Ο χρόνος Αύριο… με μπλε τριαντάφυλλα

Δημοσίευση: 8.09.2015

Ετικέτες

Κατηγορία

 

 

Σκοτάδι βαθύ κλείνεις τα μάτια,
βελούδο και σκόνη της μνήμης
αφήνεσαι μα δεν ξεχνιέσαι
γέρνοντας το κεφάλι

προς τα πίσω
η σκουριά του φάρου σκουριά

της ψυχής.
Κυκλωμένες με φεγγάρια

οι θύμησες
πληγές ανοικτές
συνεχείς οι αντιθέσεις στον ορίζοντα
... "η σοφία απέναντι στην άγνοια".
Μη γελάς, ακούω καθαρά

τη φωνή της ερήμου
και του ανέμου τον ψίθυρο
ανάμεσα από φοινικιές και άστρα.
Νικημένα τα όνειρα θα επιστρέψουν
ναυάγια στη συντριμμένη αυγή.

Σύννεφα ταξιδεύουν

στα πονεμένα στήθη
μετράς τις ανάσες πριν το τέρμα
στη νοσταλγία του κεραυνού παγιδεύτηκες
καινούρια αγάπη σαν ανοιξιάτικη φυλλωσιά.
Με σιωπές και κοφτές μαχαιριές
χιμά το παρελθόν από παντού στην καρδιά.
Στη γωνιά του δρόμου
οι φανοστάτες τρεμοσβήνουν στη βροχή
η πολιτεία κοιμάται βαθειά
τώρα που η φωτεινή πλευρά του κόσμου
κρυμμένη, αφήνει την ομίχλη
να ξεδιπλώνεται μητέρα αισθήσεων και εμπειριών

και διαφευγόντων νοημάτων.
Είναι άραγε τέχνη να χάνεσαι,
ν' αγαπάς, ν' αγαπιέσαι...

Χαραγμένο στο αρμυρίκι το σημάδι

του Έρωτα
τώρα μια λέξη τελείως ασήμαντη
έχει γίνει στα χείλη
καμιά ψευδαίσθηση πια.
Χάνεσαι κυνηγημένος στο πλήθος,
θέλω να χορέψω... Αύριο...
για το ταξίδι που μοιραστήκαμε

έτσι κι αλλιώς για πάντα θα είμαι
ηθοποιός μιας παράστασης που βαρέθηκα να παίζω.
Ο χρόνος Αύριο...
με μπλε τριαντάφυλλα αθωώνει τις αναμνήσεις.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Νερό σε Στέρνα

Νερό σε Στέρνα

Η έμπνευσή μου για ‘Σένα Είναι αστείρευτη,   Σα Νερό σε Στέρνα.   Η Στέρνα είμαι ‘γω,   Είσαι το Nερό.   Δροσίζομαι,   Μα  π ο τ έ  δεν  ξ ε δ ι ψ ώ.   _ γράφει η Παρασκευή...

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Περί δύναμης

Περί δύναμης

Στο φεγγαρόφωτο, μια επίκληση - να μου φανερωθείς και πάλι,  αποδεσμευμένη τούτη τη φορά από μετρημένες περηφάνιες.  Και να ’σαι, ήλιος στο σκοτάδι μου,  στο μάγουλό μου το ζεστό σου χέρι,  γυμνή, αναψοκοκκινισμένη.  Χάρη απελπισίας σού ζητάω - μείνε.  Μα εσύ, το...

Το Μαβί Παρεό

Το Μαβί Παρεό

Ναι,  Αλλ’ εκείνο το Παρεό, Που το θαλασσώνεις καμιά δεκαριά φορές τον χρόνο Δεσμεύοντάς το να ρουφά από μέσα σου  Tην αβάσταχτα περιχαρακωμένη αλμύρα -Μα να γλυκίζεται όσο τ ί π ο τ ε άλλο Που περιτέχνως ελάχιστα το υγραίνεις Και α ρ γ ά, α π ο λ α υ σ τ ι κ ά Σα...

4 σχόλια

4 Σχόλια

    • Ζωή Δικταίου

      Ας γέρνει ο νους πεισματικά σε όρκους αρχαίους και να μας υποδέχεται στο κατώφλι της γεμάτη αγαθά δώρα η αγάπη.

      Απάντηση
  1. Μάχη Τζουγανάκη

    […]Νικημένα τα όνειρα θα επιστρέψουν
    ναυάγια στη συντριμμένη αυγή…[…]

    πόσο υπέροχα διατυπώνετε τις σκέψεις σας…μπαίνουμε στον κήπο των συναισθημάτων σας και θαυμάζουμε τα λουλούδια που φυτρώνουν…και γεμίζει η όσφρηση με λυτρωτικά αρώματα…

    την καλημέρα μου…

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Μάχη μου, πίσω από την πόρτα που ξεκλείδωσε το φως με την πρώτη βροχή, αυτή που σμιλεύει ψυχές και ακροκέραμα να μένει ανθισμένο το τοπίο της μνήμης και να έχεις πάντα ακριβό ραντεβού με την Αγάπη. Σε ευχαριστώ από καρδιάς.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου