Ο χρόνος Αύριο… με μπλε τριαντάφυλλα

8.09.2015

 

 

Σκοτάδι βαθύ κλείνεις τα μάτια,
βελούδο και σκόνη της μνήμης
αφήνεσαι μα δεν ξεχνιέσαι
γέρνοντας το κεφάλι

προς τα πίσω
η σκουριά του φάρου σκουριά

της ψυχής.
Κυκλωμένες με φεγγάρια

οι θύμησες
πληγές ανοικτές
συνεχείς οι αντιθέσεις στον ορίζοντα
... "η σοφία απέναντι στην άγνοια".
Μη γελάς, ακούω καθαρά

τη φωνή της ερήμου
και του ανέμου τον ψίθυρο
ανάμεσα από φοινικιές και άστρα.
Νικημένα τα όνειρα θα επιστρέψουν
ναυάγια στη συντριμμένη αυγή.

Σύννεφα ταξιδεύουν

στα πονεμένα στήθη
μετράς τις ανάσες πριν το τέρμα
στη νοσταλγία του κεραυνού παγιδεύτηκες
καινούρια αγάπη σαν ανοιξιάτικη φυλλωσιά.
Με σιωπές και κοφτές μαχαιριές
χιμά το παρελθόν από παντού στην καρδιά.
Στη γωνιά του δρόμου
οι φανοστάτες τρεμοσβήνουν στη βροχή
η πολιτεία κοιμάται βαθειά
τώρα που η φωτεινή πλευρά του κόσμου
κρυμμένη, αφήνει την ομίχλη
να ξεδιπλώνεται μητέρα αισθήσεων και εμπειριών

και διαφευγόντων νοημάτων.
Είναι άραγε τέχνη να χάνεσαι,
ν' αγαπάς, ν' αγαπιέσαι...

Χαραγμένο στο αρμυρίκι το σημάδι

του Έρωτα
τώρα μια λέξη τελείως ασήμαντη
έχει γίνει στα χείλη
καμιά ψευδαίσθηση πια.
Χάνεσαι κυνηγημένος στο πλήθος,
θέλω να χορέψω... Αύριο...
για το ταξίδι που μοιραστήκαμε

έτσι κι αλλιώς για πάντα θα είμαι
ηθοποιός μιας παράστασης που βαρέθηκα να παίζω.
Ο χρόνος Αύριο...
με μπλε τριαντάφυλλα αθωώνει τις αναμνήσεις.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Προσκλητήριο άγγελμα η ανυπόταχτη ζωή ξέχωρης προσωπικής δημιουργίας και ολοκλήρωσης, με ρήξεις ανοιχτές, ανατροπές και επινοήσεις. Ο χρόνος, αξίωμα αναγνώρισης και δοκιμασία για δραστικές αλλαγές, σχεδιασμούς και υπερβάσεις. Ο τόπος, αναφορά, σπονδή και σημειολογία...

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

4 σχόλια

4 Σχόλια

    • Ζωή Δικταίου

      Ας γέρνει ο νους πεισματικά σε όρκους αρχαίους και να μας υποδέχεται στο κατώφλι της γεμάτη αγαθά δώρα η αγάπη.

      Απάντηση
  1. Μάχη Τζουγανάκη

    […]Νικημένα τα όνειρα θα επιστρέψουν
    ναυάγια στη συντριμμένη αυγή…[…]

    πόσο υπέροχα διατυπώνετε τις σκέψεις σας…μπαίνουμε στον κήπο των συναισθημάτων σας και θαυμάζουμε τα λουλούδια που φυτρώνουν…και γεμίζει η όσφρηση με λυτρωτικά αρώματα…

    την καλημέρα μου…

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Μάχη μου, πίσω από την πόρτα που ξεκλείδωσε το φως με την πρώτη βροχή, αυτή που σμιλεύει ψυχές και ακροκέραμα να μένει ανθισμένο το τοπίο της μνήμης και να έχεις πάντα ακριβό ραντεβού με την Αγάπη. Σε ευχαριστώ από καρδιάς.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου