«Μια βότκα, παρακαλώ!». (Σημειώσεις ημερολογίου εγκλεισμού)

2.04.2020

 

«Μια βότκα, παρακαλώ!». «Με φυσικό χυμό πορτοκάλι, λίγο πάγο και διπλή μεζούρα βότκας», είπα καθισμένη αναπαυτικά στον καναπέ του καθιστικού μου… 

Ειδικά αυτό το τελευταίο το τόνισα, γιατί μία βότκα με φυσικό χυμό πορτοκάλι χωρίς διπλή μεζούρα βότκα είναι απλώς ένας φυσικός χυμός πορτοκάλι με μια υποψία αλκοόλ κι αυτό -πίστεψέ με- δεν το θέλεις, όταν ψάχνεις κάτι να σου κατευνάσει τα νεύρα, μια κρύα νύχτα που η διάθεση σου ταλαντεύεται σαν εκκρεμές…

Αμέσως μόλις έκανα την παραγγελία μου, σηκώθηκα ανυπόμονα και βιαστικά από τον καναπέ και κατευθύνθηκα προς στην κουζίνα, κάνοντας μία στάση πρώτα για να αρπάξω το μπουκάλι της βότκας από το μπουφέ και ένα κρυστάλλινο ποτήρι από τη βιτρίνα με τα ποτήρια και τα φλυτζάνια που είναι για ιδιαίτερες περιπτώσεις και που βρίσκεται ακριβώς δίπλα του. Έβγαλα τον πάγο από τον καταψύκτη και ετοίμασα τη βότκα μου με ύφος επαγγελματία μπάρμαν σε πεντάστερο ξενοδοχείο! Το καλύτερο όμως είναι ότι την ετοίμασα έτσι ακριβώς όπως την πίνω, πράγμα σπάνιο να το πετύχεις εκεί έξω, στην άλλοτε κανονική σου ζωή… 

Στη συνέχεια, τοποθέτησα το ποτήρι με την πολυπόθητη βότκα σε ένα δίσκο επενδυμένο με μαύρο δέρμα, μαζί με ένα μικρό σφυρήλατο μπολ γεμάτο αλμυρά κράκερ σε διάφορα σχήματα και κυρίως με τον αέρα έμπειρης σερβιτόρας ξεκίνησα για το καθιστικό… 

Στο σημείο αυτό άρχισα σιγά-σιγά να παραιτούμαι από τους προηγούμενους ρόλους που με ζήλο τόση ώρα υποστήριζα και αφού ακούμπησα ευλαβικά το δίσκο στο τραπέζι του καθιστικού, εκσφενδονίστηκα στον καναπέ και άραξα εκεί με ύφος πολλών καρδιναλίων να απολαύσω τη βότκα μου, αφού πρώτα ευχαρίστησα ευγενέστατα τον εαυτό μου!

Κλεισμένη για μέρες στο σπίτι, όπως άλλωστε και το μεγαλύτερο κομμάτι του πλανήτη γη, αρνούμαι να κοιτάζω όλη μέρα τηλεόραση για να ενημερώνομαι για τους όλο και αυξανόμενους αριθμούς των κρουσμάτων και των θανάτων εξαιτίας της νέας επιδημίας! Έχω κλείσει τηλεόραση κι έχω αποφασίσει να αναμετρηθώ με τον εαυτό μου πρώτα από όλα, διευρύνοντας τους ορίζοντές μου και -γιατί όχι- τα ταλέντα μου! Μέχρι τώρα κυρίως έγραφα για να εξιλεωθώ, τώρα θα εμπλουτίσω το ρεπερτόριο της ζωής μου αναλαμβάνοντας κι άλλους ρόλους! 

Γιατί μη νομίζεις πως δεν ακολουθώ την ίδια self-service τακτική και με τον πρωινό και απογευματινό καφέ, με το μεσημεριανό και βραδινό γεύμα κι όταν επίσης χρειάζομαι υπηρεσίες περιποίησης μαλλιών, μανικιούρ πεντικιούρ κλπ. Για να μην αναφερθώ στην ώρα της γυμναστικής που μόνη ενθαρρύνω, εμψυχώνω, μετρώ επαναλήψεις, μόνη βογκώ κι αναστενάζω: «φτάνει τόσο», «δεν αντέχω», «έλεος»…

Εγκλεισμός  είναι αυτός και θέλει την καλοπέρασή του και την τρέλα του! Γιατί καλύτερα να παριστάνω τη σερβιτόρα, μπαργούμαν, μάστερ σεφ, κομμώτρια, αισθητικό, personal trainer και πάει λέγοντας, όσο βρίσκομαι σε κατ’ οίκον περιορισμό -μπαίνοντας μάλιστα και στο πετσί του ρόλου- παρά είτε να κοιτάω ανέκφραστα το ταβάνι της κρεβατοκάμαρας για ώρες ατελείωτες ή ακόμα χειρότερα να θυμώνω με όλους και με όλα και να ξεσπώ με σπασμωδικές κινήσεις. Τώρα κρατάμε αντοχές για να μαζέψουμε μετά τα κομμάτια…

– «Μια βότκα ακόμη παρακαλώ λοιπόν»! (εγώ)

– «Αμέσως!» (πάλι εγώ)

– «Ευχαριστώ!» (εγώ)

– «Παρακαλώ!» (εγώ, ποιος άλλος;) 

– «Στην υγειά μας!» (μάντεψε… εγώ!) 

_

γράφει η Ελένη Δεληβοριά

Ακολουθήστε μας

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Διαβάστε κι αυτά

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Lena Mavroudi Mouliou

    Αισιόδοξο,χωρίς μουρτζούφλα και θανατίλα,Μου άρεσε

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου