Μέρα 5η, της Μάχης Τζουγανάκη

8.04.2016

tree_sea

Με το χέρι στο πόμολο κρατιέμαι αδύναμα στον αέρα

Για λίγα μέτρα το θέαμα γελοίο θα πρέπει να ήταν

Στις ειδήσεις θα το είπαν στα νέα της ημέρας επαναληπτικά

Πως πάνω από μια θάλασσα κουστουμαρισμένο πετούμενο

Απειλούσε ολόκληρη την ανθρωπότητα

Ο δερμάτινος χαρτοφύλακάς μου πνίγεται σε μια ρουφήχτρα

Κι εγώ κρατιέμαι από ένα κλαδί ριζωμένο στον βράχο

Γίνομαι σχεδόν εμμονικός με την ύπαρξή του τόσο

Που ξεχνώ πως όλο ετούτο που συμβαίνει εμπρός μου

Ξεκινά από μια παραίσθηση του ανεξέλεγκτου μυαλού μου

Με χαλασμένη τη λογική το τραβώ μέχρι να βρω την άκρη του

Απελπισμένα γυρεύω να βρω ποια είναι ετούτη η ρίζα

Που σπέρνει τόσο νερό στη στεγνή μου καθημερινότητα

Ακούω ένα όνομα σαν ηχώ να φωνάζει τη δική μου ύπαρξη

Ένας ρασοφόρος στην απέναντι εκκλησιά στο βουνό

Με ένα καντήλι με θυμιάζει και εγώ προσκυνώ

Γύρω μου θάλασσα και εγώ παράλογα νομίζω βαφτίζομαι ξανά

Αλήθεια, με κολυμβήθρα του Σιλωάμ μοιάζει και τρομάζω

Με το φως που θα εισχωρήσει με βία στα ασυνήθιστα μάτια

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Ποιητές εξωφύλλου, με πόζα σκεπτόμενου. Αυτό είμεθα αγαπητοί μου. Θλιβεροί λόγιοι μανεκέν και μανεκέν λόγιοι, χωρέσαμε ολόκληρο καρδιογράφημα στο σχηματισμό αυξομείωσης www.com. Επαγγελματίες ποιητές μερικής απασχόλησης. Και κάποτε οι μελλούμενοι καιροί: «Ποιο μανεκέν...

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. Πόπη Κλειδαρά

    Και η αγωνία κορυφώνεται…

    Απάντηση
  2. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    κοίταξε τώρα τι ερμηνεία δίνω εγώ σ’΄αυτην τη ρίζα που ο ναυαγός κρατιέται και τον σώζει τελικά Ο.ΆΝΘΡΩΠΟΣ γυρίζει στις ρίζες του στην Ιστορία του και κει βρισκει την ουσία την πρα;γματική της ζωής του που τον σωζει από τον αφανισμό.
    Μάχη προχώρα,

    Απάντηση
  3. Έλενα Σαλιγκάρα

    Αναμένουμε να “βαπτιστεί” ξανά, να προχωρήσει, να παλέψει…
    Καλό βράδυ σε όλους σας.

    Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Εγώ πάλι βλέπω μια αναζήτηση και μια εσωτερική ανάγκη για αλλαγή… ανάγκη ίσως και του ποιητή…
    ( της ποιήτριας… )για μια ανατροπή!!!
    Η αλήθεια είναι πως όσο περνούν οι μέρες, τόσο πιο πολύ θέλω να δω το φινάλε!!!
    Καλημέρα και καλό σαββατοκύριακο!!! Πολλά φιλιά στα δύο σου¨Ν¨

    Απάντηση
  5. Χριστίνα Σουλελέ

    Η ιστορία συνεχίζεται και νιώθω πως η ποιήτρια βρίσκει το δρόμο προς την έξοδο. Το τοπίο δεν τη βοηθά αλλά αυτή πιάνεται από τις ρίζες της, που τη βοηθούν να βαπτιστεί ξανά και να αναγεννηθεί. Αναμένουμε…

    Απάντηση
  6. Μάχη Τζουγανάκη

    Καλημερίζω όλη την παρέα. Ο ήρωάς μας προχωρά με δύναμη…! Μου αρέσουν όλα σας τα σχόλια..Καλό σας Σαββατοκύριακο!

    Απάντηση
  7. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Όμορφογραμμένο -όπως όλα άλλωστε… – Ένα ημερολόγιο γεμάτο εικόνες…. Άλλωτε λυτρωτικές …άλλωτε γεμάτες ανεκπλήρωτες επιθυμίες…
    ΜΠΡΑΒΟ ΜΑΧΗ!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου