Μέρα 4η, της Μάχης Τζουγανάκη

7.04.2016

stars_night

Με βήματα νωχελικά αντικρίζω τη νέα μου μέρα

Επιμένω βαθιά πως δε διαφέρει σε τίποτα μα πάλι αγνοώ

Μια κλέφτρα αλλαγή που έχει ήδη τρυπώσει στην ντουλάπα

Φορώ το καθημερινό μου κουστούμι και ρυθμίζω το ρολόι

Ένα χάπι αναισθησίας και λίγο νερό μεταλλικό

Ο δρόμος προς την επιτυχία με περιμένει

Τον στρώνω καθημερινά με μόχθο και ιδρώτα

Σαν ανοίγω την πόρτα εύχομαι και αντεύχομαι

Πως όλα σίγουρα είναι ένας κακός εφιάλτης

Πως θάλασσα και κοράλλια και αφρισμένα κύματα

Της εξορισμένης φαντασίας μου κυήματα είναι

Διωγμένα και εγκληματικά όνειρα και άπιαστα

Με ένα ατυχές πραξικόπημα που δε θα με πείσει

Έμαθα να μην κυνηγάω φαντάσματα και ουρλιαχτά

Τα βράδια έβαζα πάντα φίμωτρα και ωτασπίδες

Ανοίγω την πόρτα σα νικητής και σαν αθάνατος

Ανοίγω την πόρτα πλημμυρισμένος και ναυαγός...

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

− Αντί για διαθήκη –  Στιχάκια στήνω ένα σωρό, περίσσια η μαεστρία. Αχ να μπορούσα και χορό στα δύο και στα τρία!   Να ήταν λέω, δυνατό το άσπρο μου μαντήλι να ανάψω σε ένα κεραυνό, και ας σβήσει το καντήλι...   Άχ, να μπορούσα, λεβεντιά, το χέρι σου να σφίξω! Μετά να...

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

15 σχόλια

15 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Έχω μια αγωνία για την επόμενη μέρα …. αλλά ήπια και φιλική….. ίσως γιατί περιμένω τη λύτρωση….. καλό βράδυ Μάχη μου!

    Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Θυμήσου Μάχη, η θάλασσα τα παλιά ναυάγια τα ντύνει κοράλλια, κλείνοντας έτσι πληγές. Καμιά φορά εκεί, βρίσκει κρυψώνα και το ξεστρατισμένο όνειρο, παίζοντας ανάμεσα στις θαλάσσιες ανεμώνες και τους αστερίες, με τις σκιές και τα σημάδια της αφής, μέχρι να το φωτίσει μια μαγεμένη αχτίδα και να ορίσει το δρόμο του, για την επιτυχία σ’ εκείνη την καρδιά που ξέρει καλά πως η πρώτη ουσία της ζωής είναι η αλμύρα. Γράφε Μάχη, να σώσουμε τις λέξεις…

    Απάντηση
  3. Έλενα Σαλιγκάρα

    Εξίσου ενδιαφέρουσα και η συνέχεια… Πολύ δυνατά τα μηνύματά σου Μάχη!

    Απάντηση
  4. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Όσο πάει τόσο καταλαβαίνει κανείς ότι πλησιάζει η λύτρωση. Αυτός ο εφιάλτης που τον ήρωα τον εξουθενώνει μεν αλλά που ξέρει ότι δεν είναι παρά ένα αποκύημα της φαντασίας του και μόνο, είναι η αρχή.
    Ξέροντας την ηλικία σου(παίζει και αυτή το ρόλο της) μα τω ΘΕΏ ΑΠΟΡΏ ΠΏΣ ΚΑΙ ΞΈΡΕΙΣ ακόμη και τις ενύπνιες μεταπτώσεις ενός εφιάλτη που μοιάζει και είναι τόσο ζωντανός σαν αποτέλεσμα βιωματων ενός συνήθως ηλικιωμένου ανθρώπου..Ζει ο άνθρωπος μια αληθινή στην ουσία δεύτερη ζωή στον ύπνο του.Δεν είναι αλλοπρόσαλλες οι εικόνες του ύπνου του όπως συνήθως συμβαίνει, μα κάθε μια έχει το νόημά της Ελπίζουμε το τέλος του δρόμου που αν και κοιμισμένος κατορθώνει να τον ”στρώνει” έτσι που να είναι όπως εύχεται και όπως ευχόμαστε, σαν έρθει η στιγμή που θα κόψει το νήμα. Αμην
    Δοσμένο με τ’εχνη και στοχασμό.

    Απάντηση
  5. Μάχη Τζουγανάκη

    Άννα, Ζωή, Ελενα και Λένα, σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σας και τη βουτιά που κάνετε στους στίχους. Οι μέρες προχωράνε, ο ήρωάς μας κάτι ζητά απεγνωσμένα αλλά ακόμα δεν το έχει συνειδητοποιήσει. Μια αλλαγή σα μικρόβιο έχει κολλήσει πάνω του αλλά δεν ξέρει να τη μεταφράσει….Δυο κόσμοι συγκρούονται…

    Καλό ξημέρωμα!

    Απάντηση
  6. Σοφία Ντούπη

    Έχω την αίσθηση ότι πλησιάζει η μέρα της ανατροπής!!! Περιμένω να δω ποιος θα είναι ο τελικός προορισμός!!! Την καλημέρα μου.

    Απάντηση
  7. Βάσω Αποστολοπούλου

    “Ανοίγω την πόρτα σα νικητής και σαν αθάνατος
    Ανοίγω την πόρτα πλημμυρισμένος και ναυαγός…”

    Σαν νικητής και σαν αθάνατος – αλλά δεν είσαι, είσαι “σαν”… κι είσαι απλά ναυαγός, μόνο που δεν το ξέρεις ακόμη…

    Απάντηση
  8. Βασιλική Δ.

    Μα τί δύναμη κι ομορφιά εκπέμπουν οι λέξεις όταν προέρχονται από το ταξίδι της ζωής. Μάχη όνομα και πράγμα. Ανυπομονώ για τις επόμενες ‘μέρες’.

    Απάντηση
  9. whitedwarf4

    «Μια κλέφτρα αλλαγή που έχει ήδη τρυπώσει στην ντουλάπα»….

    Απάντηση
  10. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Άλλη μια μέρα δίχως ψεγάδι … Μπράβο Μάχη… Το ημερολόγιό σου μας έγινε μια γλυκιά συνήθεια!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου