Select Page

Ο θάνατος, που δεν βλέπεις

Ο θάνατος, που δεν βλέπεις

Ο θάνατος, που δεν βλέπεις / ξαπλώνει δίπλα σου κάθε βράδυ / στο προσκεφάλι σου αφέντης / αγγελιοφόρος από κρανίων τόπους / ο θάνατος, που δεν βλέπεις / ρέει στο αίμα σου / αίμα αθώων / ένα με τις φλέβες σου / δηλητήριο αργό / ο θάνατος, που δεν βλέπεις / η λάμψη στα μάτια / τα γελαστά πρόσωπα / η δίψα στο βλέμμα / ο θάνατος, που δεν βλέπεις / ψιλά γράμματα στα πρωτοσέλιδα / υποκριτικές κραυγές στα κοινωνικά δίκτυα / ο θάνατος, που δεν βλέπεις / κάθε λεπτό / κάθε στιγμή / ένας ξερός αριθμός / τόσοι εχθές / τόσοι σήμερα / κι αύριο; / πόσοι αύριο; / Ο θάνατος, που δεν βλέπεις / ματωμένος ο ιδρώτας σε κάθε σου ξύπνημα / εφιάλτης, που αμέσως ξεχνάς.

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου...

4 Σχόλια

  1. Βάσω Καρλή

    Άννα μου, μέσα σε λίγες γραμμές με εξαιρετικό τρόπο απεικονίζεις το πραγματικό, έχοντας την ικανότητα ν΄ αγγίζεις τον αναγνώστη. Καλή σου μέρα.

    Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Βάσω μου τα σχόλιά σου είναι ιδιαίτερα τιμητικά!Σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Καλή σου μέρα!!

    Απάντηση
  3. mariam

    κι απ την αλλη ο θανατος γιατι να ναι κατι το τρομακτικο; η το ξενο; το γεγονος και μονο οτι ειναι εκει, στο προσκεφαλι σου, παρεα της καθε στιγμης σου, δεν θα επρεπε να τον κανει μερος της ζωης; γιατι τον εχουμε ξεχωρα; γιατι τον βαζουμε αντιμετωπα σαν αντιπαλο; οταν ο ιδιος δεν εχει αντιπαλοτητα: ειναι απλα εκει οπως ειναι κι η ζωη.
    ισως να ειναι μια αλλη ζωη, ισως η ζωη να ειναι αυτο που ελεγε η Γιουρσεναρ: “Η φυλακη μου” κι αρα ο θαναοτος τοτε θα ηταν η λυτρωση, η ανασα του πνιγμενου που σκαει επιτελους στη επιφανεια.
    γιατι οχι βρε παιδια;:)

    Απάντηση
  4. Σοφία

    Άννα μου υπέροχο ! Τι νόημα τι συναισθήματα ! Πάντα αγγίζουν την ψυχή μου τα γραπτά σου!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!