Καθημερινότητα του έρωτα

18.08.2016

woman_alone_stairs

Στης πόλης στάθηκα ένα πεζούλι
Δίπλα μου έτρωγαν τα περιστέρια ψίχουλα.
Ήταν ήσυχα και ήμουν μονάχη
καθώς παρατηρούσα ένα μισογκρεμισμένο μπαλκόνι
ενός νεοκλασικού σπιτιού.
Φορούσα καφέ μπλουζάκι με ανοιχτό το ντεκολτέ
τίποτα το σημαντικό μα φαίνεται αρκετά ερωτικό.
Με πλησίασε ένας άντρας και με ρώτησε αν θα επιθυμούσα
τη συντροφιά του.
Σχεδόν δεν γύρισα να τον κοιτάξω στα μάτια από ντροπή
μα σε πείσμα των συνηθειών του
άνοιξα και άλλο το ντεκολτέ και χαμογέλασα.
Μόνο για μένα.
Κατόπιν με έπιασαν τα κλάματα όχι για την πρόταση
που θα μπορούσα να θεωρήσω και γοητευτική
μα δεν συνήθισα ακόμα την ευκολία του έρωτα.
Έβγαλα μια φωτογραφία να μην ξεχάσω τη στιγμή 
τον τρόπο που αντέδρασε η ηθική μου στην καθημερινότητα
και γύρισα σπίτι.

 

_

γράφει η Κωνσταντίνα Γεωργαντοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου