Μέρα 6η, της Μάχης Τζουγανάκη

9.04.2016

sea_rock

Ένας ήλιος ζεστός τρυπά το σώμα μου που τρέμει

Τον ποθώ και το ξέρει μα τον αρνιέμαι σαν ξένο σώμα

Ζεσταίνει τα μουλιασμένα μου χέρια στεγνώνει το κλαδί

Δεν ξέρω πόση ώρα έχει περάσει πάνω στο βράχο τούτο

Ασήμισε περισσότερο από τις αχτίδες ή γκρίζαρε η ματιά;

Το κουρασμένο μου το σώμα το ασθενικό λυγά και ξαπλώνει

Ο κάβουρας περπατά πάνω μου και χτυπά νικητήρια τα χέρια

Τούτο το Φως άλλο φως από τούτο που ξέρω είναι

Δεν το διάβασα δεν το αντέγραψα δεν το μιμήθηκα ποτέ

Και όμως το ξέρω από παραμύθι που δε μου διάβασε κανείς

Η κουρασμένη μου ματιά φτιάχνει στα σύννεφα μια Μάνα

Σηκώνω τα χέρια μου δειλά γυρεύοντας την Αγκαλιά της

Φαίνεται τόσο όμορφη και τόσο γελαστή που κλαίω

Ακούω τους ψιθύρους της, κολυμπούν στα νερά γύρω μου

Η θάλασσα ποτέ δεν ήταν πιο ελκυστική από ό,τι τώρα

Ζηλεύω τούτα τα ψάρια, ζηλεύω το βράχο, το κλαδί ζηλεύω!

Κι εκείνο αγκάθια πράσινα πετά κι αλλάζει μυρωδιά

Τα δάκρυα – ποια δάκρυα – τα δικά μου αλμυρά δάκρυα

Πέφτουν πάνω του και γεννούν πράσινα γυαλιστερά φύλλα

Είμαι στο ανάμεσο μιας Άνοιξης που δεν τη γνωρίζω

Είμαι στο ανάμεσο μιας αχτίδας που με σπρώχνει

Σηκώνομαι όρθιος και βγάζω το κουστούμι μου

Κοιτάζω με αλλόκοτο μίσος τούτον τον παρελθοντικό ουρανό

Μια φωνή που δεν ξέρω αφήνει μια ηχώ διαπεραστική

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

10 σχόλια

10 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Τρόπος γραφής μοναδικός…λέξεις λευκές σαν πέρλες…
    που τις περνάνε στο λαιμό της έμπνεσης κοπέλες…
    Κοπέλες είν τα νειάτα σου,,τα όνειρα τα χίλια…
    Προσμένουν θεϊκό φιλί στα κόκκινά τους χείλια…
    ΜΠΡΑΒΟ ΜΑΧΗ ΜΑΣ!!!!

    Απάντηση
  2. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Ελπίζω μ’αυτόν τον κάβουρα που περπατά στο κορμί πάνω του ήρωά σου να μην υπονοείς την φοβερή αρρώστια…να είναι απλά ένα θαλασσινό.
    Κι΄εκείνη η μάνα που την επικαλείται και που την ψάχνει απελπισμένα τι κι΄’αν δεν είναι μικρό παιδί. Και εκατό χρόνων να είναι ”μανα” θα φωνάξει στον πόνο ή την απελπισία του. Μάνα ή Παναγιά που είναι το ίδιο.
    Αύριο το τελευταίο; Ανυπομονώ να δω αν ξυπνώντας θα μας τον δείξεις να θυμάται και να ξυπνάει άλλος άνθρωπος αφήνοντας πίσω του εφιάλτες και στοιχειά, πράγμα που του προκάλεσε ίσως μια οινοποσία ή μια βαρυστομαχιά…

    Είδες τι πεζοί που είναι καμιά φορά οι μεγάλοι άνθρωποι -πρόσεξες ; δεν λέω γέροι-σε τόσο ευτελή αίτια αποδίδουν τέτοιες κοσμογονίες;

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    […] Είμαι στο ανάμεσο μιας αχτίδας που με σπρώχνει

    Σηκώνομαι όρθιος και βγάζω το κουστούμι μου

    Κοιτάζω με αλλόκοτο μίσος τούτον τον παρελθοντικό ουρανό

    Μια φωνή που δεν ξέρω αφήνει μια ηχώ διαπεραστική […]

    Πολύ έντονα τα συναισθήματα που νιώθω Μάχη μου ……………

    Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Μία μία όλες οι εικόνες που μας έδωσες τις προηγούμενες μέρες μπαίνουν πλέον στη θέση τους… και κάτω από τον ζεστό ήλιο γενούν μια παραμυθένια Άνοιξη !!! Την αγάπη μου καλό βράδυ!!!

    Απάντηση
  5. Μάχη Τζουγανάκη

    Κυρία Χρυσούλα τα λόγια σας όμορφα ζεσταίνουν την καρδιά μου και σας ευχαριστώ για τούτη την ορμητική σας ρίμα, Λένα ο καβουράκος τριγυρνά από την πρώτη μέρα της ιστορίας αλλά όχι δεν έχει σχέση με καρκίνο, η Μάνα είναι πάντα ένα παραστατικό σύμβολο, όνειρο..εφιάλτης..εσύ θα το αποφασίσεις…πάντως οινοποσία βαρυστομαχιά χαχα..δε θα το λεγα…, Αννα το ξέρω …, Σοφία μου ναι…η Ανοιξη είναι κοντά… αύριο τα νεότερα..

    Σας ευχαριστώ όλες…καλό σας βράδυ

    Απάντηση
  6. Πόπη Κλειδαρά

    Σα να έρχεται η αναγέννηση του ήρωα… Ωραία η συνέχεια! Καλημέρα Μάχη!

    Απάντηση
  7. whitedwarf4

    Υπέροχο! Τόσο κοντά μου που με έχει συγκλονίσει…. «Είμαι στο ανάμεσο μιας Άνοιξης που δεν τη γνωρίζω
    Είμαι στο ανάμεσο μιας αχτίδας που με σπρώχνει» Ευχαριστώ!

    Απάντηση
  8. Έλενα Σαλιγκάρα

    Καλημέρα ανατριχιαστική Μάχη….

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου