Δε σε βρήκα ποτέ…

28.08.2016

labyrinth

[Δε σε γνώρισα ποτέ μου]
Στο χρόνο που ατέρμονα διαγράφει
Έχοντας κλέψει το αδράχτι της μοίρας
Μεταμφιεσμένος πονηρά ξεγελά
Τα τρωτά μου σημεία τα φθαρτά
Δε σε βρήκα πουθενά να γυρνάς

 

[Δε σε άκουσα ποτέ μου]
Στο φύλλωμα των δέντρων μόνο πουλιά
Ταξίδια ήχων και χρώματα πολυποίκιλα
Μια φύση αγία και αμαρτωλή μαζί
Που μόνο το χώμα γνωρίζει τα μυστικά της
Δε σε βρήκα πουθενά να αντηχείς

 

[Δε σε έχασα ποτέ μου]
Στου νου τα απροσπέλαστα μονοπάτια
Ένας λαβύρινθος από μεθυσμένα βήματα
Με οδηγούσε πάντα στα σκοτάδια της σκέψης
Με έξοδο διέξοδο που πάντα πάλευα να βρω
Δε σε βρήκα ποτέ να στέκεις στην πόρτα

 

[Δε σε μίσησα ποτέ μου]
Στο μισοφέγγαρο που πάντα περίμενα
Να γεμίσει μια επιθυμητή Πανσέληνο
Μια αδηφάγα Ανατολή και σκληρή
Τα όνειρά έπιανε γερά σαν δραπετεύαν
Δε σε βρήκα ποτέ εσένα να διώκεσαι

 

[Δε σε αναζήτησα ποτέ μου]
Ταξίδια στο χρόνο άδεια και λειψά
Σημεία στο χάρτη αναμνηστικά
Τον τόπο της αγάπης δεν πατήσανε
Φωτογραφίες λαμπερές κλεμμένες μονάχα
Δε σε βρήκα πουθενά να λείπεις

 

[Δε σε θέλησα ποτέ μου]
Στο φαγωμένο μου σώμα μπερδεμένα
Τα όχι και τα ναι διπλές χαρακιές
Αργοσβήνανε τις φλογερές επιθυμίες
Πάντα φύσαγε αγέρι εκδικητικό για όλα αυτά
Δε σε βρήκα ποτέ ανάγκη ετερόφωτη

 

[Δε σε αγάπησα ποτέ μου]
Σε μια βάρκα ταξίδι και σε θάλασσα άχνη
Το γλυκό να κερνά η αγάπη μου μόνο
Και να στάζει το σώμα το γαλάζιο το χρώμα
Να φωτίζει η σκέψη σε ένα λόγο μετάξι
Δε σε βρήκα ποτέ να σε λέω Αγάπη…

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Αλήθεια, αν τρυπώσουν στην καρδιά και τον νου τόσα ”Δεν” αξίζει τον κόπο;;;; Συγκλονιστικός ο τρόπος της ‘παραδοχής των ”Δεν” σου αγαπημένη μου Μάχη… υπέροχη και πρωτότυπη όπως πάντα η πένα σου!!!!!!! Την αγάπη μου και την καλημέρα μου από την πατρίδα σου!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Χριστίνα Σουλελέ

    Στο χρόνο που ατέρμονα διαγράφει, έρχονται οι παραδοχές του “δεν” να δίνουν στο χρόνο ταξίδια λειψά. Παραδοχές που αν δεν ομολογούνταν ΔΕΝ θα προχωρούσαμε μπροστά. Καλημέρα Μάχη!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    […] Στο φαγωμένο μου σώμα μπερδεμένα
    Τα όχι και τα ναι διπλές χαρακιές
    Αργοσβήνανε τις φλογερές επιθυμίες
    Πάντα φύσαγε αγέρι εκδικητικό για όλα αυτά […]

    ε ναι …….

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου