Μ’ ένα μαύρο σταυρό στην καρδιά

17.09.2015

 

 

Του κόσμου που μ' αρνιέται καθαρά
δεν έχω χρέη
περιττή στην πολιτεία του τσιμέντου
και στους δρόμους τ' ουρανού απαίδευτη
τι γυρεύουν ανάμεσα στ’ άστρα

τα κόκκινα γοβάκια
...εσένα στο φως.
Φτερουγίσματα δειλά
το ταξίδι σου έχει ένα όνομα
ξεθωριασμένο βελούδο κόκκινο

στα χείλη
μ' ακούς
μα δεν ξέρεις πώς να γυρίσεις.
Κλεισμένη βαθιά μέσα μου
η μορφή σου με λέξεις
το τελευταίο ηλιοβασίλεμα
αυτό που έβλεπες
εκείνο το σούρουπο

απ' το μεγάλο παράθυρο
και τα μάτια σου γεμάτα πετροχελίδονα.
Έχω ανάγκη να σφετεριστώ

το χρόνο του ονείρου
Να χτυπήσω την πόρτα όπως παλιά
να μου ανοίξεις
και να με δεις με το σπασμένο μου σπαθί
πολέμησα μαζί σου.
Δεύτερη φορά, με ένα βλέμμα

να μου πάρεις
τη σκληρή υπόσχεση να μη λυγίσω
ωθούμενη από κάποια μυστική επιταγή της ψυχής.
Μ' ένα μαύρο σταυρό στην καρδιά
η παπαρούνα θα διαλαλήσει τη μνήμη απ' το χάδι σου
Αύριο... στην αναπάντεχη χαρά της αφής
εκεί στο φιλιατρό του πηγαδιού
με τη δροσερή αίσθηση του αέρα

να θυμίζει
εκείνη τη μυστική σου ώρα
τότε που άδειαζε το ποτήρι
έφυγες, μ' ένα ψίθυρο ή μήπως

ήταν λυγμός
" η ζωή είναι ζητιάνα "
και... η αθανασία;

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

Συναυλία

Συναυλία

 Το αίσθημα στις συναυλίες, οι κρυφές μας συνομιλίες.  Δυνατά χειροκροτήματα, απαλά μικρά αγγίγματα.  Εικόνες από κτήρια, χειμώνα δίπλα από τα κοιμητήρια.  Φωνή αγγέλου, ξένη γλώσσα, μεταφράζω στο αυτί σου και κοιτάς αλλού.  Το σκοτάδι κρύβει τα γλυκά εκφραστικά σου...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    …ωθούμενοι πάντα…. από κάποια μυστική επιταγή της ψυχής….αυτή οδηγεί…αυτή δίνει θάρρος..δύναμη…αυτή ορίζει το πάλι από την αρχή ή το τέλος…

    Την καλημέρα μου και την αγάπη μου!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Η ψυχή, μια σπίθα στην άβυσσο, η ψυχή που για να καταλάβει τ΄ανάστημα της καλεί το σκοτάδι ν’ αναμετρηθεί μαζί του, χωρίς να φοβάται πια και τούτο γατί ξέρει καλά πως ο σκοπός της ζωής δεν περιορίζεται μόνο στο να αποκτήσει τη γνώση της πραγματικής αγάπης, αλλά επιβάλλεται να την κάνει πράξη και άσκηση στην καθημερινότητα. Την αγάπη μου Μάχη. Σ’ ευχαριστώ από καρδιάς.

      Απάντηση
  2. Γιάννης Πανδρεμένος

    Να μου ανοίξεις και να με δεις με το σπασμένο μου σπαθί πολέμησα μαζί σου.
    Υπέροχο!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Καμιά φορά Γιάννη, η συνείδηση είναι εκείνη που καθορίζει την έκφραση και τη θέληση. Η Αγάπη είναι το μέγιστο αγαθό. Από Αγάπη και μόνο, μπορείς να δώσεις μια μάχη κι ας είναι με το σπασμένο σου σπαθί…

      Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Ελένη μου, με τα καλά σου λόγια, τα λόγια που γίνονται έξοδοι κινδύνου…

      Απάντηση
  3. sofiakioroglou

    Η πένα σας πολύ ιδιαίτερη όπως πάντα. Δυνατά συναισθήματα και έντονος λυρισμός πάντα χαρακτηριστικά δοσμένα με το δικό σας μοναδικό και ανεπανάληπτο ύφος γραφής.

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Η ταπεινή προσπάθεια μου, δεν είναι τίποτα άλλο από ανάγκη και έκκληση, να επαναπροσδιορίσουμε τη θέση μας σ’ αυτό το πέρασμα της ζωής και να σκεφτούμε με την καρδιά μας, από την αρχή, να λυτρωθούμε αναγνωρίζοντας τη δύναμη του αφοπλισμού της ευκολίας και του εφησυχασμού, να κοιταχτούμε στα μάτια και τα βλέμματα να μετρούν σπίθες δικαιοσύνης, ελευθερίας, αλληλεγγύης, αληθινής ομορφιάς. Ευχαριστώ Σοφία.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου