stars_night

Με βήματα νωχελικά αντικρίζω τη νέα μου μέρα

Επιμένω βαθιά πως δε διαφέρει σε τίποτα μα πάλι αγνοώ

Μια κλέφτρα αλλαγή που έχει ήδη τρυπώσει στην ντουλάπα

Φορώ το καθημερινό μου κουστούμι και ρυθμίζω το ρολόι

Ένα χάπι αναισθησίας και λίγο νερό μεταλλικό

Ο δρόμος προς την επιτυχία με περιμένει

Τον στρώνω καθημερινά με μόχθο και ιδρώτα

Σαν ανοίγω την πόρτα εύχομαι και αντεύχομαι

Πως όλα σίγουρα είναι ένας κακός εφιάλτης

Πως θάλασσα και κοράλλια και αφρισμένα κύματα

Της εξορισμένης φαντασίας μου κυήματα είναι

Διωγμένα και εγκληματικά όνειρα και άπιαστα

Με ένα ατυχές πραξικόπημα που δε θα με πείσει

Έμαθα να μην κυνηγάω φαντάσματα και ουρλιαχτά

Τα βράδια έβαζα πάντα φίμωτρα και ωτασπίδες

Ανοίγω την πόρτα σα νικητής και σαν αθάνατος

Ανοίγω την πόρτα πλημμυρισμένος και ναυαγός...

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!