Μέρα 5η, της Μάχης Τζουγανάκη

8.04.2016

tree_sea

Με το χέρι στο πόμολο κρατιέμαι αδύναμα στον αέρα

Για λίγα μέτρα το θέαμα γελοίο θα πρέπει να ήταν

Στις ειδήσεις θα το είπαν στα νέα της ημέρας επαναληπτικά

Πως πάνω από μια θάλασσα κουστουμαρισμένο πετούμενο

Απειλούσε ολόκληρη την ανθρωπότητα

Ο δερμάτινος χαρτοφύλακάς μου πνίγεται σε μια ρουφήχτρα

Κι εγώ κρατιέμαι από ένα κλαδί ριζωμένο στον βράχο

Γίνομαι σχεδόν εμμονικός με την ύπαρξή του τόσο

Που ξεχνώ πως όλο ετούτο που συμβαίνει εμπρός μου

Ξεκινά από μια παραίσθηση του ανεξέλεγκτου μυαλού μου

Με χαλασμένη τη λογική το τραβώ μέχρι να βρω την άκρη του

Απελπισμένα γυρεύω να βρω ποια είναι ετούτη η ρίζα

Που σπέρνει τόσο νερό στη στεγνή μου καθημερινότητα

Ακούω ένα όνομα σαν ηχώ να φωνάζει τη δική μου ύπαρξη

Ένας ρασοφόρος στην απέναντι εκκλησιά στο βουνό

Με ένα καντήλι με θυμιάζει και εγώ προσκυνώ

Γύρω μου θάλασσα και εγώ παράλογα νομίζω βαφτίζομαι ξανά

Αλήθεια, με κολυμβήθρα του Σιλωάμ μοιάζει και τρομάζω

Με το φως που θα εισχωρήσει με βία στα ασυνήθιστα μάτια

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. Πόπη Κλειδαρά

    Και η αγωνία κορυφώνεται…

    Απάντηση
  2. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    κοίταξε τώρα τι ερμηνεία δίνω εγώ σ’΄αυτην τη ρίζα που ο ναυαγός κρατιέται και τον σώζει τελικά Ο.ΆΝΘΡΩΠΟΣ γυρίζει στις ρίζες του στην Ιστορία του και κει βρισκει την ουσία την πρα;γματική της ζωής του που τον σωζει από τον αφανισμό.
    Μάχη προχώρα,

    Απάντηση
  3. Έλενα Σαλιγκάρα

    Αναμένουμε να “βαπτιστεί” ξανά, να προχωρήσει, να παλέψει…
    Καλό βράδυ σε όλους σας.

    Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Εγώ πάλι βλέπω μια αναζήτηση και μια εσωτερική ανάγκη για αλλαγή… ανάγκη ίσως και του ποιητή…
    ( της ποιήτριας… )για μια ανατροπή!!!
    Η αλήθεια είναι πως όσο περνούν οι μέρες, τόσο πιο πολύ θέλω να δω το φινάλε!!!
    Καλημέρα και καλό σαββατοκύριακο!!! Πολλά φιλιά στα δύο σου¨Ν¨

    Απάντηση
  5. Χριστίνα Σουλελέ

    Η ιστορία συνεχίζεται και νιώθω πως η ποιήτρια βρίσκει το δρόμο προς την έξοδο. Το τοπίο δεν τη βοηθά αλλά αυτή πιάνεται από τις ρίζες της, που τη βοηθούν να βαπτιστεί ξανά και να αναγεννηθεί. Αναμένουμε…

    Απάντηση
  6. Μάχη Τζουγανάκη

    Καλημερίζω όλη την παρέα. Ο ήρωάς μας προχωρά με δύναμη…! Μου αρέσουν όλα σας τα σχόλια..Καλό σας Σαββατοκύριακο!

    Απάντηση
  7. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Όμορφογραμμένο -όπως όλα άλλωστε… – Ένα ημερολόγιο γεμάτο εικόνες…. Άλλωτε λυτρωτικές …άλλωτε γεμάτες ανεκπλήρωτες επιθυμίες…
    ΜΠΡΑΒΟ ΜΑΧΗ!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου