Μέρα 1η, της Μάχης Τζουγανάκη

4.04.2016

mountain_house

Άνοιξα με φόρα την πόρτα του σπιτιού μου

Ένας ήχος γρατζούναγε τόση ώρα το βράδυ μου

Λίγα μέτρα μπροστά από τον ξερό μου κήπο

Μια θάλασσα καταγάλανη έφτιαχνε ένα κύμα

Δεν ξέρω αν την κάλεσα ή αν τυχαία με βρήκε

Και εξήγηση δεν ήμουν ικανός να δώσω για τούτο το θέαμα

Άπλωσα μόνο το χέρι σε ένα συρτάρι της λευκό, φθαρμένο

Δίπλα από έναν ασημένιο βράχο κοφτερό

Ένα καβούρι με σημάδευε με τις δαγκάνες του

Σα ν’ απαγόρευε να αρπάξω λίγη ευτυχία από κει μέσα

Φαίνεται πως λένε την αλήθεια οι γοργόνες αντίκρυ

Που ούτε που ξέρω πώς βρέθηκαν και γιατί με κοιτούν

Ο βυθός ψιθυρίζουν δεν αγαπά τα ξεφτισμένα χρυσόψαρα

Έχουν την απελπισία της γυάλας φορεμένη και μυρίζουν

Έκανα πίσω δυο βήματα ευχές και κλείδωσα την πόρτα

Από το ματάκι χάζευα με στόμα υγρό την απέναντι όχθη

Σε τέσσερις τοίχους ξεκρέμαστο κάδρο ορφανεύω από χαρά

Φαντάζει τόσο ταιριαστή η σιωπή μου που την ποθώ…

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

Αστρόσκονη

Αστρόσκονη

Παίρνεις το κάρβουνο και σχεδιάζεις. Τι σχεδιάζεις παιδί; Σχεδιάζεις ό,τι ζωντανό βλέπεις, με το κάρβουνο τα χέρια σου βάφονται, όμως όχι μαύρα. Γεμίζουν χρώματα. Παίρνεις τις ξυλομπογές και ζωγραφίζεις. Τι ζωγραφίζεις μικρέ άνθρωπε; Ζωγραφίζεις βουνά, λίμνες, κι...

Πρώτη επαφή

Πρώτη επαφή

Το μυαλό τα συνδέει περίεργα τα βιώματα. Οι στιγμές είναι σαν γυμνά σώματα, που ντρέπονται για την γύμνια τους.   Ένα πρόσωπο ξαφνικά σου φέρνει αναγούλα. Οι στιγμές μαζί του είναι σαν πληγές στα ούλα, που πονούν όταν αγγίζεις τις πτυχές τους.   Ένα μέρος...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πρώτη επαφή

Πρώτη επαφή

Το μυαλό τα συνδέει περίεργα τα βιώματα. Οι στιγμές είναι σαν γυμνά σώματα, που ντρέπονται για την γύμνια τους.   Ένα πρόσωπο ξαφνικά σου φέρνει αναγούλα. Οι στιγμές μαζί του είναι σαν πληγές στα ούλα, που πονούν όταν αγγίζεις τις πτυχές τους.   Ένα μέρος...

2021

2021

Ντοπαρισμένοι εγκέφαλοι. Θεϊκά συναισθήματα σε σώματα θνητά. Πόλεμοι αναίμακτοι. Το αίμα μας τελείωσε, η παράνοια δίνει γροθιά στα σωθικά. Ταξικοί παλαίμαχοι. Μεταφέρουμε τη θλίψη μας με τα γυμνά μας πέλματα και βάζουμε φωτιά σ’ ό,τι γεννά φθορά.   Και μετά μία...

Εποχικά

Εποχικά

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

11 σχόλια

11 Σχόλια

  1. Δημήτρης Π. Μποσκαίνος

    ΜΑ ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΩΡΕ ΜΑΧΗ ΤΖΟΥΓΑΝΑΚΗ :

    Δεν ξέρω αν την κάλεσα ή αν τυχαία με βρήκε……

    Ο βυθός ψιθυρίζουν δεν αγαπά τα ξεφτισμένα χρυσόψαρα

    Έχουν την απελπισία της γυάλας φορεμένη και μυρίζουν…….

    Φαντάζει τόσο ταιριαστή η σιωπή μου που την ποθώ…

    (ΖΗΛΕΥΩ)

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Και εγώ τη ζηλεύω τη μαγική σου πένα Μάχη μου… έχεις την αγάπη μου, καλό βράδυ!

    Απάντηση
  3. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Και οι γοργόνες , ναι μεν είναι ΑΠΕΝΑΝΤΙ αλλά παρ’ότι μιλούν ΨΙΘΥΡΙΣΤΑ εσύ τις ακούς. Τι βιονικά και αυτά τα αφτιά σου βρε Μάχη μου !
    Βοήθειααααα. Ξέρεις εσύ γατί!

    Απάντηση
  4. Γιάννης

    μπερδεύτηκα… δεν μπορώ να σχολιάσω, αλλά διάβασα τις κυματώδεις διακυμάνσεις της σκέψης σας… )

    Απάντηση
  5. Μάχη Τζουγανάκη

    Σας ευχαριστώ όλους και εσάς που μπερδευτήκατε και εσάς που δεν….η ποίηση γεννιέται κάτω από δύσκολες πολλές φορές συνθήκες. Τα γδαρσίματα της ψυχής καμιά φορά, οι αναμνήσεις και η φαντασία υποκύπτουν στην πένα και ζητάνε μια εξιλέωση, αποκάλυψη ή απλά συνοδεία από φωνήεντα και σύμφωνα…

    Καλό ξημέρωμα..

    Απάντηση
  6. Άννα Ρουμελιώτη

    […] Σε τέσσερις τοίχους ξεκρέμαστο κάδρο ορφανεύω από χαρά

    Φαντάζει τόσο ταιριαστή η σιωπή μου που την ποθώ…[…]

    Όταν κάποιος γράφει τόσο συγκλονιστικά για τα γδαρσίματα της ψυχής ……… φουσκώνω από περηφάνεια και θαυμασμό Μάχη μου!Καλό ξημερωμα….!!!

    Απάντηση
  7. Χριστίνα Σουλελέ

    “Ο βυθός ψιθυρίζουν δεν αγαπά τα ξεφτισμένα χρυσόψαρα” σα να λέμε πως ο ουρανός δεν αγαπά τα φυλακισμένα πουλιά; Γεμάτο εικόνες κι αυτό το ποίημά σου και μάλιστα θαλασσινές. Πολύ ωραίο Μάχη!

    Απάντηση
  8. Έλενα Σαλιγκάρα

    Συγκλονιστικός ο τρόπος που μας μετέδωσες τη μοναξιά…
    Καλημέρα Μαχη με αυτό το όμορφο ποίημα.

    Απάντηση
  9. Μάχη Τζουγανάκη

    Σας ευχαριστώ και τις τρεις κοπελιές… Την καλημέρα μου.. Να ‘ρχεστε τα βράδια αυτά να το πάμε μαζι…

    Απάντηση
  10. whitedwarf4

    Πόσο εύκολο σου είναι να κάνεις τον αναγνώστη σου να ζει την αγωνία, τους φόβους, την ελπίδα και τα θέλω ενός ονείρου…. σαν να είναι δικό του όνειρο. Νιώθω μέχρι και το καρδιοχτύπι , αυτό του μόλις έχω ξυπνήσει από το όνειρο…

    Απάντηση
  11. Μάχη Τζουγανάκη

    Πώς να μη νιώσεις εσύ όλο το καρδιοχτύπι αφού το ξέρεις απέξω και ανακατωτά; Σε ευχαριστώ φιλενάδα για το πέρασμα…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου