Select Page

Ο θάνατός σου, η ζωή μου

Ο θάνατός σου, η ζωή μου

sad_woman

Μπαίνω ξαφνικά από το πουθενά στη ζωή σου, στο σπίτι σου. Νομίζω και πιστεύω ακράδαντα πως είμαι καλλονή κι εσύ ένα σίχαμα. Σου κλέβω τον άντρα κι εσύ, επειδή είσαι υπεράνω, που τόσο μ’ εξοργίζει, προσποιείσαι πως δεν αντιλαμβάνεσαι τι παίζεται κάτω από τη μύτη σου.
Βλέπεις, έχω μάθει από τη μάνα μου πως ό,τι μου αρέσει, ό,τι θέλω, πρέπει και οφείλω να το αποκτήσω.
Και αυτό έκανα και σε σένα. Όλοι το έβλεπαν, εκτός από σένα. Όλοι μας κουβέντιαζαν και μας κοιτούσαν με μισό μάτι και αυτό μου έδινε ικανοποίηση. Και το πιο αστείο: δεν τολμούσε κανείς να μας πει κατάμουτρα οτιδήποτε. Κι εσύ, από την άλλη μεριά, μαράζωνες και μαράζωνες. Σας είχα όλους να με υπηρετείτε, εκτός από τη μάνα μου, που ήθελε έναν πιο «κλασάτο» για μένα. Της έπεφτε λίγος ο δικός σου άντρας.
Πέρασαν κάποια χρόνια μ’ αυτό το παιχνίδι μου, που μου έδινε ζωή, όταν κάποια μέρα τον έδιωξες από το σπίτι. Τι έκανες; Πώς τόλμησες; Πώς μπόρεσες; Ποιον ρώτησες; Με ποιο δικαίωμα μου χάλασες το «απαγορευμένο» μου; Ποιος σου είπε πως εσύ μπορείς να μου αναστατώνεις τη ζωή και τα σχέδιά μου; Ποιος σου είπε ότι μπορείς να μου αναποδογυρίσεις τη ζωή;
Ντροπή και αίσχος σου. Ανήθικη. Παλιογύναικο. Τόλμησες να τα βάλεις μαζί μου; Θα σε αφανίσω. Θα σε κάνω να μην ξέρεις ούτε τ’ όνομά σου. Θα σε αναγκάσω ν’ αλλάξεις γειτονιά. Θα σε κλείσω στο τρελάδικο. Θα σε εξουδετερώσω.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά που μου προκάλεσες, έχεις το θράσος να με χαιρετάς και ειδικά όταν είναι και άλλοι μπροστά. Τόσο ξιπασμένη είσαι; Και σε βλέπω να είσαι κάθε μέρα και καλύτερα, κι εγώ κάθε μέρα και χειρότερα.
Εκείνος έφυγε για το χωριό του κι έπαψα να τον βλέπω, όπως παλιά. Έπαψε να μου παρέχει τα πάντα, όπως παλιά. Έπαψα να είμαι το Α και το Ω της ζωής του, όπως παλιά.
Και για όλα αυτά φταις ΕΣΥ και μόνον ΕΣΥ. Σε μισώ, σε σιχαίνομαι, θέλω το κακό σου, μήπως καταφέρω και χαμογελάσω ξανά. Διότι με στοίχειωσες και δεν μπόρεσα να κοιτάξω άλλον άντρα. Ήθελα και θέλω αυτόν, τον συγκεκριμένο, με μία προϋπόθεση: να είναι πάλι μαζί σου και παντρεμένος και παρέα να σου κάνουμε τη ζωή κόλαση.
Θα ζω, θ’ αναπνέω και θα υπάρχω, μέχρι να σε δω να είστε ξανά μαζί, για να σου τον ξαναπάρω. Θα βάλω λυτούς και δεμένους, θα χρησιμοποιήσω μέσα θεμιτά και αθέμιτα, για να γίνουν όλα όπως πριν, γιατί έτσι τα θέλω ΕΓΩ. Κατάλαβες, παλιογύναικο; ΕΓΩ.

Σ.σ.: Προσπάθησα πολύ να γράψω κάτι τόσο άσχημο. Τα τελευταία χρόνια παρακολουθώ στον κινηματογράφο και στις τηλεοπτικές σειρές να υπάρχει τόση αρρώστια στα μυαλά και στις εικόνες. Ίντριγκες-δολοπλοκίες, σκοτωμοί, φόνοι και δολοφονίες, αίμα κόκκινο να κυλά άφθονο κι από κείνο που δεν βλέπουμε… Θαρρώ πως «ο θάνατός σου, η ζωή μου» είναι λίγο πιο «υγιές» και light, όπως λέμε στα ελληνικά… Λέτε;
Πάντως, οφείλω να σας ομολογήσω πως, γράφοντάς το, αρρώστησα…

 

-

γράφει η Αθηνά Μαραβέγια

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

12 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Αρρωστημένο μυαλό η κυρία. Ιντριγκάρεται στο να κλέβει τον έρωτα (ποιον έρωτα;)και την Αγάπη(ποιαν Αγάπη;)Οι νορμάλ σχέσεις την αφήνουν αδιάφορη . Απολαμβάνει την απελπισία του προδομένου και είναι το καλύτερό της. Της ανεβάζει τη λίμπιτο. Και καλά ΑΥΤΗ αρρωστημένη Μα και ο …ΑΥΤΟΣ; για φτύσιμο δεν είναι;
    Αθηνά γιατί χάνεσαι ;;;
    ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

    Απάντηση
  2. Αθηνά Μαραβέγια

    Χριστό Ανέστη, κυρία Λένα μου (πολύ θα με βόλευε ο ενικός…), ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο! Και οι δύο είναι τόσο ΑΡΡΩΣΤΟΙ που με ξέκαναν γράφοντάς το… Προσπάθησα να μετρήσω τα όριά μου…
    Πράγματι, χάνομαι, γιατί, αν δεν έσω να “πω” κάτι, νομίζω πως είναι καλύτερα να σιωπώ. Ήταν και λίγο φορτωμένη η βδομάδα… Ελπίζω να έχω κάτι να πω τις επόμενες μέρες, έστω στη σελίδα μου. Πάντως ευχαριστώ για την παρατήρηση της “απουσίας” μου. Είναι όμορφο ν’ αποζητιέσαι!!!

    Απάντηση
  3. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Μα τι έχετε πάθει οι περισσότεροι με τον Ενικό ; Μια ΧΑΡΆ είναι και τον προτιμώ στις ανθρώπινες σχέσεις. Κόψε και το ”κυρία” Αθηνάάάάάά.

    Απάντηση
  4. Σοφια Ντουπη

    Αθηνά μου δυνατό και πάλι το θέμα του μονόλογός σου … με τόσο Εγώ…φυσικά δεν μου κάνει εντύπωση!!! Υπάρχει σίγουρα γύρω μας κι ας είναι τόσο αρρωστημένο!!! Χρόνια πολλά!!!

    Απάντηση
  5. Αθηνά Μαραβέγια

    Αμέσως και πάραυτα, αγαπημένη Λένα!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  6. Αθηνά Μαραβέγια

    Χρόνια καλά σε όλους μας! Και ναι, υπάρχουν τόσο αρρωστημένα ΕΓΩ…. ΔΥΣΤΥΧΩΣ…

    Απάντηση
  7. Ανώνυμος

    Η ζωή εχει την ταση να επιστρεφει συμπεριφορες! πολυ ωραιο αρθρο
    κι εμπνευσμενο απο τη ζωη!

    Απάντηση
  8. Μάχη Τζουγανάκη

    Αθηνά μου, έτσι είναι…κυκλοφορούν τελευταίως πολλά τέτοια αρρωστημένα μυαλά…απορούμε πλέον για το τι είναι υγιές και τι όχι…
    Χρόνια πολλά και πάλι!

    Απάντηση
  9. Αθηνά Μαραβέγια

    Ευχαριστώ τον/την Ανώνυμος, και ναι, η ζωή έχει την τάση αυτή!!! Ευτυχώς!!!

    Απάντηση
  10. Αθηνά Μαραβέγια

    Μάχη μου, σ’ ευχαριστώ πολύ!!! Και αντεύχομαι!!! Ελπίζω να μην ειμαστε λίγοι αυτοί που απορούμε και να γνωρίζουμε το υγιές!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  11. Έλενα Σαλιγκάρα

    Όσο το διάβαζα φανταζόμουν μια γυναίκα με μάτια που γυαλίζουν από οργή και τρέλα! Σε ποια μονοπάτια άραγε μας ωθεί η διαστροφή…

    Απάντηση
    • Αθηνά Μαραβέγια

      Πράγματι, καλή μου Έλενα…
      Σ’ ευχαριστώ που στάθηκες. Καλό μας βράδυ και μακριά από τέτοιους ανθρώπους.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!