Ο χρόνος Αύριο… με μπλε τριαντάφυλλα

8.09.2015

 

 

Σκοτάδι βαθύ κλείνεις τα μάτια,
βελούδο και σκόνη της μνήμης
αφήνεσαι μα δεν ξεχνιέσαι
γέρνοντας το κεφάλι

προς τα πίσω
η σκουριά του φάρου σκουριά

της ψυχής.
Κυκλωμένες με φεγγάρια

οι θύμησες
πληγές ανοικτές
συνεχείς οι αντιθέσεις στον ορίζοντα
... "η σοφία απέναντι στην άγνοια".
Μη γελάς, ακούω καθαρά

τη φωνή της ερήμου
και του ανέμου τον ψίθυρο
ανάμεσα από φοινικιές και άστρα.
Νικημένα τα όνειρα θα επιστρέψουν
ναυάγια στη συντριμμένη αυγή.

Σύννεφα ταξιδεύουν

στα πονεμένα στήθη
μετράς τις ανάσες πριν το τέρμα
στη νοσταλγία του κεραυνού παγιδεύτηκες
καινούρια αγάπη σαν ανοιξιάτικη φυλλωσιά.
Με σιωπές και κοφτές μαχαιριές
χιμά το παρελθόν από παντού στην καρδιά.
Στη γωνιά του δρόμου
οι φανοστάτες τρεμοσβήνουν στη βροχή
η πολιτεία κοιμάται βαθειά
τώρα που η φωτεινή πλευρά του κόσμου
κρυμμένη, αφήνει την ομίχλη
να ξεδιπλώνεται μητέρα αισθήσεων και εμπειριών

και διαφευγόντων νοημάτων.
Είναι άραγε τέχνη να χάνεσαι,
ν' αγαπάς, ν' αγαπιέσαι...

Χαραγμένο στο αρμυρίκι το σημάδι

του Έρωτα
τώρα μια λέξη τελείως ασήμαντη
έχει γίνει στα χείλη
καμιά ψευδαίσθηση πια.
Χάνεσαι κυνηγημένος στο πλήθος,
θέλω να χορέψω... Αύριο...
για το ταξίδι που μοιραστήκαμε

έτσι κι αλλιώς για πάντα θα είμαι
ηθοποιός μιας παράστασης που βαρέθηκα να παίζω.
Ο χρόνος Αύριο...
με μπλε τριαντάφυλλα αθωώνει τις αναμνήσεις.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Άδειο σπίτι

Άδειο σπίτι

Μπήκα μετά από καιρό. Στο άδειο σπίτι. Με πήρε αγκαλιά το κύμα του χρόνου. Ήταν κρυμμένος εκεί πριν από μένα. Χρόνος Οικόσιτος. Χρόνος Άγγελος. Άυλος. Η ρομφαία του, ακίδα διπλόχορδη.   Περιφέρεται Ανάμεσα στ’ αγαπημένα φορέματα της μάννας. Άδεια φορέματα στις...

Θα σε περιμένω

Θα σε περιμένω

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

4 σχόλια

4 Σχόλια

    • Ζωή Δικταίου

      Ας γέρνει ο νους πεισματικά σε όρκους αρχαίους και να μας υποδέχεται στο κατώφλι της γεμάτη αγαθά δώρα η αγάπη.

      Απάντηση
  1. Μάχη Τζουγανάκη

    […]Νικημένα τα όνειρα θα επιστρέψουν
    ναυάγια στη συντριμμένη αυγή…[…]

    πόσο υπέροχα διατυπώνετε τις σκέψεις σας…μπαίνουμε στον κήπο των συναισθημάτων σας και θαυμάζουμε τα λουλούδια που φυτρώνουν…και γεμίζει η όσφρηση με λυτρωτικά αρώματα…

    την καλημέρα μου…

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Μάχη μου, πίσω από την πόρτα που ξεκλείδωσε το φως με την πρώτη βροχή, αυτή που σμιλεύει ψυχές και ακροκέραμα να μένει ανθισμένο το τοπίο της μνήμης και να έχεις πάντα ακριβό ραντεβού με την Αγάπη. Σε ευχαριστώ από καρδιάς.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου