.

Έχω κάνει την καρδιά μου
καφενείο, μη γελάς,
η Αγάπη μεγαλείο
δεν ξημέρωσε για εμάς.

Κολασμένη μου αλήθεια
μια περήφανη καρδιά
πάλιωσε, με τη συνήθεια
που έχουν όλα τα παιδιά
όνειρα χρυσά να χτίζουν
πάνω απ' τους εφτά ουρανούς
κολασμένη μου αλήθεια,
άβυσσος του ανθρώπου ο νους.

Φρύδια τοξωτά γεφύρια
ήρθα δεύτερη φορά.
Στου Αχέροντα το ρέμα
με σπασμένα τα φτερά
έγινε το αχ ρημάδια
και σημάδια στα νερά.

Η ψυχή, ξάρτι στη λήθη
στης Ζωής το παραμύθι,
άκου δε ζητώ βοήθεια,
θέλω, μόνο την αλήθεια
κι ένα απέραντο φιλί
στην καινούρια ανατολή.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

φαντάσου

φαντάσου

στον John Lennon    φαντάσου  γαλάζιο σύννεφο στου ορίζοντα τη ράχη  στάλες αγάπης να ραντίζουν τις καρδιές μας  της λήθης άγγιγμα να γίνεται το δάκρυ  κραυγές που ενώθηκαν σε μία οι πληγές μας   φαντάσου  πρασινοκίτρινο χειμέριο λουλούδι  ευωδιάζει μέσ’ στα...

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ' αγαπώ σαν το αλάτι και σαν την άσπρη ζάχαρη πως την πίκρα μου να κρύψω στη ζωή την άχαρη Να 'σαι το ξινό λεμόνι το γλυκό αμύγδαλο να 'σαι το νερό στην βρύση το κρασί στο δίλαβο Να 'σαι ο γλυκός καφές μου φρούτο στο καλάθι μου να δροσίζεις τις βραδιές μου σαν μετρώ...

Αρμονία και ολοκλήρωση

Αρμονία και ολοκλήρωση

Της ψυχής μου το άδειο κατώφλι είναι γεμάτο από το βλέμμα της απουσίας σου. Οι θύμησες, ρεμβασμός και θεία λειτουργία, ρυθμικός χορός και θυσία στης μνήμης το βωμό και η νοσταλγία κρυφή σπονδή στο χρόνο να έχουν και πάλι τα όνειρα αρχή και χρώμα. Της ψυχής σου τ’...

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Σ’ αχούς ασκητικούς ξέφρενο λαμνοκόπι, με λάβρους αυλούς κυλά το υδροκόπι. Της πεθυμιάς τα χείλη την φαντασιά φιλούν, σε ξομπλιαστό μαντήλι γλυκάνισο σφαλνούν. Σε ίσκιους ηλιοδέσμιους απόκαμα να ζω κι ό,τι δεν υποπτεύθηκα με φόβο αναζητώ. Αρχή, συγκίνησες, χαρές,...

Διαβάστε κι αυτά

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Σ’ αχούς ασκητικούς ξέφρενο λαμνοκόπι, με λάβρους αυλούς κυλά το υδροκόπι. Της πεθυμιάς τα χείλη την φαντασιά φιλούν, σε ξομπλιαστό μαντήλι γλυκάνισο σφαλνούν. Σε ίσκιους ηλιοδέσμιους απόκαμα να ζω κι ό,τι δεν υποπτεύθηκα με φόβο αναζητώ. Αρχή, συγκίνησες, χαρές,...

Παξοί

Παξοί

Στων Επτανήσων τον ιστό σαν πίνακας ζωγραφιστό ένα νησάκι σπάνιο το κάλλος του ουράνιο   Γαλαζοπράσινα νερά καθάρια κρυσταλλένια ο ήλιος λούζει από ψηλά μ αστράκια ασημένια   Ο Ποσειδώνας διάλεξε την Κέρκυρα για στόχο και με την Τρίαινα έκοψε κομμάτι από τον...

Το τέλος

Το τέλος

Τα πάντα έχουν ένα τέλος. Τέλος καλό, τέλος στυφό ή θλιβερό. Το τέλος που μας αξίζει ή μας πρέπει ό,τι η μοίρα έχει γράψει ή προβλέπει για να κλείσει την αυλαία της ζωής.   Το ταξίδι, κάποτε τελειώνει ο κύκλος της ζωής, πρέπει να κλείσει. Μόνοι γεννιόμαστε και...

19 σχόλια

19 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    ….άκου δε ζητώ βοήθεια,
    θέλω, μόνο την αλήθεια
    κι ένα απέραντο φιλί
    στην καινούρια ανατολή….

    …πάντα με παρασέρνουν τα ποιήματά σου Ζωή…την καλημέρα μου και την αγάπη μου!

    Απάντηση
  2. Ζωή Δικταίου

    Λάφυρο, από το σεντούκι του παλιού καιρού Άννα. Χαίρομαι ειλικρινά τα θαυμαστικά σου και σ’ ευχαριστώ.

    Απάντηση
  3. Ζωή Δικταίου

    Από το πάντα τ’ ουρανού, να σου χαρίζει η Αγάπη. Καλή σου μέρα Μάχη.

    Απάντηση
  4. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Όταν η Ζωή αποφασισει να γράψει ποίημα έμμετρο είναι όπως και στη λεγόμενη πεζή ποίηση απολαυστική Η γυναίκα τόχει βρε παιδί μου θαρρείς και είναι ή ίδια η ποίηση πώς να το κάνουμε δηλαδή…
    ΛΕΕΊ:
    Άκου , δεν ζητώ βοήθεια
    θέλω μόνο την αλήθεια΄
    κι’ ένα απέραντο φιλί
    στην καινούρια ανατολή…

    Με άλλα λόγια είπε σε λίγες γρσμμές αυτό που όλοι επιθυμούμε διακαώς.
    Καλημέρα Ζωή μου

    Απάντηση
  5. Ζωή Δικταίου

    Η αλήθεια αντανακλά και παράγει την πραγματικότητα που βιώνουμε, όταν λοιπόν έρχεται να επισφραγιστεί με ένα φιλί ακριβό, στο Φως μιας ανατολής, καθαγιάζεται και ελευθερώνει τη σπίθα εκείνη της ψυχής, που μάχεται τα σκοτάδια. Ευχαριστώ Λένα, έχεις γεμίσει μελωδίες το σημειωματάριο της καρδιάς.

    Απάντηση
  6. drmakspy

    Όταν διατυπώνεται με αυτόν τον τρόπο δεν μπορώ να μην στείλω να φιλί μαζί με μια αγκαλιά απαντώντας στην έκκληση…. Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  7. Μάρθα Δήμου

    Κάθε στίχος σταλάζει στην ψυχή μια δροσερή θεραπευτική σταγόνα ποιητικής ευαισθησίας.

    Υπέροχο έμμετρο ποίημα, συγχαρητήρια!!!!

    Απάντηση
  8. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Ποιητικό ήταν το φιλί…
    σαν του μαγιού τα ρόδα…
    κι είσαι πάλι αμοναχή…
    ”Πάμε ψυχή…προχώρα!”
    Η μοναξιά είναι κάποτε η μοναδική παρέα… Σου εύχομαι να μην νιώσεις ποτέ μόνη…
    ΜΠΡΑΒΟ ΖΩΗ!!!!!!!

    Απάντηση
  9. Σοφία Ντούπη

    Υπέροχο το ποίημά σου Ζωή μπράβο σου!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  10. Ζωή Δικταίου

    Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια, στρώνουν μαγικά το δρόμο της Αγάπης, με ρόδα Δαμασκηνά. Μαζί πορευόμαστε.

    Απάντηση
  11. Ζωή Δικταίου

    Πολύ τρυφερή η ποιητική ευχή, έφτασε κιόλας με του Μαγιού τα ρόδα στην ψυχή. Ευχαριστώ Χρυσούλα.

    Απάντηση
  12. Ζωή Δικταίου

    Υπέροχος ο κόσμος σου Σοφία, βλέπει και τα δικά μου, με ομορφιά. Την αγάπη μου.

    Απάντηση
  13. Ζωή Δικταίου

    Μιας αναπνοής δρόμος η απόσταση, από την καλημέρα, στο φεγγάρι. Δεν πρόλαβα να ανταποκριθώ στην καλημέρα σας, μα σας εύχομαι ένα σημάδι Φως του φεγγαριού, σημάδι της Αγάπης.

    Απάντηση
  14. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πάντα κυριαρχεί έντονα το ερωτικό στοιχείο στα ποιήματά σας. Τα απολαμβάνω.
    Όμορφο βράδυ σε όλους!

    Απάντηση
  15. Γιάννης Καραμέλος

    Ξελογιάζεις τα όνειρα μου
    σε αστέρια μακρινά
    φέρνω ήλιους στην καρδιά μου
    μα όλα μοιάζουν σκοτεινά.

    Ο ήλιος πάντα από το ίδιο σημείο βγαίνει . Ξέρεις εσύ από που . Εκεί που μας μας φώτισε για πρώτη Φορά .Πραγματικότητα δεν μου ξελογιάζεις τα όνειρα μα το μυαλό την σκέψη . Όλα μοιάζουν φωτεινά στην γραφή . Αισθάνομαι το δροσερό μελτέμι να φυσά στην ψυχή και να πεταρίζει ο νους σαν τα φτερά του μύλου . Ένα χαράκι ριζιμιό που πάνω του φυτρώνουν αγριολούλουδα πεντάμορφα, τα ποιήματα σου σ΄’αγαπώ γειτονάκι μου.

    Απάντηση
  16. Ζωή Δικταίου

    Γράφω για να λυτρωθώ, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, μουτζουρώνω χαρτάκια Έλενα. Είναι ωραίο το γεγονός ότι, μέσα από τη δική μου λύτρωση, κάτι φτάνει για να ταξιδέψει και στην καρδιά σου. Αύριο… στον καιρό της Αγάπης…

    Απάντηση
    • drmakspy

      Τι σημασία έχει αν προλάβατε ή όχι να ανταποκριθείτε στην καλημέρα;;; Στο ποιητικό ταξίδι που με πήγατε μέχρι το φεγγάρι με την απάντηση, δεν έχει μέρα ή νύχτα…. Άλλη μια αγκαλιά κι άλλο ένα φιλί για εισιτήριο!

      Απάντηση
  17. Ζωή Δικταίου

    Τι όμορφο να μ’ αγαπάς αληθινά, σαν παιδί και ξέρεις κάτι, μου αρέσει να είναι η ταπεινότητα μου, από ολόκληρη τη γειτονιά, “το γειτονάκι σου” , να γίνομαι η πιο φωτεινή σου θύμηση από τον καιρό της αθωότητας, το σημάδι μιας φεγγαροαχτίδας που έπεφτε στο φινιστρίνι του πλοίου σ’ εκείνες τις μακρινές θάλασσες και χαμογελούσες ή δάκρυζες. Ακούω φωνές, αυτές που δεν χάθηκαν στην καταιγίδα του χρόνου, αυτές που με γυρίζουν πίσω σε άλλα περάσματα του νου και νιώθω ευγνωμοσύνη στη ρίζα μου. Αισθάνομαι την υπόσχεση στο Φως και την ιερότητα της μνήμης και πιστεύω στο δέντρο της αυλής σου, αυτό που ανθίζουν οι ευχές και έχει καραμέλες στα κλαδιά του… Σ’ ευχαριστώ από καρδιάς. Την καλημέρα μου Γιάννη.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου