Καθημερινότητα του έρωτα

18.08.2016

woman_alone_stairs

Στης πόλης στάθηκα ένα πεζούλι
Δίπλα μου έτρωγαν τα περιστέρια ψίχουλα.
Ήταν ήσυχα και ήμουν μονάχη
καθώς παρατηρούσα ένα μισογκρεμισμένο μπαλκόνι
ενός νεοκλασικού σπιτιού.
Φορούσα καφέ μπλουζάκι με ανοιχτό το ντεκολτέ
τίποτα το σημαντικό μα φαίνεται αρκετά ερωτικό.
Με πλησίασε ένας άντρας και με ρώτησε αν θα επιθυμούσα
τη συντροφιά του.
Σχεδόν δεν γύρισα να τον κοιτάξω στα μάτια από ντροπή
μα σε πείσμα των συνηθειών του
άνοιξα και άλλο το ντεκολτέ και χαμογέλασα.
Μόνο για μένα.
Κατόπιν με έπιασαν τα κλάματα όχι για την πρόταση
που θα μπορούσα να θεωρήσω και γοητευτική
μα δεν συνήθισα ακόμα την ευκολία του έρωτα.
Έβγαλα μια φωτογραφία να μην ξεχάσω τη στιγμή 
τον τρόπο που αντέδρασε η ηθική μου στην καθημερινότητα
και γύρισα σπίτι.

 

_

γράφει η Κωνσταντίνα Γεωργαντοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου