Να μείνω με την αθωότητά μου λοιπόν, να μείνω με το λίγο μου.

19.09.2015

 

Είχα σκεφτεί να φτιάξω από φωνές
πουλιών ο ονειροπόλος
ένα ποίημα χωρίς βάρος:
όπως ο ουρανός που είναι πάνω μας:
απέραντος κι ωστόσο τόσο ανάλαφρος
σαν φροντισμένος του θεού εμπνευσμένος αέρας...

Κοιμόμουν μες τα περιβόλια όταν ενός αγγέλου χέρι
έτσι με σκούντηξε.

Σύννεφα έκαναν δυναμική την κάθε που σκεφτόμουνα ο ερωτευμένος
ζωγραφική!
Εκεί- μες τους αιθέρες.

Να μείνω με την αθωότητά μου λοιπόν, να μείνω με το λίγο μου.
Να κοιτώ τα ωραία μάτια μιας κοπελιάς και να ξέρω
πως μακριά και κάποτε ξεγίνονται οι εξουσίες
και δεν υπάρχει πια ο θυσιασμένος
αμνός.

Ωραία βελάζει λοιπόν το πέλαο
το μέσα μου- ωραία χλιμιντρά
το άλογο της σκέψης.

Ωραία κι ο άνθρωπος δικαιώνεται- κι η ποίηση
είναι αυτό το χλοερό λιβάδι όπου μέσα του
τρέχουν μωρές παρθένες κόρες πεταλούδες
που γλεντάνε την ζωή με ασπούδα…

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

Έρως

Έρως

Από την πλούσια γενιά του πατρός σου  Στην μίζερη μεριά της μητρός σου...   Πώς γίνεται να κάνεις τέτοιο σαματά  Όταν μπαίνεις στην ψυχή βαθιά, Να χτυπάς βαριά την καρδιά και το μυαλό  Το μόνο που μ΄ αφήνεις· τον αναστεναγμό.   Να τρέμω σαν το ψάρι, να...

11 σχόλια

11 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Είχα σκεφτεί να φτιάξω από φωνές
    πουλιών ο ονειροπόλος
    ένα ποίημα χωρίς βάρος:
    όπως ο ουρανός που είναι πάνω μας:
    απέραντος κι ωστόσο τόσο ανάλαφρος
    σαν φροντισμένος του θεού εμπνευσμένος αέρας…

    Εκεί στάθηκα εγώ. Αυτοί οι στίχοι φτερούγισμα περιστεριού.
    Μόνο ένα παιδί θα μπορούσε να εκφράσει αυτή την επιθυμία, να κάνει τέτοιού είδους σκέψη.
    Στρατή, είστε άνθρωπος με ενσυναίσθηση. Έχετε τον τρόπο να εισχωρείτε σε μια παιδική ψυχή.
    Αυτό είναι πολύ σημαντικό! Σας κάνει να βρίσκετε πιο κοντά Θεό.
    Δεν ξέρω βέβαια, μήπως η εργασία σας σχετίζεται με παιδιά.

    Όχι. Να μην χάσετε την αθωότητα σας Στρατή! Να μείνετε έτσι όπως ακριβώς είστε. Να μας ανοίγετε και μας την πόρτα κάποιες στιγμές, να αντικρίζουμε λίγο τον κόσμο μέσα από τα παιδικά μάτια σας!!!

    Ευχαριστούμε πολύ!!!

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    πολύ όμορφο!!! όπως ο ουρανός που είναι πάνω μας.

    Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    Ας μέναμε Στρατή όλοι μας με τούτη την αθωότητα ..το λίγο…εκεί που δεν υπάρχει θυσιασμένος αμνός..εκέι που ξεγίνονται οι εξουσίες…

    Ονειρικό…ουτοπικό..λαχταριστο …και άπιαστο το τοπίο σου…με καλεί σε εκείνο το λιβάδι για να δω τη δικαίωση που περιγράφεις..έστω για λίγο…

    την καλησπέρα μου…

    Απάντηση
  4. Κουλιανός Γεώργιος

    Όμορφες εικόνες, φιλέ μου, όμως, ενώ σαφώς δεν υπακούει στους “κανόνες” της αυτόματης γραφής, δεν υπάρχει καμία προοπτική στο ποίημα, ένας οριοθετημένος δρόμος τον οποίο σου προτείνει να διαβείς. Μοιάζει με συρραφή.

    Απάντηση
    • ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

      Τώρα που το διαβάζω κι εγώ, ίσως έχετε δίκιο· εξάλλου εσείς κάτι θα ξέρετε παραπάνω.
      Εγώ χαίρομαι να συναντώ “ειδικούς”..
      Πρέπει να μαθαίνουμε..
      Σας ευχαριστώ!

      Απάντηση
  5. Άννα Ρουμελιώτη

    Εκεί που ξεγίνονται οι εξουσίες ….. σε έναν απέραντο γαλάζιο ουρανό γεμάτο αθωότητα!!!!!!

    Απάντηση
  6. Ανώνυμος

    Ελένη, Σοφία, Μάχη, Άννα.…
    Εμείς το ξέρουμε καλά ότι η Ουτοπία μας θρέφει και την έχουμε ανάγκη γιατί ερχόμαστε από μάχες που δεν είναι μόνο του μυαλού.
    Είναι ιερότερος ο δικός μας προσανατολισμός.
    Κι όπως στολίζουμε τα ποιήματα με νοήματα και λέξεις, αφήνουμε πίσω μας ένα ίχνος για να το ακολουθήσουν οι ερωτευμένοι με τις Αθωότητες….

    Απάντηση
  7. ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

    Ελένη, Σοφία, Μάχη, Άννα.…
    Εμείς το ξέρουμε καλά ότι η Ουτοπία μας θρέφει και την έχουμε ανάγκη γιατί ερχόμαστε από μάχες που δεν είναι μόνο του μυαλού.
    Είναι ιερότερος ο δικός μας προσανατολισμός.
    Κι όπως στολίζουμε τα ποιήματα με νοήματα και λέξεις, αφήνουμε πίσω μας ένα ίχνος για να το ακολουθήσουν οι ερωτευμένοι με τις Αθωότητες….

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου