Μέρα 2η, της Μάχης Τζουγανάκη

5.04.2016

Η σκέψη μου δε με αφήνει να ηρεμήσω στο κρεβάτι

Η θέα της θάλασσας γυαλίζει στα κλειστά βλέφαρά μου

Εκεί έξω ένα κύμα με περιμένει για κάποιο λόγο

Όνειρο εφιάλτης το ξέρω πως σίγουρα ήταν, το αρνιέμαι

Τα βιβλία το γράφουν καθαρά πως κάπως έτσι γεννιούνται

οι ψευδαισθήσεις μιας όασης όταν σε καίει ο ήλιος

Γυρεύω εκείνον τον ήλιο που διέρρηξε την ησυχία μου

Οι αποστάσεις ασφαλείας μου φαίνεται δεν υπήρξαν ισχυρές

Το κρεβάτι μου μυρίζει ψαρίλα, ένοχος νιώθω πως είμαι

Ο ήχος από έναν άγνωστο παφλασμό με μπερδεύει

Μήπως είμαι εγώ που έφυγα από εδώ και το αρνιέμαι;

Μες στο σκοτάδι απλώνω τα δυο μου χέρια και ψηλαφώ

Τούτο που αρπάζει η σκέψη, κοραλλένιο είναι και υδάτινο

Πρόσωπο προσωπείο φορώ σαν μάσκα δύτη κι αγνοώ

Πως κάπου κάπως κατά λάθος σε στεριά βούτηξα…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

14 σχόλια

14 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Κοριτσάκι μου γυρεύεις τον ήλιο που δίέρρηξε λες την ησυχία σου. Για ψάξε λίγο πιο προσεκτικά. Είναί νομίζεις ανάγκη να τον δείς, δεν τον νιώθεις που ήδη σε καίει;

    Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου

    “Οι αποστάσεις ασφαλείας μου φαίνεται δεν υπήρξαν ισχυρές”

    Κατά κανόνα δεν είναι, τουλάχιστον μέχρι να μας θωρακίσει η ζωή η ίδια – γι αυτό και πληγωνόμαστε τόσο συχνά και τόσο εύκολα, Μάχη μου…

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    […] Πρόσωπο προσωπείο φορώ σαν μάσκα δύτη κι αγνοώ

    Πως κάπου κάπως κατά λάθος σε στεριά βούτηξα… […]

    Πόσο μου αρέσουν ετούτες οι μέρες…η μία δραματικοτερη από την άλλη…. και τόσο αυθεντικές!!

    Απάντηση
  4. Ζωή Δικταίου

    Γράφε Μάχη, εκεί έξω θα υπάρχει πάντα ένας λόγος και πολλά κίνητρα. Γράφε, σε πείσμα του μπαγιάτικου κόσμου, γράφεις στ’ αλάτι καμιά φορά, μα έχει αξία, πίστεψέ με, ό,τι σε πληγώνει, μπορεί και να σε λυτρώσει, αν μη τι άλλο, σε μαθαίνει να πετάς ελεύθερη.

    Απάντηση
  5. Σοφία Ντούπη

    Αχ αυτή η θάλασσα στην 1 και τη 2 μέρα που σ’ έχει τυλίξει ολόκληρη τόσο δραματικά!!! Χωρίς να αφήνει φυσικά κι εμάς απ’ έξω που έχουμε πλανευτεί από τη δύναμη των λέξεών σου!!!Καλό βράδυ!

    Απάντηση
  6. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Επίτρεψέ μου ένα δεύτερο σχόλιο για κάτι που μού άρεσε ιδιαίτερα : ”αγνοώ πως κάπως κάπου κατά λάθος σε στεριά βούτηξα” ΠΌΣΟ πολύ θα πρέπει να πονάει κανείς μετά από ένα τέτοιο μακροβούτι αν επιζήσει βέβαια,- και ΑΝ κατάλαβα καλά -..

    Απάντηση
  7. Μάχη Τζουγανάκη

    Σας ευχαριστώ πολύ όλες για την παρέα. Λένα έχουμε μέρες ακόμα… Κ.Βάσω καμιά φορά οι αποστάσεις ασφαλείας μας μας κάνουν ζημιά, Αννα η αυθεντικότητα είναι μονόδρομος για μένα το ξέρεις, Ζωή με διαβάζεις τόσο καλά…με προβλέπεις..εξίσου…, Σοφία μου η θάλασσα τυλίγει καμιά φορά μα δε θα μας πνίξει αυτό στο υπόσχομαι…

    Καλό ξημέρωμα…

    Απάντηση
  8. Χριστίνα Σουλελέ

    “Γυρεύω εκείνον τον ήλιο που διέρρηξε την ησυχία μου” Ο ήλιος όπως και να τον δει κάποιος, φωτοδότη ή διαρρήκτη, πάντα τον έχουμε ανάγκη. Κι εκεί που λέμε πως βουτήξαμε σε στεριά, τσουπ, μας σηκώνει ψηλά! Εντυπωσιασμένη Μάχη!

    Απάντηση
  9. Πόπη Κλειδαρά

    Είναι από τα πολύ ωραία μπερδέματα του νου και της ψυχής… Με συνεπήρε Μάχη!

    Απάντηση
  10. vaso kostoglou

    Κάθε φορά που ο πατέρας μου αρμάτωνε τα δίχτυα του, τα χέρια του γέμιζαν πληγές μα εκείνος καρτερούσε τη μέρα που θα ανοιχτεί στη θάλασσα, για να τις γιατρέψει στο αλάτι.Άλλες φορές πάλι τα δίχτυα ανέβαζαν κοράλλια από το βυθό και αυτά πάλι του πλήγωναν τα χέρια στην προσπάθεια του να τα ξεμπλέξει. Θυμάμαι όμως με πόση χαρά μας έδειχνε κομμάτια από αυτούς τους περίτεχνους θησαυρούς της θάλασσας.

    Απάντηση
  11. Μάχη Τζουγανάκη

    Βάσω μου η θάλασσα φέρνει πάντα δώρα. Κι ο πατέρας σου το ήξερε το μυστικό της και το κληρονόμησες.
    Αγαπώ αυτές τις μνήμες να ξέρεις. Ναι η θάλασσα δίνει δώρα. Και εδώ απο την πρώτη μέρα κιόλας μια άκρως ερωτεύσιμη θάλασσα καλεί…προσκαλεί και προκαλεί….

    σε ευχαριστώ για το πολύτιμο μοίρασμα…
    την καλησπέρα μου

    Απάντηση
  12. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ ωραία και η 2η μέρα, Μάχη.
    Δυνατοί οι στίχοι σου κορίτσι!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου