Μέρα 6η, της Μάχης Τζουγανάκη

9.04.2016

sea_rock

Ένας ήλιος ζεστός τρυπά το σώμα μου που τρέμει

Τον ποθώ και το ξέρει μα τον αρνιέμαι σαν ξένο σώμα

Ζεσταίνει τα μουλιασμένα μου χέρια στεγνώνει το κλαδί

Δεν ξέρω πόση ώρα έχει περάσει πάνω στο βράχο τούτο

Ασήμισε περισσότερο από τις αχτίδες ή γκρίζαρε η ματιά;

Το κουρασμένο μου το σώμα το ασθενικό λυγά και ξαπλώνει

Ο κάβουρας περπατά πάνω μου και χτυπά νικητήρια τα χέρια

Τούτο το Φως άλλο φως από τούτο που ξέρω είναι

Δεν το διάβασα δεν το αντέγραψα δεν το μιμήθηκα ποτέ

Και όμως το ξέρω από παραμύθι που δε μου διάβασε κανείς

Η κουρασμένη μου ματιά φτιάχνει στα σύννεφα μια Μάνα

Σηκώνω τα χέρια μου δειλά γυρεύοντας την Αγκαλιά της

Φαίνεται τόσο όμορφη και τόσο γελαστή που κλαίω

Ακούω τους ψιθύρους της, κολυμπούν στα νερά γύρω μου

Η θάλασσα ποτέ δεν ήταν πιο ελκυστική από ό,τι τώρα

Ζηλεύω τούτα τα ψάρια, ζηλεύω το βράχο, το κλαδί ζηλεύω!

Κι εκείνο αγκάθια πράσινα πετά κι αλλάζει μυρωδιά

Τα δάκρυα – ποια δάκρυα – τα δικά μου αλμυρά δάκρυα

Πέφτουν πάνω του και γεννούν πράσινα γυαλιστερά φύλλα

Είμαι στο ανάμεσο μιας Άνοιξης που δεν τη γνωρίζω

Είμαι στο ανάμεσο μιας αχτίδας που με σπρώχνει

Σηκώνομαι όρθιος και βγάζω το κουστούμι μου

Κοιτάζω με αλλόκοτο μίσος τούτον τον παρελθοντικό ουρανό

Μια φωνή που δεν ξέρω αφήνει μια ηχώ διαπεραστική

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

10 σχόλια

10 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Τρόπος γραφής μοναδικός…λέξεις λευκές σαν πέρλες…
    που τις περνάνε στο λαιμό της έμπνεσης κοπέλες…
    Κοπέλες είν τα νειάτα σου,,τα όνειρα τα χίλια…
    Προσμένουν θεϊκό φιλί στα κόκκινά τους χείλια…
    ΜΠΡΑΒΟ ΜΑΧΗ ΜΑΣ!!!!

    Απάντηση
  2. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Ελπίζω μ’αυτόν τον κάβουρα που περπατά στο κορμί πάνω του ήρωά σου να μην υπονοείς την φοβερή αρρώστια…να είναι απλά ένα θαλασσινό.
    Κι΄εκείνη η μάνα που την επικαλείται και που την ψάχνει απελπισμένα τι κι΄’αν δεν είναι μικρό παιδί. Και εκατό χρόνων να είναι ”μανα” θα φωνάξει στον πόνο ή την απελπισία του. Μάνα ή Παναγιά που είναι το ίδιο.
    Αύριο το τελευταίο; Ανυπομονώ να δω αν ξυπνώντας θα μας τον δείξεις να θυμάται και να ξυπνάει άλλος άνθρωπος αφήνοντας πίσω του εφιάλτες και στοιχειά, πράγμα που του προκάλεσε ίσως μια οινοποσία ή μια βαρυστομαχιά…

    Είδες τι πεζοί που είναι καμιά φορά οι μεγάλοι άνθρωποι -πρόσεξες ; δεν λέω γέροι-σε τόσο ευτελή αίτια αποδίδουν τέτοιες κοσμογονίες;

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    […] Είμαι στο ανάμεσο μιας αχτίδας που με σπρώχνει

    Σηκώνομαι όρθιος και βγάζω το κουστούμι μου

    Κοιτάζω με αλλόκοτο μίσος τούτον τον παρελθοντικό ουρανό

    Μια φωνή που δεν ξέρω αφήνει μια ηχώ διαπεραστική […]

    Πολύ έντονα τα συναισθήματα που νιώθω Μάχη μου ……………

    Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Μία μία όλες οι εικόνες που μας έδωσες τις προηγούμενες μέρες μπαίνουν πλέον στη θέση τους… και κάτω από τον ζεστό ήλιο γενούν μια παραμυθένια Άνοιξη !!! Την αγάπη μου καλό βράδυ!!!

    Απάντηση
  5. Μάχη Τζουγανάκη

    Κυρία Χρυσούλα τα λόγια σας όμορφα ζεσταίνουν την καρδιά μου και σας ευχαριστώ για τούτη την ορμητική σας ρίμα, Λένα ο καβουράκος τριγυρνά από την πρώτη μέρα της ιστορίας αλλά όχι δεν έχει σχέση με καρκίνο, η Μάνα είναι πάντα ένα παραστατικό σύμβολο, όνειρο..εφιάλτης..εσύ θα το αποφασίσεις…πάντως οινοποσία βαρυστομαχιά χαχα..δε θα το λεγα…, Αννα το ξέρω …, Σοφία μου ναι…η Ανοιξη είναι κοντά… αύριο τα νεότερα..

    Σας ευχαριστώ όλες…καλό σας βράδυ

    Απάντηση
  6. Πόπη Κλειδαρά

    Σα να έρχεται η αναγέννηση του ήρωα… Ωραία η συνέχεια! Καλημέρα Μάχη!

    Απάντηση
  7. whitedwarf4

    Υπέροχο! Τόσο κοντά μου που με έχει συγκλονίσει…. «Είμαι στο ανάμεσο μιας Άνοιξης που δεν τη γνωρίζω
    Είμαι στο ανάμεσο μιας αχτίδας που με σπρώχνει» Ευχαριστώ!

    Απάντηση
  8. Έλενα Σαλιγκάρα

    Καλημέρα ανατριχιαστική Μάχη….

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου