Μετρημένες απολαύσεις

14.12.2015

 

mask

Μετρημένες οι απολαύσεις σου. Ενοχικά πολλές φορές σε βλέπω να αρπάζεις κομμάτι από το φυλαγμένο γλυκό σου. Κείνο που περιμένει τη γιορτή. Κείνο που περιμένει μια γιορτή. Και μου μοιάζεις.

Είμαστε όλοι εκείνοι. Αυτοί οι θρασύδειλοι. Αυτοί οι υποταγμένοι. Ποιος είναι εκείνος που έβαλε όρια στη χαρά; Ποιος στην αγάπη; Τι πάει να πει τόσο όσο μπορώ, τόσο όσο αντέχω, τόσο όσο με παίρνει να μιλώ; Σε κοιτάζω. Γεμάτος τύψεις μαρτυράς τους πειρασμούς σου στο χαρτί, στον αέρα, στους δαίμονες της νύχτας σου. Και απορείς. Και απορώ. Ποιος μας έφτιαξε τόσο σιωπηλούς; Ποιος μας έβαλε σε τούτο το σκοτάδι;

Σε βλέπω συχνά να κρατιέσαι. Να μη βγάζεις ετούτο το θυμό. Να μην κάνει καμιά ηχώ το παράπονό σου. Η αδικία σου. Υποτακτικές οι κινήσεις σου. Απροβάριστες λες ότι είναι. Μα σε τούτο το θέατρο της ζωής έχεις κάνει χιλιάδες υποκλίσεις. Έχεις ξενυχτήσει με καλοδουλεμένους διαλόγους μονολόγους. Θα πεις. Δε θα πεις. Θα σου πουν. Δε θα σου πουν. Και σβήνεις και γράφεις το σενάριο. Και όλο λες ότι θα το ζήσεις. Μα το προτιμάς στο σανίδι.

Οργώνεις τη ζωή με μια δεύτερη απλησίαστη. Του κόσμου υπογράφεις δυο ζωές κι ας σου δόθηκε μία. Πού θα σε βρω; Πού θα με βρεις; Φωτεινοί φάροι γινόμαστε σε ολόμαυρες θάλασσες μα δεν ενώνονται πουθενά; Τζάμπα τα αφρισμένα μας κύματα. Τζάμπα τα κοράλλια, τα κοχύλια, τα βότσαλα στις ακτές και οι χρυσαφένιες μας αμμουδιές.

Σε κοιτάζω και σε νιώθω τόσο καλά που ένα κλικ να κάνει το μυαλό νομίζω πως κοιτάζω στον καθρέφτη. Πιάνω το πρόσωπο. Πρόσωπο προσωπείο. Νεκρό σημείο. Θα με βρω. Θα σε βρω. Πίσω από τις ρυτίδες των ανεκπλήρωτων. Θα βρεθούμε. Πίσω από ένα άτακτο ρολόι, πίσω από τα καταπιεσμένα μας λόγια, ανάμεσα σε αβάσταχτες σιωπές. Παράτες και παράτες από μεθυσμένα βράδια που ποτέ δεν ξημέρωσαν.

Μετρημένες οι απολαύσεις σου. Ενοχικά πολλές φορές σε βλέπω να αρπάζεις κομμάτι από το φυλαγμένο γλυκό σου. Κείνο που περιμένει τη γιορτή. Κείνο που περιμένει μια γιορτή. Και μου μοιάζεις…

…και σου μοιάζω…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Μέρες τώρα βλέπω αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου με θέμα όσα τράβηξε η ανθρωπότητα από τους σημερινούς -και όχι μόνο- συμμάχους μας, τους Γερμανούς. Ασχήμια, απανθρωπιά, βαναυσότητα και ό, τι αρρωστημένο μπορεί να γεννήσει το μυαλό του...

Σε χρώμα διαδρομές

Σε χρώμα διαδρομές

Από μια τζαμαρία μέσα.Κοιτώ τον Ουρανό. Kοιτώ μια κουκκίδα στο βάθος να χορεύει, να στροβιλίζεται και ακίνητη να μένει.Να μεγαλώνει. Να αλλάζει σχήμα.Γνώριμο σχήμα να παίρνει.Ν' αποχτά φτερά. Φτερούγες απλωμένες. Αστραφτερές.Στα χρώματα της Ίριδας.Κύκλους...

Μια μάνα

Μια μάνα

Η ωραιότερη περίοδος μια γυναίκας, για τις περισσότερες, είναι η εγκυμοσύνη. Εκτός από τις ορμόνες που χορεύουν σε τρελό ρυθμό, το συναίσθημα της προσμονής είναι στο έπακρό του. Νοιώθει εκείνο το "σποράκι" να μεγαλώνει και με τον καιρό κάτι φτερουγίσματα...

Μικρός τιτανικός

Μικρός τιτανικός

 Κοίταξε τώρα. Καπνίζω. Καπνίζω με ατελείωτη μανία και ο καπνός γεμίζει όλο μου το είναι. Πού είσαι να με αποτρέψεις, να με σταματήσεις από τη συνήθεια που σιχαίνεσαι τόσο πολύ; Μου έλεγες ότι το τσιγάρο θα με σκοτώσει. Μέγα λάθος. Θέλεις να σου πω εγώ τι...

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Οικονομία εαυτού

Οικονομία εαυτού

Σκορπίστηκες από 'δω κι από 'κει.Μοίρασες την ψυχή σου σε χίλια κομμάτια κι έδωσες σε όλους από λίγο.Μέχρι που άδειασες και τώρα δεν έχεις να σου δώσεις τίποτα.Τα πήραν όλα, αφού τα πρόσφερες. Σε εσένα, κανένας και τίποτα.Ας πρόσεχες… _γράφει η Νίκη...

Μια μέρα νεκρή

Μια μέρα νεκρή

Είναι ένα ταξίδι, που καρτεράω.Ένα ταξίδι με τρένο.Το ονειρεύομαι,Nα διασχίζει τις ράγες πάνω στη θάλασσα,Να κατεβαίνει στο βυθό,Να μου γνωρίζει την άβυσσο.Ξέρω.Ξέρω.Τα τρένα δεν ταξιδεύουνΠάνω σε θάλασσεςΟύτε καταδύονται σε βυθούςΜα είναι και αυτό ένα...

26 σχόλια

26 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    Χθες έγραψα ένα ποίημα για κάποιον διαγωνισμό, βασισμένο σε συναισθήματα και βιώματα εκείνης της στιγμής και είναι εκπληκτική η ταύτιση μέρους του κειμένου σου με αυτό…. Απίστευτο… Μένω άφωνος… Περιττεύει η κριτική όπως καταλαβαίνεις!!!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Ευχαριστώ πολύ.. Τριγυρίζει μάλλον το μυαλό πολλών από τα ίδια λόγια.. Καλό σου βράδυ.

      Απάντηση
  2. ΛέναΜαυρουδή Μούλιου

    Από τα καλύτερα κείμενα που έχεις γράψει και είναι τόσα πολλά αυτά. Το έχω ξαναπει είσαι χαρισματικίο παιδί . Να είσαι καλά.Ενθουσιάστηκα.

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Έχεις γράψει και έχεις μοιραστεί πολλά μαζί μας. Και κάθε φορά λέω αυτό είναι το καλύτερο!!! Μα τώρα νομίζω ότι ξεπέρασες κάθε προσδοκία. Μένω άλαλη και ταυτίζομαι με το μονόλογο σου… δεν ξέρω τι άλλο να πω; Υπέροχο! Δυνατό! Απίστευτο! Δεν έχω λόγια…

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Σοφία χαίρομαι που σου άρεσε τόσο πολύ και σε ευχαριστώ για τα γλυκά σου λόγια… Καλό βράδυ!

      Απάντηση
  4. Άννα Ρουμελιώτη

    Και μου μοιάζεις …. και σου μοιάζω … έτσι δεν είναι;;Ότι και να πω θα είναι πολύ λίγο … και το ξέρεις. Την αγάπη μου Μάχη μου!!

    Απάντηση
  5. Μαριάνθη Πλειώνη

    Ένας βαθιά συναισθηματικός μονόλογος,τόσο όμορφα γραμμένος,μιλάει στην ψυχή!!!! Μπράβο Μάχη,μου άρεσε πολύ!!!

    Απάντηση
  6. Έλενα Σαλιγκάρα

    Υπέροχο Μάχη! Δεν έχω λόγια! Από τα πιο ωραία σου.. Με άγγιξε πολύ.

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Έλενα σε ευχαριστώ πολύ. Καλημέρα!

      Απάντηση
  7. Βάσω Αποστολοπούλου

    “Ποιος είναι εκείνος που έβαλε όρια στη χαρά; Ποιος στην αγάπη;”

    Κανείς, Μάχη μου – ειδικά όταν πρόκειται για χαρισματικά πλάσματα όπως εσύ!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Τα λόγια σας με τιμούν…Ευχαριστώ πολύ

      Απάντηση
  8. Ελένη Ιωαννάτου

    Δυνατό Μάχη μου!!!
    Κραυγή ζωής που σιωπά!!!

    Με συγκίνησαν, για κάποιο λόγο, τα λόγια σου!!!

    Μα φυσικά μοιάζουμε. Άλλωστε τις ίδιες ανάγκες έχουμε.

    Καλό μεσημέρι!!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Ναι, έτσι είναι Ελένη μου. Καλό μεσημέρι

      Απάντηση
  9. vaso kostoglou

    ” Και όλο λες ότι θα το ζήσεις. Μα το προτιμάς στο σανίδι. ” Όσο το διαβάζω, τόσο ταυτίζομαι.

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Καλημέρα Βάσω. Είναι μονόλογος για αρκετούς από εμάς….

      Απάντηση
  10. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Έχεις πολλά να πεις μ’ αυτό τον τρόπο γραφής!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου