Ξυλομπογιές

Δημοσίευση: 12.09.2015

Ετικέτες

Κατηγορία

 

 

Πάντα τετράγωνα ζωγράφιζες τον κόσμο.
Τετράγωνους ανθρώπους. Τετράγωνα και σπίτια.
Μα δεν έχουν παράθυρα όλα τα σπίτια, όταν δεν θέλεις έξω να κοιτάς.
Κι αυτός ο ξέμπαρκος ήλιος εκεί πάνω στην γωνιά δεν φέγγει για όλους, κι ας χαμογελά.
 
Δεν είναι χαρτί ο κόσμος να τσαλακώνεις αν δεν σ ’αρέσει, και να πετάς.
Δεν ζωγραφίζονται τα αισθήματα τετράγωνα σε κόλλες.
Ούτε έχει χρώμα η ζωή αν δεν την βάψεις.
 
Μα εσύ προτίμησες χαμόγελα σε πρόσωπα να φτιάχνεις.
Να ενώνεις θάλασσες και ουρανούς με μια γραμμή.
Να ζωγραφίζεις μάσκες να σου μοιάζουν.
Να σπας τα δάχτυλά σου…
Με ξυλομπογιές.

 

_

γράφει ο Γιάννης Πανδρεμένος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Τρία ποιήματα

Τρία ποιήματα

1. Στο μικρό δωμάτιο, μέτρησε τέσσερις  άσπρους τοίχους. Ψηλά ο ουρανός. «Ήρθε η Άνοιξη», σκέφτηκε. Τους έβαψε γαλάζιους  και πνίγηκε στη θάλασσα. 2. Στο σκονισμένο κομοδίνο  είχε ξεχάσει τα σκουλαρίκια της. Με χάλκινες ζωγραφιές.                Σε κλουβί, μικρά...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. Μαχη Τζουγανακη

    Υπεροχο..

    Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Δυνατό πολύ!!!!!

    Απάντηση
  3. Γιάννης Πανδρεμένος

    Σας ευχαριστώ πολύ. Δύναμη για νέες προσπάθειες τα σχόλιά σας

    Απάντηση
  4. Αθηνά Μαραβέγια

    “Δεν ζωγραφίζονται τα αισθήματα τετράγωνα σε κόλλες.
    Ούτε έχει χρώμα η ζωή αν δεν την βάψεις.”
    Ακριβώς έτσι!!!!!!!!!
    Ευχαριστώ!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου