Μέρα 4η, της Μάχης Τζουγανάκη

7.04.2016

stars_night

Με βήματα νωχελικά αντικρίζω τη νέα μου μέρα

Επιμένω βαθιά πως δε διαφέρει σε τίποτα μα πάλι αγνοώ

Μια κλέφτρα αλλαγή που έχει ήδη τρυπώσει στην ντουλάπα

Φορώ το καθημερινό μου κουστούμι και ρυθμίζω το ρολόι

Ένα χάπι αναισθησίας και λίγο νερό μεταλλικό

Ο δρόμος προς την επιτυχία με περιμένει

Τον στρώνω καθημερινά με μόχθο και ιδρώτα

Σαν ανοίγω την πόρτα εύχομαι και αντεύχομαι

Πως όλα σίγουρα είναι ένας κακός εφιάλτης

Πως θάλασσα και κοράλλια και αφρισμένα κύματα

Της εξορισμένης φαντασίας μου κυήματα είναι

Διωγμένα και εγκληματικά όνειρα και άπιαστα

Με ένα ατυχές πραξικόπημα που δε θα με πείσει

Έμαθα να μην κυνηγάω φαντάσματα και ουρλιαχτά

Τα βράδια έβαζα πάντα φίμωτρα και ωτασπίδες

Ανοίγω την πόρτα σα νικητής και σαν αθάνατος

Ανοίγω την πόρτα πλημμυρισμένος και ναυαγός...

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια ήσυχη φιγούρα

Μια ήσυχη φιγούρα

Ήσυχη φιγούρα, ήσυχη προσωπικότητα που ταράζει άλλων τα νερά. Όχι και τόσο κοινωνική, ανήκει χωρίς να είναι ολόκληρη εκεί. Θέλησε να ζήσει διαφορετικά, με όνειρα και χωρίς σταθμά. Μα μάταιες σκέψεις ξεπρόβαλαν και μια πραγματικότητα αναπόφευκτη, Και στερνή της γνώση...

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

15 σχόλια

15 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Έχω μια αγωνία για την επόμενη μέρα …. αλλά ήπια και φιλική….. ίσως γιατί περιμένω τη λύτρωση….. καλό βράδυ Μάχη μου!

    Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Θυμήσου Μάχη, η θάλασσα τα παλιά ναυάγια τα ντύνει κοράλλια, κλείνοντας έτσι πληγές. Καμιά φορά εκεί, βρίσκει κρυψώνα και το ξεστρατισμένο όνειρο, παίζοντας ανάμεσα στις θαλάσσιες ανεμώνες και τους αστερίες, με τις σκιές και τα σημάδια της αφής, μέχρι να το φωτίσει μια μαγεμένη αχτίδα και να ορίσει το δρόμο του, για την επιτυχία σ’ εκείνη την καρδιά που ξέρει καλά πως η πρώτη ουσία της ζωής είναι η αλμύρα. Γράφε Μάχη, να σώσουμε τις λέξεις…

    Απάντηση
  3. Έλενα Σαλιγκάρα

    Εξίσου ενδιαφέρουσα και η συνέχεια… Πολύ δυνατά τα μηνύματά σου Μάχη!

    Απάντηση
  4. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Όσο πάει τόσο καταλαβαίνει κανείς ότι πλησιάζει η λύτρωση. Αυτός ο εφιάλτης που τον ήρωα τον εξουθενώνει μεν αλλά που ξέρει ότι δεν είναι παρά ένα αποκύημα της φαντασίας του και μόνο, είναι η αρχή.
    Ξέροντας την ηλικία σου(παίζει και αυτή το ρόλο της) μα τω ΘΕΏ ΑΠΟΡΏ ΠΏΣ ΚΑΙ ΞΈΡΕΙΣ ακόμη και τις ενύπνιες μεταπτώσεις ενός εφιάλτη που μοιάζει και είναι τόσο ζωντανός σαν αποτέλεσμα βιωματων ενός συνήθως ηλικιωμένου ανθρώπου..Ζει ο άνθρωπος μια αληθινή στην ουσία δεύτερη ζωή στον ύπνο του.Δεν είναι αλλοπρόσαλλες οι εικόνες του ύπνου του όπως συνήθως συμβαίνει, μα κάθε μια έχει το νόημά της Ελπίζουμε το τέλος του δρόμου που αν και κοιμισμένος κατορθώνει να τον ”στρώνει” έτσι που να είναι όπως εύχεται και όπως ευχόμαστε, σαν έρθει η στιγμή που θα κόψει το νήμα. Αμην
    Δοσμένο με τ’εχνη και στοχασμό.

    Απάντηση
  5. Μάχη Τζουγανάκη

    Άννα, Ζωή, Ελενα και Λένα, σας ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σας και τη βουτιά που κάνετε στους στίχους. Οι μέρες προχωράνε, ο ήρωάς μας κάτι ζητά απεγνωσμένα αλλά ακόμα δεν το έχει συνειδητοποιήσει. Μια αλλαγή σα μικρόβιο έχει κολλήσει πάνω του αλλά δεν ξέρει να τη μεταφράσει….Δυο κόσμοι συγκρούονται…

    Καλό ξημέρωμα!

    Απάντηση
  6. Σοφία Ντούπη

    Έχω την αίσθηση ότι πλησιάζει η μέρα της ανατροπής!!! Περιμένω να δω ποιος θα είναι ο τελικός προορισμός!!! Την καλημέρα μου.

    Απάντηση
  7. Βάσω Αποστολοπούλου

    “Ανοίγω την πόρτα σα νικητής και σαν αθάνατος
    Ανοίγω την πόρτα πλημμυρισμένος και ναυαγός…”

    Σαν νικητής και σαν αθάνατος – αλλά δεν είσαι, είσαι “σαν”… κι είσαι απλά ναυαγός, μόνο που δεν το ξέρεις ακόμη…

    Απάντηση
  8. Βασιλική Δ.

    Μα τί δύναμη κι ομορφιά εκπέμπουν οι λέξεις όταν προέρχονται από το ταξίδι της ζωής. Μάχη όνομα και πράγμα. Ανυπομονώ για τις επόμενες ‘μέρες’.

    Απάντηση
  9. whitedwarf4

    «Μια κλέφτρα αλλαγή που έχει ήδη τρυπώσει στην ντουλάπα»….

    Απάντηση
  10. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Άλλη μια μέρα δίχως ψεγάδι … Μπράβο Μάχη… Το ημερολόγιό σου μας έγινε μια γλυκιά συνήθεια!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου