Μέρα 5η, της Μάχης Τζουγανάκη

8.04.2016

tree_sea

Με το χέρι στο πόμολο κρατιέμαι αδύναμα στον αέρα

Για λίγα μέτρα το θέαμα γελοίο θα πρέπει να ήταν

Στις ειδήσεις θα το είπαν στα νέα της ημέρας επαναληπτικά

Πως πάνω από μια θάλασσα κουστουμαρισμένο πετούμενο

Απειλούσε ολόκληρη την ανθρωπότητα

Ο δερμάτινος χαρτοφύλακάς μου πνίγεται σε μια ρουφήχτρα

Κι εγώ κρατιέμαι από ένα κλαδί ριζωμένο στον βράχο

Γίνομαι σχεδόν εμμονικός με την ύπαρξή του τόσο

Που ξεχνώ πως όλο ετούτο που συμβαίνει εμπρός μου

Ξεκινά από μια παραίσθηση του ανεξέλεγκτου μυαλού μου

Με χαλασμένη τη λογική το τραβώ μέχρι να βρω την άκρη του

Απελπισμένα γυρεύω να βρω ποια είναι ετούτη η ρίζα

Που σπέρνει τόσο νερό στη στεγνή μου καθημερινότητα

Ακούω ένα όνομα σαν ηχώ να φωνάζει τη δική μου ύπαρξη

Ένας ρασοφόρος στην απέναντι εκκλησιά στο βουνό

Με ένα καντήλι με θυμιάζει και εγώ προσκυνώ

Γύρω μου θάλασσα και εγώ παράλογα νομίζω βαφτίζομαι ξανά

Αλήθεια, με κολυμβήθρα του Σιλωάμ μοιάζει και τρομάζω

Με το φως που θα εισχωρήσει με βία στα ασυνήθιστα μάτια

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. Πόπη Κλειδαρά

    Και η αγωνία κορυφώνεται…

    Απάντηση
  2. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    κοίταξε τώρα τι ερμηνεία δίνω εγώ σ’΄αυτην τη ρίζα που ο ναυαγός κρατιέται και τον σώζει τελικά Ο.ΆΝΘΡΩΠΟΣ γυρίζει στις ρίζες του στην Ιστορία του και κει βρισκει την ουσία την πρα;γματική της ζωής του που τον σωζει από τον αφανισμό.
    Μάχη προχώρα,

    Απάντηση
  3. Έλενα Σαλιγκάρα

    Αναμένουμε να “βαπτιστεί” ξανά, να προχωρήσει, να παλέψει…
    Καλό βράδυ σε όλους σας.

    Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Εγώ πάλι βλέπω μια αναζήτηση και μια εσωτερική ανάγκη για αλλαγή… ανάγκη ίσως και του ποιητή…
    ( της ποιήτριας… )για μια ανατροπή!!!
    Η αλήθεια είναι πως όσο περνούν οι μέρες, τόσο πιο πολύ θέλω να δω το φινάλε!!!
    Καλημέρα και καλό σαββατοκύριακο!!! Πολλά φιλιά στα δύο σου¨Ν¨

    Απάντηση
  5. Χριστίνα Σουλελέ

    Η ιστορία συνεχίζεται και νιώθω πως η ποιήτρια βρίσκει το δρόμο προς την έξοδο. Το τοπίο δεν τη βοηθά αλλά αυτή πιάνεται από τις ρίζες της, που τη βοηθούν να βαπτιστεί ξανά και να αναγεννηθεί. Αναμένουμε…

    Απάντηση
  6. Μάχη Τζουγανάκη

    Καλημερίζω όλη την παρέα. Ο ήρωάς μας προχωρά με δύναμη…! Μου αρέσουν όλα σας τα σχόλια..Καλό σας Σαββατοκύριακο!

    Απάντηση
  7. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Όμορφογραμμένο -όπως όλα άλλωστε… – Ένα ημερολόγιο γεμάτο εικόνες…. Άλλωτε λυτρωτικές …άλλωτε γεμάτες ανεκπλήρωτες επιθυμίες…
    ΜΠΡΑΒΟ ΜΑΧΗ!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου