Μπομπ Ντίλαν – Χτυπώντας στην πόρτα του παραδείσου (Knockin’ on Heaven’s Door)

18.10.2016

Μαμά, πάρε αυτό το σήμα από εμένα
δεν θα το χρειαστώ άλλο πια
σκοτεινιάζει, πολύ σκοτεινιάζει για να δω
νιώθω σαν να χτυπάω στην πόρτα του παραδείσου.

Χτυπώ, χτυπώ, χτυπώ
στην πόρτα του παραδείσου.

Μαμά, άσε τα όπλα μου στο πάτωμα
δεν μπορώ να τους ρίξω άλλο πια
αυτό το μεγάλο μαύρο σύννεφο έρχεται κάτω
νιώθω σαν να χτυπάω στην πόρτα του παραδείσου.

 

 

[Σε ελεύθερη μετάφραση]

Σωκράτης Α. Τσελεγκαρίδης

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου